PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Wpływ obicetrapibu na glikemię i nowo rozpoznaną cukrzycę

Analiza zbiorcza badań BROADWAY/BROOKLYN i zaktualizowana metaanaliza badań inhibitorów CETP.

W analizie zbiorczej badań fazy 3 (BROADWAY/BROOKLYN) oraz zaktualizowanej metaanalizie oceniono wpływ inhibitora CETP obicetrapibu na glikemię i nowo rozpoznaną cukrzycę u 1700 uczestników bez cukrzycy na początku badania. Obicetrapib nie zwiększał HbA1c w porównaniu z placebo i wiązał się z liczbowo mniejszym ryzykiem nowo rozpoznanej cukrzycy (OR 0,69; 95% CI 0,47-1,03), co jest zgodne z sygnałem całej klasy wskazującym na zmniejszone ryzyko cukrzycy w sześciu badaniach inhibitorów CETP (RR 0,84; 95% CI 0,79-0,90). Wyniki te dotyczą kluczowego problemu bezpieczeństwa intensywnego leczenia hipolipemizującego, choć ostateczne wyniki sercowo-naczyniowe zostaną przedstawione w trwającym badaniu PREVAIL.

Cele

Nowo rozpoznana cukrzyca (NoD) jest uznanym działaniem leczenia statynami, które może wpływać na akceptację intensywnego obniżania LDL-C. Natomiast hamowanie białka transportującego estry cholesterolu (CETP) wiązało się z mniejszym ryzykiem NoD we wcześniejszych badaniach. Oceniliśmy wpływ wysoce selektywnego inhibitora CETP obicetrapibu na glikemię i NoD, w kontekście zaktualizowanej metaanalizy badań inhibitorów CETP.

Metody

Dane indywidualne uczestników z badań fazy 3 BROADWAY i BROOKLYN połączono dla 1700 uczestników bez cukrzycy na początku badania (899 z normoglikemią, 801 ze stanem przedcukrzycowym; kobiety stanowiły 38,8%), zrandomizowanych w stosunku 2:1 do obicetrapibu w dawce 10 mg lub placebo na 52 tygodnie. W przeglądzie systematycznym zgodnym z PRISMA i zarejestrowanym w PROSPERO zidentyfikowano sześć kwalifikujących się badań podających NoD. Zbiorcze ilorazy ryzyka obliczono za pomocą modeli efektów stałych Mantela-Haenszela, z analizami podgrup zdefiniowanymi a priori według wyjściowego stanu glikemii i siły działania inhibitora CETP oraz metaregresją na poziomie badań.

Wyniki

Obicetrapib nie zwiększał HbA1c w 52. tygodniu w porównaniu z placebo (LSMD -0,02%, 95% CI -0,04 do 0,00). NoD wystąpiła u 6,4% (obicetrapib) w porównaniu z 8,5% (placebo) (skorygowany OR 0,69; 95% CI 0,47-1,03), co było spójne kierunkowo w warstwach glikemii. Analizy z użyciem ograniczonych sześciennych funkcji sklejanych wykazały związki między zmianami HDL-C, apoA1 i Lp(a) a ryzykiem NoD, ale nie ze zmianą HbA1c. W metaanalizie hamowanie CETP wiązało się z 16% mniejszym ryzykiem NoD (RR 0,84; 95% CI 0,79-0,90; I2 = 0%).

Wnioski

Obicetrapib nie wpływał niekorzystnie na glikemię i wiązał się z liczbowo mniejszym ryzykiem NoD, co jest zgodne z sygnałem klasy inhibitorów CETP wskazującym na umiarkowanie mniejsze ryzyko. Badanie PREVAIL dostarczy większych i dłuższych danych dotyczących obicetrapibu i NoD.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski