PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Skuteczność i bezpieczeństwo finerenonu w nieprzebiegającej z cukrzycą przewlekłej chorobie nerek

przegląd systematyczny i metaanaliza.

Przegląd systematyczny i metaanaliza wykazują, że finerenon istotnie spowalnia zmniejszanie się eGFR u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek bez cukrzycy (różnica nachylenia +0,70 ml/min/1,73m²/rok; p < 0,001) i około czterokrotnie zwiększa szansę na uzyskanie ≥ 30% zmniejszenia białkomoczu (OR 3,99). Hiperkaliemia występowała częściej w przypadku finerenonu (17,0% vs 13,3%), ale ogólna częstość zdarzeń niepożądanych i przerwania leczenia pozostawała niska. Wyniki te przemawiają za stosowaniem finerenonu jako opcji nefroprotekcyjnej w PChN bez cukrzycy, podkreślając potrzebę rutynowego monitorowania stężenia potasu.

Cele

Finerenon, niesteroidowy antagonista receptora mineralokortykoidowego (nsMRA), zmniejsza złożone punkty końcowe dotyczące nerek i układu sercowo-naczyniowego w PChN z cukrzycą. Jego skuteczność i bezpieczeństwo w różnych etiologiach PChN bez cukrzycy pozostają nieokreślone we wcześniejszych metaanalizach.

Metody

Przeszukano cztery bazy danych do maja 2026 roku. Kwalifikowały się RCT i badania obserwacyjne obejmujące dorosłych z PChN bez cukrzycy otrzymujących finerenon. Zastosowano dwa strumienie: strumień A (jednoramienny) i strumień B (porównawczy, finerenon vs. grupy kontrolne). Pierwszorzędowymi punktami końcowymi były nachylenie eGFR/zmiana po 12 miesiącach oraz zmniejszenie białkomoczu; punktami końcowymi dotyczącymi bezpieczeństwa były hiperkaliemia, hipotensja, zdarzenia niepożądane i przerwanie leczenia. Zastosowano modele efektów losowych (Hartung-Knapp), ROB-2, Newcastle-Ottawa Scale, GRADE i TSA.

Wyniki

Kryteria kwalifikacji spełniło dziewięć badań (N = 2020), w tym dwa RCT (kontrolowane placebo badanie FIND-CKD (n = 1584) i otwarte badanie pilotażowe z krzyżowym układem leczenia) oraz siedem badań obserwacyjnych. Finerenon istotnie spowalniał zmniejszanie się eGFR w RCT (różnica nachylenia +0,70 ml/min/1,73m2/rok, 95%CI 0,30-1,10; p < 0,001) i zwiększał szansę na odpowiedź w postaci ≥ 30% zmniejszenia białkomoczu około czterokrotnie (zbiorcze OR 3,99, 95% CI 1,91-8,30; p = 0,027). Dwie kohorty z IgAN dobrane metodą propensity wykazały 76,8% zmniejszenie białkomoczu w porównaniu z grupami kontrolnymi (95% CI -81,1% do -72,6%; I2 = 0%). W analizie jednoramiennej 28,9% osiągnęło ≥ 50% zmniejszenie białkomoczu. Hiperkaliemia występowała częściej w przypadku finerenonu (17,0% vs 13,3%; OR 1,34, 95% CI 1,02-1,76), chociaż jakiekolwiek zdarzenie niepożądane nie różniło się (OR 1,15, 95% CI 0,67-1,99); zbiorcza częstość hiperkaliemii wyniosła 1,6%, hipotensji 0,5%, przerwania leczenia 0/258.

Wnioski

W PChN bez cukrzycy finerenon spowalnia zmniejszanie się eGFR, co potwierdzają dowody o wysokiej pewności z badania FIND-CKD, i zmniejsza białkomocz, z umiarkowanym zwiększeniem częstości hiperkaliemii. Dane te przemawiają za stosowaniem finerenonu jako terapii nefroprotekcyjnej i zmniejszającej białkomocz, podkreślając potrzebę monitorowania stężenia potasu oraz dalszych badań.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski