Οι προεχόντες κύματα V αυξάνουν την μετενδολική φόρτιση της δεξιάς κοιλίας ανεξάρτητα από τους πνευμονικούς αγγεία στην καρδιακή ανεπάρκεια
Επιπτώσεις για την κλινική αξιολόγηση της πνευμονικής αγγειακής νόσου.
Σε μια αναδρομική μελέτη κοόρτης 1.069 ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εκτίμησης (HFpEF) που υπέστησαν επεμβατική άσκηση αιμοδυναμικής, οι εμφανείς κυματοειδείς κορυφές V (V wave PAWP ≥10 mmHg πάνω από τη μέση PAWP) συσχετίστηκαν με σημαντικά αυξημένη συστολική πίεση πνευμονικής αρτηρίας (54 έναντι 38 mmHg) και διπλάσιο κίνδυνο νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή θανάτου (HR 2,09). Η διόρθωση για την κυματοειδή κορυφή V μείωσε τη συχνότητα της συνδυασμένης προ- και μετατριχοειδικής πνευμονικής υπέρτασης από 60,2% σε 29,3%, υποδεικνύοντας ότι οι μη διορθωμένες κυματοειδείς κορυφές V τεχνητά αυξάνουν τις εκτιμήσεις της πνευμονικής αγγειακής νόσου. Τα ευρήματα αυτά τονίζουν ότι οι εμφανείς κυματοειδείς κορυφές V αυξάνουν ανεξάρτητα την οπισθόφορτη πίεση της δεξιάς κοιλίας και συμβάλλουν στην καρδιακή ανεπάρκεια της δεξιάς πλευράς στην HFpEF, τονίζοντας την ανάγκη διόρθωσης της κυματοειδούς κορυφής V κατά την επεμβατική αιμοδυναμική αξιολόγηση.
Υπόβαθρο
Η σκλήρυνση της αριστερής κολπικής κοιλότητας (ΑΚΚ) ενισχύει το κύμα V της ΑΚΚ, προκαλώντας υπερπίεση στην πνευμονική αρτηρία (ΠΑ) σε αναλογία μεγαλύτερη της αυξημένης πίεσης στο τέλος της διαστολής της αριστερής κοιλίας. Χαρακτηρίσαμε τις παθοφυσιολογικές, διαγνωστικές και κλινικές επιπτώσεις της σκλήρυνσης της ΑΚΚ, όπως ορίζεται από τα εμφανή κύματα V, στην καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης.
Μέθοδοι
Σε αυτή την αναδρομική μελέτη cohort, ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης και ήπια έως μέτρια μιτροπαγίδα σε ηρεμία υπέστησαν επεμβατική αιμοδυναμική δοκιμασία άσκησης. Οι ασθενείς με αυξημένη λειτουργική σκλήρυνση της ΑΚΚ ορίστηκαν ως εκείνοι στους οποίους το κύμα V της πίεσης σφήνωσης της πνευμονικής αρτηρίας (PAWP) υπερβαίνει τη μέση PAWP κατά ≥10 mm Hg. Ένας προηγούμενα χρησιμοποιημένος τύπος για διορθωμένη PAWP ως προς το κύμα V επαληθεύθηκε έναντι του εμβαδού χρόνου-πίεσης του κυματομορφής PAWP, για να διερευνηθεί η επίδραση του κύματος V στις βαθμίδες διαφοράς πίεσης διαπνευμονικής διαδρομής. Τα κλινικά, ηχοκαρδιογραφικά, αιμοδυναμικά και δεδομένα έκβασης συγκρίθηκαν για ασθενείς με και χωρίς εμφανή κύματα V.
Αποτελέσματα
Σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς εμφανή κύματα V (n=844, 79%), οι ασθενείς με εμφανή κύματα V (n=225, 21%) ήταν μεγαλύτερης ηλικίας και πιο πιθανό να είναι γυναίκες, με πιο σοβαρή μυοπάθεια της ΑΚΚ, όπως αποδεικνύεται από μεγαλύτερο δείκτη όγκου ΑΚΚ (42,2±15,0 έναντι 32,5±13,0 mL/m2, P<0,001), χαμηλότερη παραμένουσα παραμόρφωση (strain) της ΑΚΚ (16,4±7,5% έναντι 23,2±8,3%, P<0,001), περισσότερη κολπική μαρμαρυγή (61,3% έναντι 22,9%, P<0,001) και αυξημένη λειτουργική σκλήρυνση του αποθηκευτικού ρόλου της ΑΚΚ (0,59±0,25 έναντι 0,23±0,24 mm Hg/mL, P<0,001). Οι ασθενείς με εμφανή κύματα V είχαν σημαντικά υψηλότερη συστολική πίεση της ΠΑ σε σύγκριση με εκείνους χωρίς (54±16 έναντι 38±12 mm Hg, P<0,001), παρά την απουσία διαφοράς στη βαθμίδα πίεσης PAWP-ΠΑ στο τέλος της διαστολής (3±5 έναντι 3±4 mm Hg, P=0,950). Η ενσωμάτωση του κύματος V στην PAWP βελτίωσε τη συσχέτιση μεταξύ του άθροισματος χρόνου-πίεσης PAWP που μετρήθηκε απευθείας σε σύγκριση με την PAWP στο μέσο κύμα A (R2=0,96 έναντι R2=0,86, P<0,001 για τη σύγκριση). Σε ασθενείς με εμφανή κύματα V, η συχνότητα της συνδυασμένης προ- και μετατριχοειδικής πνευμονικής υπέρτασης μειώθηκε από 60,2% σε 29,3% μετά τη διόρθωση του κύματος V για τις βαθμίδες διαφοράς διαπνευμονικής πίεσης. Παρόμοια διορθωμένα πνευμονικά αγγειακά αντιστάσεις παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με και χωρίς εμφανή κύματα V, αλλά η φαινομενική συμμόρφωση της ΠΑ ήταν πολύ χαμηλότερη σε ασθενείς με εμφανή κύματα V (3,03±1,56 έναντι 4,90±2,27 mL/mm Hg, P<0,001), ενισχύοντας το μεταδιαστολικό φορτίο της δεξιάς κοιλίας, και αυτές οι αλλαγές συσχετίζονταν με πιο σοβαρή δυσλειτουργία της δεξιάς κοιλίας, μιτροπαγίδα, μειωμένη καρδιοπνευμονική δεξαμενή άσκησης και αυξημένο κίνδυνο νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια ή θανάτου σε ασθενείς με εμφανή κύματα V σε σύγκριση με εκείνους χωρίς (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου, 2,09 [95% CI, 1,53-2,86]; P<0,001).
Συμπεράσματα
Περισσότερο από 1 στους 5 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης παρουσιάζει εμφανή κύματα V που υπερβαίνουν την PAWP στο τέλος της διαστολής. Αυτό ενισχύει το μεταδιαστολικό φορτίο της δεξιάς κοιλίας λόγω της οπισθοδρομικής μετάδοσης του κύματος V, συμβάλλοντας στην καρδιακή ανεπάρκεια της δεξιάς πλευράς που είναι ανεξάρτητη από το πνευμονικό αγγειακό σύστημα. Η αποτυχία λήψης υπόψη του κύματος V κατά την αιμοδυναμική αξιολόγηση υπερτιμά τη σοβαρότητα της υπάρχουσας πνευμονικής αγγειακής νόσου.
