Η δοκιμασία κόπωσης (EST) χρησιμοποιείται ευρέως για τη διαστρωμάτωση κινδύνου στη στεφανιαία νόσο (CAD), αλλά δίνει μη διαγνωστικά αποτελέσματα σε ποσοστό έως 20%. Η CMR αιμάτωσης υπό stress είναι μια ακριβής εναλλακτική, αλλά τα δεδομένα μετά από μη διαγνωστική EST ήταν περιορισμένα. Σε αυτή τη μελέτη (414 ασθενείς με γνωστή ή πιθανή CAD και μη διαγνωστική EST που παραπέμφθηκαν για CMR υπό stress, 2009-2022) εξετάστηκαν τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάματα (MACE). Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 6,9 ετών, το 7,7% είχε MACE. Οι ασθενείς με προκλητή ισχαιμία στην CMR είχαν πολύ υψηλότερο ετήσιο ποσοστό MACE (2,8 έναντι 0,8 ανά 100 έτη-ασθενή). Η προκλητή ισχαιμία ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για MACE (HR 4,03), μαζί με την κολπική μαρμαρυγή και τη συστολική αρτηριακή πίεση ηρεμίας. Η CMR αιμάτωσης υπό stress παρέχει έτσι πολύτιμες προγνωστικές πληροφορίες και διαστρωματοποιεί αποτελεσματικά τον κίνδυνο σε ασθενείς με μη διαγνωστική δοκιμασία κόπωσης.
Αν και η δοκιμασία κόπωσης (EST) χρησιμοποιείται συνήθως για τη διαστρωμάτωση κινδύνου στη στεφανιαία νόσο (CAD), δίνει μη διαγνωστικά αποτελέσματα σε ποσοστό έως 20% των ασθενών. Η καρδιακή μαγνητική τομογραφία αιμάτωσης υπό stress (CMR) είναι ένα ολοκληρωμένο και ακριβές εργαλείο για την αξιολόγηση της CAD, αλλά τα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της σε ασθενείς με μη διαγνωστικά αποτελέσματα EST είναι περιορισμένα. Επομένως, αυτή η μελέτη είχε ως στόχο να αξιολογήσει την προγνωστική αξία της CMR αιμάτωσης υπό stress σε ασθενείς με μη διαγνωστικά αποτελέσματα EST.
Μελετήθηκαν διαδοχικοί ασθενείς με γνωστή ή πιθανή CAD και μη διαγνωστικά αποτελέσματα EST που παραπέμφθηκαν για CMR αιμάτωσης υπό stress μεταξύ 2009 και 2022. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες με βάση την παρουσία ή απουσία προκλητής μυοκαρδιακής ισχαιμίας, όπως προσδιορίστηκε με CMR. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν τα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάματα (MACE), που ορίστηκαν ως σύνθετο αποτέλεσμα καρδιαγγειακού θανάτου, οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια και ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου.
Συνολικά εντάχθηκαν 414 ασθενείς (μέση ηλικία 63 ± 9 έτη, 48% άνδρες), εκ των οποίων 69 είχαν μυοκαρδιακή ισχαιμία. Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 6,9 ετών (IQR 4,5–9,9), 32 ασθενείς (7,7%) εμφάνισαν MACE. Οι ασθενείς με μυοκαρδιακή ισχαιμία είχαν σημαντικά υψηλότερο ετησιοποιημένο ποσοστό MACE από εκείνους χωρίς ισχαιμία (2,8 έναντι 0,8 ανά 100 έτη-ασθενή, p < 0,001). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η μυοκαρδιακή ισχαιμία ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για MACE (HR 4,03, ΔΕ 95% 1,94 έως 8,38, p < 0,001), μαζί με την κολπική μαρμαρυγή (HR 5,83, ΔΕ 95% 1,69 έως 20,09, p = 0,005) και τη συστολική αρτηριακή πίεση ηρεμίας (HR 1,02, ΔΕ 95% 1,005 έως 1,04, p = 0,01). Η ανάλυση υποομάδων έδειξε μια συνεπή συσχέτιση μεταξύ μυοκαρδιακής ισχαιμίας και αυξημένου κινδύνου MACE στις περισσότερες υποομάδες (όλα τα p αλληλεπίδρασης > 0,05).
Η CMR αιμάτωσης υπό stress ανέδειξε προγνωστική αξία και διαστρωμάτωσε αποτελεσματικά τον κίνδυνο σε ασθενείς με γνωστή ή πιθανή CAD με μη διαγνωστικά αποτελέσματα EST. Η CMR αιμάτωσης υπό stress αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.
