TR
Giriş yap

Literatür ·

İleri Evre Kronik Böbrek Hastalığı Olan Hastalarda Stabil Koroner Hastalığın Başlangıçta İnvaziv veya Konservatif Yönetiminden Sonra Uzun Dönem Sağkalım

ISCHEMIA-CKD EXTEND.

ISCHEMIA-CKD çalışmasının 8 yıllık uzatılmış takibi; stabil koroner arter hastalığı, orta ila şiddetli iskemisi ve ileri evre kronik böbrek hastalığı olan hastaları değerlendirmiştir. Medyan 8 yıl sonra, başlangıçta invaziv strateji (koroner anjiyografi ve revaskülarizasyon), konservatif stratejiyle karşılaştırıldığında tüm nedenlere bağlı mortalitede (%57,4 ve %56,8; HR 1,05) veya kardiyovasküler mortalitede (%40,3 ve %38,4; HR 1,06) anlamlı bir azalma göstermemiştir. Bu uzun dönem sonuçlar, konservatif yaklaşımın bu yüksek riskli popülasyonda eşit derecede güvenli olduğunu ve gereksiz invaziv işlemlerden kaçınılmasını desteklediğini pekiştirmektedir.

Arka plan

ISCHEMIA-CKD çalışmasında (Tıbbi ve İnvaziv Yaklaşımlarla Karşılaştırmalı Sağlık Etkililiği Uluslararası Çalışması-Kronik Böbrek Hastalığı), 2,2 yıllık medyan takipte, orta veya şiddetli miyokard iskemisi ve ileri evre kronik böbrek hastalığı olan hastalarda ölüm veya ölümcül olmayan miyokard enfarktüsünden oluşan birincil bileşik sonuç, başlangıçta invaziv strateji (INV) ile başlangıçta konservatif strateji (CON) arasında benzerdi. Ancak iki stratejiyi karşılaştıran uzun dönem sonuçlar bilinmemektedir.

Yöntemler

ISCHEMIA-CKD çalışmasındaki katılımcılar, kılavuz yönlendirmeli tıbbi tedaviye ek olarak mümkün olduğunda koroner anjiyografi ve revaskülarizasyonu içeren INV'ye veya yalnızca kılavuz yönlendirmeli tıbbi tedavinin uygulandığı ve invaziv işlemlerin kılavuz yönlendirmeli tıbbi tedavinin başarısızlığına saklandığı CON'a randomize edilmiştir. Aktif müdahale çalışması aşamasından sonra, uzun dönem yaşam durumu takibi, katılımcı merkezlerin katılımcılarla iletişimi ve sağlık kayıtları ile merkezi ölüm veritabanı taramaları yoluyla yürütülmüştür. Uzatılmış takip aşamasının birincil sonucu tüm nedenlere bağlı mortaliteydi. İkincil sonuçlar, kardiyovasküler ve kardiyovasküler olmayan mortalite dahil nedene özgü mortaliteydi.

Bulgular

Randomize edilen 777 katılımcı arasında (388'i INV'ye ve 389'u CON'a), medyan 8 yıllık takip boyunca, hayatta kalanlar arasında yaşam durumu takibinin sürdürülme oranı %95'ti. Toplam 429 ölüm görüldü (%55). 8 yılda kümülatif tüm nedenlere bağlı mortalite (%57,4 ve %56,8; düzeltilmiş tehlike oranı 1,05 [%95 GA 0,87-1,28]) veya kardiyovasküler mortalite (%40,3 ve %38,4; düzeltilmiş tehlike oranı 1,06 [%95 GA 0,84-1,34]) INV ile CON arasında farklılık göstermedi. Kısıtlanmış ortalama sağkalım süresi INV için 1941 gün (1834-2047 gün), CON için 1990 gün (1885-2094 gün) olup düzeltilmiş tahmini fark -99 gündü (-245 ila 46). 8 yıllık medyan takipte INV ile ölümün en az yüzde 1 puan daha düşük veya daha yüksek olma sonsal olasılığı sırasıyla %28 ve %52'ydi. Benzer şekilde, INV ile kardiyovasküler mortalitenin en az yüzde 1 puan daha düşük veya daha yüksek olma sonsal olasılığı sırasıyla %23 ve %56'ydı.

Sonuçlar

En az orta derecede iskemisi ve ileri evre kronik böbrek hastalığı olan hastalarda, başlangıçta INV'nin tüm nedenlere bağlı veya kardiyovasküler mortalite riskini azaltmada başlangıçta konservatif stratejiye kıyasla anlamlı bir uzun dönem yararı yoktu. KAYIT: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Benzersiz tanımlayıcı: NCT01985360.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal