Diyabetik olmayan kronik böbrek hastalığında finerenonun etkililiği ve güvenliliği
sistematik bir derleme ve meta-analiz.
Sistematik bir derleme ve meta-analiz, finerenonun diyabetik olmayan kronik böbrek hastalığı olan hastalarda eGFR düşüşünü anlamlı düzeyde yavaşlattığını (eğim farkı +0,70 mL/dk/1,73m²/yıl; P < 0,001) ve proteinüride ≥ %30 azalma sağlama olasılığını yaklaşık dört katına çıkardığını (OR 3,99) göstermektedir. Hiperkalemi finerenon ile daha sık görülmüştür (%17,0 ve %13,3), ancak genel advers olaylar ve tedaviyi bırakma oranları düşük kalmıştır. Bu bulgular, finerenonu diyabetik olmayan KBH için böbreği koruyucu bir seçenek olarak desteklemekte ve rutin potasyum izlemine duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.
Amaçlar
Steroid yapıda olmayan bir mineralokortikoid reseptör antagonisti (nsMRA) olan finerenon, diyabetik KBH'de bileşik böbrek ve kardiyovasküler sonlanım noktalarını azaltmaktadır. Diyabetik olmayan KBH etiyolojilerindeki etkililiği ve güvenliliği önceki meta-analizlerde tanımlanmamış kalmıştır.
Yöntemler
Mayıs 2026'ya kadar dört veri tabanı taranmıştır. Finerenon alan, diyabetik olmayan KBH'li erişkinleri kapsayan RKÇ'ler ve gözlemsel çalışmalar uygun kabul edilmiştir. İki akış kullanılmıştır: Akış A (tek kollu) ve Akış B (karşılaştırmalı, finerenon ve kontroller). Birincil sonuçlar eGFR eğimi/12 aylık değişim ve proteinüri azalmasıydı; güvenlilik sonuçları hiperkalemi, hipotansiyon, advers olaylar ve tedaviyi bırakmaydı. Rastgele etkili modeller (Hartung-Knapp), ROB-2, Newcastle-Ottawa Ölçeği, GRADE ve TSA uygulanmıştır.
Bulgular
Dokuz çalışma (N = 2020) uygunluk kriterlerini karşılamıştır; bunlar iki RKÇ'yi (plasebo kontrollü FIND-CKD çalışması (n = 1584) ve açık etiketli bir çapraz geçişli pilot çalışma) ve yedi gözlemsel çalışmayı içermektedir. Finerenon, RKÇ'de eGFR düşüşünü anlamlı düzeyde yavaşlatmış (eğim farkı +0,70 mL/dk/1,73m2/yıl, %95 GA 0,30-1,10; P < 0,001) ve ≥ %30 proteinüri yanıtı olasılığını yaklaşık dört kat artırmıştır (birleştirilmiş OR 3,99, %95 GA 1,91-8,30; P = 0,027). Eğilim skoruyla eşleştirilmiş iki IgAN kohortu, kontrollere kıyasla proteinüride %76,8'lik bir azalma göstermiştir (%95 GA -%81,1 ila -%72,6; I2 = %0). Tek kollu analizde, hastaların %28,9'u ≥ %50 proteinüri azalmasına ulaşmıştır. Hiperkalemi finerenon ile daha sık görülmüş (%17,0 ve %13,3; OR 1,34, %95 GA 1,02-1,76), ancak herhangi bir advers olay farklılık göstermemiştir (OR 1,15, %95 GA 0,67-1,99); birleştirilmiş hiperkalemi %1,6, hipotansiyon %0,5, tedaviyi bırakma 0/258'di.
Sonuçlar
Diyabetik olmayan KBH'de finerenon, FIND-CKD'den gelen yüksek kesinlikli kanıtlarla desteklenen biçimde eGFR düşüşünü yavaşlatmakta ve proteinüriyi azaltmakta, hiperkalemide ise mütevazı bir artışa yol açmaktadır. Bu veriler finerenonu böbreği koruyucu, proteinüriyi düşürücü bir tedavi olarak desteklemekte; potasyum izlemine ve daha fazla çalışmaya duyulan ihtiyacın altını çizmektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




