PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Ryzyko resztkowe związane z cholesterolem remnantowym i stanem zapalnym pomimo leczenia hipolipemizującego oraz związek z nowymi przypadkami choroby tętnic obwodowych w cukrzycy typu 2.

W prospektywnym badaniu kohortowym obejmującym 18 741 pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych hipolipemizująco podwyższone stężenia cholesterolu remnantowego i hsCRP były niezależnie związane z wyższym ryzykiem nowych przypadków choroby tętnic obwodowych. Pacjenci z jednoczesnym podwyższeniem obu markerów byli narażeni na największe ryzyko, a związki te pozostawały trwałe po rozległych korektach wielozmiennowych i analizach wrażliwości. Wyniki te podkreślają istotne resztkowe ryzyko sercowo-naczyniowe poza osiągniętymi stężeniami LDL-C, co uzasadnia potrzebę szerszych strategii postępowania w ryzyku, uwzględniających lipoproteiny remnantowe i ogólnoustrojowy stan zapalny u pacjentów z cukrzycą.

Wstęp

Pomimo leczenia hipolipemizującego zgodnego z wytycznymi pacjenci z cukrzycą typu 2 zachowują istotne ryzyko resztkowe choroby tętnic obwodowych (PAD). Udział cholesterolu remnantowego (RC) i ogólnoustrojowego stanu zapalnego w tej leczonej populacji, zwłaszcza poza osiągniętym stężeniem cholesterolu lipoprotein o małej gęstości, pozostaje niecałkowicie poznany.

Metody

To prospektywne badanie kohortowe obejmowało 18 741 uczestników z cukrzycą typu 2 z UK Biobank, u których nie występowała PAD i którzy na początku badania byli leczeni hipolipemizująco. Stężenia RC w osoczu i hsCRP (białka C-reaktywnego o wysokiej czułości) oznaczono na początku badania. Nowe przypadki PAD stwierdzano w medianie obserwacji wynoszącej 13,6 roku. Do oszacowania hazard ratio zastosowano wielozmienne modele Coxa po korekcie o zmienne towarzyszące demograficzne, kliniczne, metaboliczne i związane z leczeniem, w tym cholesterol lipoprotein o małej gęstości i wyjściową chorobę wieńcową.

Wyniki

W czasie obserwacji nowe przypadki PAD wystąpiły u 1223 uczestników (6,5%). Podwyższone stężenia RC i hsCRP były niezależnie powiązane ze zwiększonym ryzykiem PAD. Uczestnicy z jednoczesnym podwyższeniem zarówno RC, jak i hsCRP wykazywali najwyższe ryzyko nowych przypadków PAD. Związki te pozostawały trwałe w wielu analizach wrażliwości, w tym po wykluczeniu uczestników z wyjściową chorobą wieńcową, usunięciu zdarzeń w początkowych 2 latach obserwacji, wyeliminowaniu osób z hsCRP >10 mg/l, w analizach ryzyka konkurencyjnego uwzględniających zgon oraz po dalszej korekcie o szczegółowe kategorie leczenia hipolipemizującego.

Wnioski

Wśród pacjentów z cukrzycą typu 2 otrzymujących leczenie hipolipemizujące w profilaktyce pierwotnej PAD podwyższone RC i ogólnoustrojowy stan zapalny są niezależnie i łącznie związane z przyszłym ryzykiem PAD. Wyniki te podkreślają istotne ryzyko resztkowe poza kontrolowanym stężeniem lipoprotein o małej gęstości i przemawiają za potrzebą dalszych strategii ukierunkowanych zarówno na lipoproteiny remnantowe, jak i stan zapalny w tej populacji wysokiego ryzyka.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski