PL
Zaloguj się

Aktualności naukowe ·

Optymalizacja postępowania z wykorzystaniem strategii opartych na SGLT-2i w podstawowej opiece zdrowotnej

W tym cyklu filmów panel ekspertów z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej i kardiologii omawia praktyczne strategie poprawy postępowania z ryzykiem sercowo-nerkowym u pacjentów z PChN, z cukrzycą i bez cukrzycy.

Obejrzyj wykład

Dr Sarah Davies, lekarz rodzinny, partner, Woodlands Medical Centre, Cardiff

Poprzez prezentacje ekspertów, interaktywną dyskusję oraz rzeczywisty przypadek pacjenta prowadzący omawiają obecne luki w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego i postępowaniu w PChN, przedstawiają najnowsze zalecenia głównych międzynarodowych wytycznych oraz omawiają, w jaki sposób wcześniejsze wdrożenie terapii podstawowych może poprawić wyniki leczenia pacjentów.

Jak bardzo prawdopodobne jest, że po obejrzeniu tego wykładu samodzielnie rozpocznę leczenie inhibitorem SGLT2, bez oczekiwania na poradę specjalisty, gdy u pacjenta z cukrzycą typu 2 stwierdzono podwyższony wskaźnik albumina/kreatynina w moczu (uACR)?

  • Zdecydowanie bardziej prawdopodobne niż wcześniej. Zmienię swoją praktykę.
  • Nieco bardziej prawdopodobne. Będę to rozważać w poszczególnych przypadkach.
  • Bez zmian. Już rutynowo tak postępuję.
  • Bez zmian. Nadal wolałbym najpierw uzyskać opinię specjalisty.
  • Nie mogę tego robić z powodu lokalnych przepisów dotyczących przepisywania leków lub ograniczeń dostępu.

Prowadzący omawiają również rolę inhibitorów SGLT2 w ochronie sercowo-nerkowej, w tym kiedy rozpoczynać leczenie, jak postępować z pacjentami na kolejnych etapach leczenia oraz jakie są praktyczne sposoby utrzymania terapii w codziennej praktyce klinicznej. W trakcie sesji podkreślają znaczenie współpracy między podstawową opieką zdrowotną, kardiologią i innymi specjalnościami w celu wcześniejszej interwencji i optymalizacji długoterminowej opieki nad pacjentem.

Ujawnienie informacji

Program jest wspierany z nieograniczonego grantu edukacyjnego firmy Boehringer Ingelheim.

Akredytacja CME

Program wkrótce będzie dostępny jako akredytowany kurs CME

Radcliffe Cardiology

Radcliffe Cardiology

To szkolenie zostało opracowane przez Radcliffe Cardiology jako wyłącznego dostawcę edukacji dla GPcardio, dostarczającego w jego imieniu akredytowane treści CME

Transkrypcja

1.754 słów · 9 min czytania

Dzień dobry, nazywam się dr Sarah Davis. Jestem lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej z Cardiff w Zjednoczonym Królestwie. Jestem lekarzem ogólnym podstawowej opieki zdrowotnej, więc widzę pełne spektrum podstawowej opieki zdrowotnej. Mam jednak szczególne zainteresowanie zespołem sercowo-nerkowo-metabolicznym oraz wczesną optymalizacją leczenia i rolą, jaką podstawowa opieka zdrowotna może odegrać właśnie w tym zakresie.

Oto moje ujawnienia. Przedstawmy więc Davida, fikcyjny przypadek kliniczny. Dave to 68-letni mężczyzna. Od około 14 lat choruje na cukrzycę typu 2. HbA1c, być może nie w pełni zoptymalizowana, 7,7% przy być może nieco historycznym schemacie metforminy i sulfonylomocznika.

Nie jest to moje standardowe podejście w dzisiejszych czasach, ale zdecydowanie nadal spotykamy osoby przyjmujące takie połączenia leków z powodu cukrzycy typu 2, czy to z przyczyn historycznych, czy też dlatego, że w danym regionie lokalni lekarze podstawowej opieki zdrowotnej nie mogą stosować nowszych metod. Ma również nadciśnienie tętnicze, niezbyt dobrze kontrolowane na ramiprylu w dawce 5 miligramów.

David ma także przewlekłą chorobę nerek. Jego obecne eGFR wynosi 42. Spoglądamy wstecz na ostatnie lata, oczywiście ważne jest, aby przyjrzeć się temu, co działo się w przeszłości, i eGFR po prostu stopniowo się obniżało, o 3 do 5 ml rocznie. I co kluczowe, mamy wskaźnik albumina/kreatynina w moczu Davida, który jest podwyższony i wynosi 202.

Spoglądamy wstecz jeszcze raz. Miał kilka oznaczeń w ostatnich latach. Wszystkie były nieznacznie podwyższone, ale wartość rośnie. Jest także byłym palaczem. Jego BMI jest podwyższone i wynosi 31, a dyslipidemię leczy atorwastatyną w dawce 20 miligramów. To jest wywiad, ale tak naprawdę David zgłasza się do nas w gabinecie podstawowej opieki zdrowotnej z nową dusznością wysiłkową.

Zauważył, że kiedy spaceruje z psem z żoną, naprawdę bardzo się męczy i ma trudności z dotrzymaniem jej kroku. To bardzo typowy pacjent, jakiego widuję jako lekarz podstawowej opieki zdrowotnej. David z pewnością ma chorobę sercowo-nerkowo-metaboliczną, prawda?

W całym tym spektrum ma cukrzycę typu 2, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, przewlekłą chorobę nerek, a być może także rozwija się u niego choroba sercowo-naczyniowa. Ma bardzo duże ryzyko sercowo-naczyniowe i szczerze mówiąc, jest naprawdę wiele rzeczy, które muszę zrobić.

W trakcie tej 10-minutowej wizyty jest wiele spraw, którymi muszę się zająć, aby spróbować zmniejszyć jego ryzyko w przyszłości. I czasem trudno jest wiedzieć, od czego zacząć. Tak naprawdę dla Davida dziś liczy się to, że czuje się naprawdę duszny i nie może dotrzymać kroku żonie podczas spacerów z psem.

Ale w podstawowej opiece zdrowotnej mamy szansę, już dość opóźnioną w przypadku Davida, jak sądzę, na tę ochronę sercowo-nerkową, na optymalizację wyników leczenia Davida w przyszłości, ponieważ obawiam się o jego przyszłość. W obecnym stanie jego PChN jest szczególnym powodem do niepokoju.

Wiemy, że obawiamy się progresji choroby nerek w czasie, ale wiemy też, jaki ma to wpływ na jego ryzyko sercowo-naczyniowe. Wracamy do mapy cieplnej Codigo i faktycznie umieszczamy na niej Davida. Czasem robię to w gabinecie, kiedy rozmawiam z pacjentami o chorobie nerek i o tym, co oznacza dla ich ryzyka.

David znajduje się w czerwonym polu. Ma bardzo duże ryzyko progresji tej choroby nerek, stadium G3B A2, ale też bardzo duże ryzyko wystąpienia incydentu sercowo-naczyniowego, który, jak sądzę, wszyscy się zgodzimy, jest największym zagrożeniem dla przedwczesnego zakończenia życia Davida.

Co więc dzieje się z Davidem w ciągu następnego roku? Cóż, czeka go dość wyboisty i pracowity okres w ciągu najbliższych 12 miesięcy. Jak już powiedziałam, mam dużo do zrobienia w swoim gabinecie podstawowej opieki zdrowotnej, gdy już zdecyduję, od czego zacząć. Zlecę diagnostykę nowej duszności i tak robimy. Oznaczamy jego NT-proBNP, co mogę wykonać w swoim gabinecie podstawowej opieki zdrowotnej, i jest podwyższone. Kieruję go więc do kolegów kardiologów na echokardiografię. Zdecydowanie chcę zoptymalizować jego leki przeciwnadciśnieniowe. Nadciśnienie tętnicze jest tak ważnym czynnikiem ryzyka, który należy uwzględnić.

Zwiększam dawkę ramiprylu, ponieważ wiem, że muszę starać się zmaksymalizować to hamowanie RAA, ale jego stężenie potasu rośnie i. Nie wiem, jak państwo, ale jeśli pracujecie w podstawowej opiece zdrowotnej, postępowanie z hiperkaliemią tam, na odludziu środowiska pozaszpitalnego, może być naprawdę bardzo trudne.

Nadal czasem pokutuje przekonanie, że inhibitory ACE i blokery receptora angiotensyny mogą być nefrotoksyczne. Musimy wzmacniać pozycję lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i przypominać im, że w rzeczywistości w dłuższej perspektywie są one ochronne. Jednak zachowanie zimnej krwi w przypadku hiperkaliemii bywa dość trudne. Chcę przyjrzeć się optymalizacji jego leczenia hipolipemizującego.

I zamierzam go skierować, bo dzieje się tu naprawdę sporo. Chcę skierować go do kolegów endokrynologów, a także do kolegów nefrologów po dalsze porady. Tak naprawdę, ponieważ mam szczególne zainteresowanie tą dziedziną medycyny, mam pewność siebie, by samodzielnie przeprowadzić optymalizację w swoim gabinecie.

Chętnie rozpoczęłabym u Davida leczenie tymi lekami, inhibitorem SGLT2 i kolejnymi w przyszłości. Zdaję sobie jednak sprawę, że niektórym moim koleżankom i kolegom nie brakuje tej pasji, entuzjazmu i doświadczenia w tej dziedzinie. Dlatego często oczywiście trzeba angażować naszych kolegów specjalistów.

Wiem, że w innych częściach świata czasem nie można rozpoczynać tych leków w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej. Zostaje więc przyjęty przez zespół nefrologiczny mniej więcej cztery miesiące później. Kierujemy go z powodu pogarszającej się czynności nerek, i podczas tej wizyty w poradni rozpoczynają oni inhibitor SGLT2.

Kilka miesięcy później znów trafia do szpitala. Przyjmuje go zespół endokrynologiczny. Oceniają kontrolę glikemii. Zauważyli, że niedawno rozpoczęto u niego inhibitor SGLT2, ale nie miał on większego wpływu na jego A1C, prawdopodobnie ze względu na jego dość niskie eGFR, oczywiście.

Zalecają więc rozważenie agonisty receptora GLP1 jako kolejnego kroku. Nagle przyjmuje o wiele więcej leków niż na początku. Następnie przyjmuje go mój kolega kardiolog. Tak, proszę państwa, obawiam się, że lista oczekujących na kardiologię w Wielkiej Brytanii jest prawdopodobnie najdłuższa spośród tych specjalności.

Wykonuje echokardiografię, która potwierdza niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową. Zdecydowanie zalecają kontynuację inhibitora SGLT2, zauważając, że obecnie służy on jednocześnie trzem wskazaniom. David był więc teraz widziany przez wielu specjalistów z powodu swojej choroby sercowo-nerkowo-metabolicznej.

Nie był zadowolony z tego roku. Krążył między różnymi poradniami. Uznał to za naprawdę bardzo mylące. Czy przeoczyliśmy szansę? Czy moglibyśmy zrobić to wszystko nieco wcześniej? Jak możemy wzmocnić lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, aby optymalizowali leczenie wcześniej? Naprawdę wierzę, że podstawowa opieka zdrowotna jest kluczową szansą na wczesne i skuteczne rozpoznawanie ryzyka sercowo-naczyniowego, na identyfikowanie pacjentów, u których nadal rozwija się choroba w spektrum sercowo-nerkowo-metabolicznym, tak aby można było rozpocząć tę wczesną optymalizację, ponieważ wszyscy wiemy, że ryzyko naczyniowe zaczyna rosnąć na długo przed rozpoznaniem cukrzycy typu 2.

Z pewnością od momentu, gdy wskaźnik ACR w moczu jest podwyższony. Wtedy musimy podjąć działania, a nie na tym etapie, gdy jego eGFR już się obniża. Myślę, że bardzo dobrym przypomnieniem dla podstawowej opieki zdrowotnej jest czasem powrót do tych danych. Dlaczego chcę to robić wcześnie? Ponieważ mamy te świetne dowody dotyczące twardych punktów końcowych klinicznych po rozpoczęciu leczenia inhibitorami SGLT2 i innymi lekami o działaniu ochronnym sercowo-nerkowym.

Wracamy aż do badania Empareg sprzed około 11 lat, oczywiście, wykazującego te korzyści sercowo-naczyniowe z wczesnym rozdzieleniem się krzywych, już po dwóch miesiącach, pokazującego istotne zmniejszenie śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. I oczywiście od tego czasu mieliśmy badanie Declare Timmy i wiele innych badań wykazujących podobne korzyści.

Za każdy miesiąc zwłoki w rozpoczęciu leczenia tymi lekami o działaniu ochronnym sercowo-nerkowym u kogoś takiego jak David tracimy potencjalnie naprawdę ważne korzyści dla kogoś takiego jak David. Myślę, że jedną z potencjalnych barier jest dezorientacja dotycząca tego, kiedy zaczynamy w niewydolności serca?

Kiedy w PChN dodajemy te leki? Kiedy powinniśmy to robić u osób z cukrzycą typu 2? Cóż, dla mnie przesłanie jest takie, że obecnie dowody są jednoznaczne. Terapią podstawową CKM powinny być inhibitory SGLT2 dla wszystkich, z agonistami receptora GLP1 lub bez nich, oraz lekami opartymi na inkretynach dla niektórych.

Jeśli spojrzymy na wytyczne dotyczące cukrzycy, niewydolności serca i przewlekłej choroby nerek na całym świecie, są one zgodne. Musimy tylko zidentyfikować być może dominującą domenę ryzyka, jeśli jest ona wyraźna. Czy jest to cukrzyca typu 2? Rozpoznana choroba miażdżycowa, niewydolność serca czy PChN?

W Wielkiej Brytanii nasze wytyczne NICE dotyczące cukrzycy typu 2 zalecają stosowanie metforminy i inhibitora SGLT2 u wszystkich pacjentów, z wyłączeniem być może osób z ciężkim zespołem kruchości, od rozpoznania cukrzycy typu 2. U 80% moich pacjentów z cukrzycą typu 2 stosuje się obecnie inhibitor SGLT2.

To więc absolutnie da się zrobić, i to na wczesnym etapie, aby czerpać korzyści dla pacjenta przez wiele, wiele lat. Dlaczego więc tego się nie robi? Dlaczego nie robimy tego wcześnie? Cóż, powiem państwu, że bycie lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej jest bardzo wymagające. Wszystkie dziedziny medycyny są wymagające, oczywiście, że tak.

Ale my jesteśmy ostatecznymi generalistami. Wiemy trochę o bardzo wielu rzeczach. Zakres pacjentów, których widzimy, jest ogromny, a rola oczywiście różni się w poszczególnych krajach. Jednak dla wszystkich na całym świecie rola lekarza podstawowej opieki zdrowotnej zdecydowanie staje się coraz bardziej złożona, ponieważ widzimy więcej pacjentów żyjących dłużej z wieloma chorobami przewlekłymi, tak jak David.

Wsparcie decyzyjne ze strony kolegów specjalistów jest naprawdę ważne, i trochę cierpliwości, ponieważ potrzeba czasu, by zapoznać się z szeroką gamą dowodów, wytycznych i dostępnych leków. Mam kilka być może wskazówek i pomysłów, jak możemy umożliwić i wzmocnić lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej oraz współpracować z nimi, aby zmaksymalizować wczesne rozpoznawanie i interwencję.

Z pewnością ważne jest uproszczenie przekazu i zrozumienie, że jest to terapia podstawowa w CKM, a istotne korzyści pojawiają się wcześnie. Dawanie przykładu jest bardzo ważne. Kiedy więc widzimy, że nasi kardiolodzy i nefrolodzy rozpoczynają leczenie i dobrze komunikują wskazania do tych leków, to jest naprawdę ważne.

I łatwy dostęp do wsparcia i porad. Mogę napisać e-mail do lokalnego kardiologa, do lokalnego nefrologa. Uzyskuję porady dotyczące poszczególnych pacjentów, co jest wspaniałe. Nie muszą oni koniecznie trafiać do poradni. Potrzebuję tylko nieco porady co do kolejnych kroków. A także więcej praktycznego wsparcia, aby mieć pewność siebie w stosowaniu inhibitorów SGLT2, na przykład poza HbA1c; ta zmiana przekazu w czasie zajęła trochę czasu, zanim dotarła do odbiorców. Potrzeba czasu, by się z tym oswoić. Dlatego ważne jest zrozumienie różnych wskazań oraz upewnienie się, że nasi pacjenci wiedzą, dlaczego przyjmują swoje leki.

Ważne jest przewidywanie takich zjawisk jak spadek eGFR po rozpoczęciu leczenia. Zrozumienie nefroprotekcyjnych korzyści zamiast nefrotoksyczności i być może zachowanie nieco zimnej krwi w związku z tym. Ważne jest, abyśmy pamiętali o kontynuowaniu wypisywania recept, a pacjenci muszą kontynuować przyjmowanie tych leków, aby czerpać korzyści w dłuższej perspektywie.

Nawet na przykład gdy eGFR z czasem się obniża albo gdy ktoś tymczasowo przerwał przyjmowanie leku, być może po hospitalizacji, musimy upewnić się, że nadal przepisujemy leki o działaniu ochronnym sercowo-nerkowym naszym pacjentom. A dla mnie przesłanie na koniec brzmi: nie powinniśmy czekać, aby zobaczyć, co powie specjalista.

Aby nasi pacjenci mieli lepsze wyniki leczenia, aby zmniejszyć ryzyko istotnych długoterminowych powikłań, kluczowa jest wczesna optymalizacja, a podstawowa opieka zdrowotna przy wsparciu specjalistów odgrywa tu zasadniczą rolę.

Podsumowanie wykładu

3 min czytania

Podsumowanie: dr Sarah Davis o wczesnej optymalizacji sercowo-nerkowo-metabolicznej (CKM) w podstawowej opiece zdrowotnej

Dr Sarah Davis jest lekarzem rodzinnym z Cardiff, szczególnie zainteresowaną zespołem sercowo-nerkowo-metabolicznym. Jej argumentacja zakłada, że podstawowa opieka zdrowotna jest kluczowym miejscem rozpoczynania wczesnej ochrony sercowo-nerkowej, zamiast czekania na specjalistów.

Przypadek: „David”, 68 lat (fikcyjny)
  • Cukrzyca typu 2 od 14 lat. HbA1c 7,7% przy leczeniu metforminą i pochodną sulfonylomocznika, co określa jako przestarzały, ale nadal powszechny schemat.
  • Nadciśnienie tętnicze, słabo kontrolowane na ramiprylu w dawce 5 mg.
  • PChN: eGFR 42, obniżające się o 3–5 rocznie. uACR 202 i rośnie.
  • Były palacz, BMI 31, dyslipidemia leczona atorwastatyną w dawce 20 mg.
  • Nowa duszność wysiłkowa. Nie może dotrzymać kroku żonie podczas spacerów z psem.

Na mapie cieplnej KDIGO znajduje się w strefie czerwonej (G3b A2). Oznacza to bardzo duże ryzyko zarówno progresji choroby nerek, jak i incydentów sercowo-naczyniowych. Uważa ona incydent sercowo-naczyniowy za największe zagrożenie dla jego życia.

Co wydarzyło się w ciągu następnego roku: rozdrobniona ścieżka leczenia
  • Podstawowa opieka zdrowotna: NT-proBNP okazało się podwyższone, więc skierowała go na echokardiografię. Zwiększyła dawkę ramiprylu, ale stężenie potasu wzrosło. Zauważa, że hiperkaliemię trudno leczyć w warunkach pozaszpitalnych, a niektórzy lekarze nadal błędnie uważają inhibitory ACE i ARB za nefrotoksyczne. Zoptymalizowała także jego leczenie lipidowe i skierowała go do nefrologa i endokrynologa.
  • Nefrologia, około 4 miesiące później: rozpoczęto inhibitor SGLT2.
  • Endokrynologia: stwierdzono niewielki wpływ na HbA1c, prawdopodobnie z powodu niższego eGFR, i zalecono agonistę receptora GLP-1.
  • Kardiologia (najdłuższe oczekiwanie w Wielkiej Brytanii): echokardiografia potwierdziła HFpEF. Zalecono kontynuację inhibitora SGLT2, który obecnie obejmuje trzy wskazania.

David uznał ten rok za mylący i wyczerpujący. Jej wniosek jest taki, że była to utracona szansa, a większość działań można było podjąć wcześniej w podstawowej opiece zdrowotnej.

Główne przesłanie
  • Działać wcześnie. Ryzyko naczyniowe rośnie jeszcze przed rozpoznaniem cukrzycy. Podwyższone uACR jest sygnałem do działania, a nie obniżające się eGFR.
  • Dowody to potwierdzają. W badaniu EMPA-REG OUTCOME krzywe zdarzeń rozdzieliły się w ciągu około 2 miesięcy, ze zmniejszeniem śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. W badaniu DECLARE-TIMI 58 i innych badaniach wykazano podobne korzyści. Każdy miesiąc zwłoki oznacza utratę korzyści.
  • Podstawowa terapia CKM: inhibitor SGLT2 dla wszystkich, a dla niektórych dodatkowo agonista GLP-1 RA lub inna terapia oparta na inkretynach. Wytyczne dotyczące cukrzycy, niewydolności serca i PChN na całym świecie są w tym zgodne. Głównym zadaniem jest zidentyfikowanie dominującej domeny ryzyka.
  • Jest to wykonalne. Wytyczne NICE w Wielkiej Brytanii zalecają obecnie metforminę z inhibitorem SGLT2 od rozpoznania u większości osób z cukrzycą typu 2, z wyłączeniem ciężkiego zespołu kruchości. Około 80% jej pacjentów z cukrzycą typu 2 przyjmuje taki lek.
Dlaczego tak się nie dzieje i jak to naprawić

Lekarze rodzinni są ostatecznymi generalistami. Ich obciążenie pracą staje się coraz bardziej złożone, ponieważ coraz więcej pacjentów żyje dłużej z wieloma chorobami. Jej sugestie:

  • Uprościć przekaz: jest to terapia podstawowa, a korzyści pojawiają się wcześnie.
  • Specjaliści powinni dawać przykład. Powinni sami rozpoczynać te leki i jasno komunikować wskazania.
  • Zapewnić lekarzom rodzinnym łatwy dostęp do porad, na przykład możliwość napisania e-maila do kardiologa lub nefrologa bez konieczności skierowania.
  • Budować praktyczną pewność siebie:

- Stosować inhibitory SGLT2 we wskazaniach wykraczających poza HbA1c.

- Spodziewać się początkowego spadku eGFR.

- Rozumieć, że te leki chronią nerki, a nie im szkodzą.

- Zachować zimną krew.

  • Upewnić się, że pacjenci rozumieją, dlaczego przyjmują każdy lek.
  • Kontynuować przepisywanie leków, gdy eGFR się obniża, i wznawiać je po tymczasowych przerwach, takich jak hospitalizacja.

Najważniejsze wnioski: Podstawowa opieka zdrowotna nie powinna czekać na specjalistę. Wczesna optymalizacja prowadzona przez lekarzy rodzinnych, przy wsparciu specjalistów, jest kluczem do poprawy wyników długoterminowych.

Choroby nerekCukrzyca

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski