Sodyum-Glukoz Kotransporter 2 İnhibitörü Kullanımı ile Hemoglobin Düzeyleri, Demir Metabolizması Belirteçleri ve Eritropoez
Randomize Klinik Çalışmaların Sistematik Derlemesi ve Meta-Analizi.
85 randomize çalışmanın (70.543 katılımcı) meta-analizi, SGLT2 inhibitörlerinin plaseboya kıyasla hemoglobinde (+0,60 g/dl) ve hematokritte (+%2,36) küçük ancak istatistiksel olarak anlamlı bir artış oluşturduğunu göstermektedir. İkincil analizler ayrıca eritropoetin düzeylerinde artış ve transferrin satürasyonunda azalma ortaya koymakta, bu da eritropoez ve demir metabolizması üzerinde modüle edici bir etkiye işaret etmektedir. Klinik sonuçları belirsizliğini korusa da, bu bulgular klinisyenlerin kalp yetmezliği, kronik böbrek hastalığı veya diyabeti olan hastalarda beklenen laboratuvar değişimlerini yorumlamasına yardımcı olmaktadır.
Amaçlar
SGLT2 inhibitörü kullanımı ile hemoglobin, hematokrit ve demir metabolizması ile eritropoez belirteçlerinin düzeyleri arasındaki ilişkileri plasebo veya aktif karşılaştırıcı ile kıyaslayarak değerlendirmek. VERİ KAYNAKLARI: PubMed, Web of Science ve Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), başlangıçtan 22 Temmuz 2026'ya kadar tarandı. ÇALIŞMA SEÇİMİ: Kardiyovasküler hastalık, diyabet, kalp yetmezliği ve kronik böbrek hastalığından 1 veya daha fazlası olan hastalarda SGLT2 inhibitörü kullanımını plasebo veya aktif karşılaştırıcılarla karşılaştıran randomize, çift maskeli klinik çalışmalar. VERİ ÇIKARIMI VE SENTEZİ: Üç değerlendirici verileri bağımsız olarak çıkardı ve sonuçlar rastgele etkili meta-analiz ile birleştirildi. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonuçlar hemoglobin ve hematokritteki değişimlerdi. İkincil sonuçlar kırmızı kan hücresi konsantrasyonu, eritropoetin (EPO) ve demir ölçümlerindeki (serum demiri, ferritin, transferrin satürasyonu ve hepsidin) değişimlerdi.
Bulgular
Toplam 85 randomize klinik çalışma analiz edildi (ortanca [IQR] süre, 24 [12-32] hafta); bunlar 70 543 katılımcıyı içeriyordu (ortalama [SS] yaş, 62,4 [9,4] yıl; 25 334 kadın [%35,9]). Ortalama (SS) başlangıç hemoglobini 13,6 (1,5) g/dL idi; başlangıç hematokriti %41,5 (4,9) idi. Yetmiş sekiz klinik çalışma (67 208 katılımcı) SGLT2 inhibitörlerini plasebo ile karşılaştırdı, 7 klinik çalışma (3335 katılımcı) ise aktif karşılaştırıcı kullandı; en yaygın olanı sitagliptindi (2 çalışma [1158 katılımcı]). Başlangıçtan takibe, hemoglobin SGLT2 inhibitörü grubunda 0,55 g/dL (%95 GA, 0,49 ile 0,61 g/dL; P < 0,001) ve kontrol grubunda -0,08 g/dL (%95 GA, -0,13 ile -0,03 g/dL; P = 0,003) değişti (fark, 0,60 g/dL; %95 GA, 0,55 ile 0,66 g/dL; P < 0,001). Başlangıçtan takibe, hematokrit SGLT2 inhibitörü grubunda %2,17 (%95 GA, %1,95 ile %2,39; P < 0,001) ve kontrol grubunda -%0,13 (%95 GA, -%0,28 ile %0,01; P = 0,07) değişti (fark, %2,36; %95 GA, %2,19 ile %2,52; P < 0,001). 6 ikincil sonucun 4'ü, artmış EPO (SGLT2 inhibitörü grubunda 2,35 mIU/mL ile kontrol grubunda 0,04 mIU/mL; fark, 2,11 mIU/mL [%95 GA, 0,5-3,71 mIU/mL]; P = 0,01) ve azalmış transferrin satürasyonu (SGLT2 inhibitörü grubunda -%2,2 ile kontrol grubunda -%0,10; fark, -%0,84 [%95 GA, -%1,21 ile -%0,47]; P < 0,001) dahil olmak üzere SGLT2 inhibitörleri ile anlamlı ilişkiler gösterdi.
Sonuçlar
Randomize klinik çalışmaların bu meta-analizinde, kontrole kıyasla SGLT2 inhibitörü kullanımı, hemoglobin ve hematokrit düzeylerinde küçük, istatistiksel olarak anlamlı artışlarla ilişkili bulundu. Bu bulguların klinik önemi belirsizdir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




