Μακροπρόθεσμη επιβίωση μετά από αρχική επεμβατική ή συντηρητική διαχείριση της σταθερής στεφανιαίας νόσου σε ασθενείς με προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο
ISCHEMIA-CKD EXTEND.
Η επέκταση της παρακολούθησης κατά 8 έτη της δοκιμής ISCHEMIA-CKD αξιολόγησε ασθενείς με σταθερή στεφανιαία νόσο, μέτρια έως σοβαρή ισχαιμία και προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο. Μετά από διάμεσο χρόνο 8 ετών, μια αρχική επεμβατική στρατηγική (στεφανιογραφία και επαναγγείωση) δεν έδειξε σημαντική μείωση της θνησιμότητας από όλους τους λόγους (57,4 % έναντι 56,8 %· ΣΑ 1,05) ούτε της καρδιαγγειακής θνησιμότητας (40,3 % έναντι 38,4 %· ΣΑ 1,06) σε σύγκριση με μια συντηρητική στρατηγική. Τα μακροπρόθεσμα αυτά αποτελέσματα ενισχύουν το συμπέρασμα ότι μια συντηρητική προσέγγιση είναι εξίσου ασφαλής σε αυτόν τον πληθυσμό υψηλού κινδύνου, υποστηρίζοντας την αποφυγή περιττών επεμβατικών πράξεων.
Υπόβαθρο
Στη μελέτη ISCHEMIA-CKD (International Study of Comparative Health Effectiveness With Medical and Invasive Approaches-Chronic Kidney Disease), σε διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 2,2 ετών, το πρωτεύον σύνθετο αποτέλεσμα θανάτου ή μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου ήταν παρόμοιο μεταξύ μιας αρχικής επεμβατικής στρατηγικής (INV) και μιας αρχικής συντηρητικής στρατηγικής (CON) σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή μυοκαρδιακή ισχαιμία και προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο. Ωστόσο, οι μακροπρόθεσμες εξελίξεις συγκρίνοντας τις 2 στρατηγικές είναι άγνωστες.
Μέθοδοι
Τα συμμετέχοντα στη μελέτη ISCHEMIA-CKD ανατέθηκαν τυχαία είτε στην INV, η οποία περιελάμβανε στεφανιαία αγγειογραφία και επαναγγείωση όταν ήταν εφικτή, προστιθέμενη στην κατευθυντήρια οδηγία φαρμακευτική αγωγή, είτε στην CON με μόνο κατευθυντήρια οδηγία φαρμακευτική αγωγή και επεμβατικές διαδικασίες επιφυλασσόμενες για την αποτυχία της κατευθυντήριας οδηγίας φαρμακευτικής αγωγής. Μετά τη φάση ενεργής παρέμβασης της κλινικής μελέτης, διενεργήθηκε παρακολούθηση του βιωτικού status μακροπρόθεσμα μέσω επικοινωνίας με τους συμμετέχοντες από τις συμμετέχουσες κλινικές μονάδες και μέσω αναζητήσεων σε ιατρικά αρχεία και σε κεντρική βάση δεδομένων θανάτων. Το πρωτεύον αποτέλεσμα για τη φάση παρακολούθησης παράτασης ήταν η θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία. Δευτερεύοντα αποτελέσματα ήταν η αιτιοσχετική θνησιμότητα, συμπεριλαμβανομένης της καρδιαγγειακής και μη καρδιαγγειακής θνησιμότητας.
Αποτελέσματα
Από τους 777 συμμετέχοντες που τυχαίως ανατέθηκαν (388 στην INV και 389 στην CON), κατά τη διάρκεια ενός διαμέσου χρόνου παρακολούθησης 8 ετών, η διατήρηση του βιωτικού status μεταξύ των επιζώντων ήταν 95%. Συνολικά καταγράφηκαν 429 θάνατοι (55%). Η συσσωρευτική θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία (57,4% έναντι 56,8%; προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου, 1,05 [95% CI, 0,87-1,28]) ή η καρδιαγγειακή θνησιμότητα (40,3% έναντι 38,4%; προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου, 1,06 [95% CI, 0,84-1,34]) στα 8 έτη δεν διέφερε μεταξύ INV και CON. Ο περιορισμένος μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 1941 ημέρες (1834-2047 ημέρες) για την INV έναντι 1990 ημερών (1885-2094 ημέρες) για την CON, με προσαρμοσμένη εκτιμώμενη διαφορά -99 ημερών (-245 έως 46). Η οπισθόδρομη πιθανότητα τουλάχιστον 1 ποσοστιαία μονάδα χαμηλότερου ή υψηλότερου θανάτου με την INV στη διάμεση παρακολούθηση των 8 ετών ήταν 28% και 52%, αντίστοιχα. Ομοίως, η οπισθόδρομη πιθανότητα τουλάχιστον 1 ποσοστιαία μονάδα χαμηλότερης ή υψηλότερης καρδιαγγειακής θνησιμότητας με την INV ήταν 23% και 56%, αντίστοιχα.
Συμπεράσματα
Σε ασθενείς με τουλάχιστον μέτρια ισχαιμία και προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο, δεν υπήρξε σημαντική μακροπρόθεσμη ωφέλεια από μια αρχική INV στη μείωση του κινδύνου θνησιμότητας από οποιαδήποτε αιτία ή καρδιαγγειακής θνησιμότητας σε σύγκριση με μια αρχική συντηρητική στρατηγική. ΕΓΓΡΑΦΗ: URL: https://www.clinicaltrials.gov; Μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός: NCT01985360.
Γίνετε μέλος
Γίνετε μέλος του παγκόσμιου καρδιαγγειακού δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.
Θέλετε να μας πείτε περισσότερα για εσάς;
Ενδιαφέροντα
Θα σας στείλουμε ένα email με σύνδεσμο για την επιβεβαίωση της εγγραφής σας.




