Lipid Düşürücü Tedaviye Rağmen Remnant Kolesterol ve İnflamasyondan Kaynaklanan Rezidüel Risk ve Tip 2 Diyabette Yeni Gelişen Periferik Arter Hastalığı ile İlişkisi.
Lipid düşürücü tedavi alan 18.741 tip 2 diyabetli hastadan oluşan prospektif bir kohort çalışmasında, yüksek remnant kolesterol ve hsCRP düzeylerinin her biri, yeni gelişen periferik arter hastalığı riskinin daha yüksek olmasıyla bağımsız olarak ilişkiliydi. Her iki belirteçte aynı anda yükseklik olan hastalar en yüksek riskle karşı karşıya kalmış ve bu ilişkiler kapsamlı çok değişkenli düzeltmeler ve duyarlılık analizlerinden sonra da sağlam kalmıştır. Bulgular, ulaşılan LDL-C düzeylerinin ötesinde önemli bir rezidüel kardiyovasküler riske işaret etmekte ve diyabetik hastalarda remnant lipoproteinleri ile sistemik inflamasyonu ele alan daha geniş risk yönetimi stratejilerine duyulan ihtiyacın altını çizmektedir.
Arka plan
Kılavuzların önerdiği lipid düşürücü tedaviye rağmen, tip 2 diyabetli hastalar periferik arter hastalığı (PAD) için önemli bir rezidüel riski korumaktadır. Bu tedavi edilen popülasyonda remnant kolesterolün (RK) ve sistemik inflamasyonun katkıları, özellikle ulaşılan düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterolün ötesinde, tam olarak anlaşılamamıştır.
Yöntemler
Bu prospektif kohort çalışması, UK Biobank'tan PAD'si olmayan ve başlangıçta lipid düşürücü tedavi alan, tip 2 diyabetli 18.741 katılımcıyı içermiştir. Plazma RK ve hsCRP (yüksek duyarlıklı C-reaktif protein) düzeyleri başlangıçta ölçülmüştür. Yeni gelişen PAD, medyan 13,6 yıllık takip boyunca saptanmıştır. Düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterol ve başlangıçtaki koroner arter hastalığı dahil demografik, klinik, metabolik ve tedaviyle ilişkili ortak değişkenler için düzeltmeden sonra tehlike oranlarını tahmin etmek üzere çok değişkenli Cox modelleri kullanılmıştır.
Bulgular
Takip sırasında 1223 katılımcıda (%6,5) yeni PAD gelişmiştir. Yüksek RK ve hsCRP düzeylerinin her biri, artmış PAD riskiyle bağımsız olarak ilişkiliydi. Hem RK hem de hsCRP düzeylerinde aynı anda yükseklik olan katılımcılar yeni gelişen PAD için en yüksek riski göstermiştir. Bu ilişkiler, başlangıçta koroner arter hastalığı olan katılımcıların dışlanması, ilk 2 yıllık takip içindeki olayların çıkarılması, hsCRP >10 mg/L olan bireylerin elenmesi, ölümü hesaba katan rekabet eden risk analizleri ve ayrıntılı lipid düşürücü tedavi kategorileri için ek düzeltme dahil birden çok duyarlılık analizinde sağlam kalmıştır.
Sonuçlar
PAD'nin birincil önlenmesi için lipid düşürücü tedavi alan tip 2 diyabetli hastalar arasında, yüksek RK ve sistemik inflamasyon, gelecekteki PAD riskiyle bağımsız ve birlikte ilişkilidir. Bu bulgular, kontrol altındaki düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterolün ötesinde önemli bir rezidüel riske işaret etmekte ve bu yüksek riskli popülasyonda hem remnant lipoproteinlerini hem de inflamasyonu hedefleyen stratejilere yönelik daha fazla çalışmaya duyulan ihtiyacı desteklemektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





