Η 10ετής παρατεταμένη παρακολούθηση του SYNTAX έδειξε ότι η CABG προσέφερε ανώτερη μακροχρόνια επιβίωση σε σύγκριση με την PCI σε ασθενείς με τριαγγειακή νόσο ή νόσο του κύριου στελέχους, κυρίως λόγω χαμηλότερης καρδιακής θνησιμότητας. Αυτή η μακρύτερη διαθέσιμη τυχαιοποιημένη σύγκριση ενίσχυσε την CABG ως την προτιμώμενη στρατηγική επαναγγείωσης για σύνθετη στεφανιαία νόσο.
Η μελέτη Synergy between PCI with Taxus and Cardiac Surgery (SYNTAX) ήταν μια μελέτη μη κατωτερότητας που συνέκρινε τη διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) με στεντ έκλυσης πακλιταξέλης πρώτης γενιάς με την αορτοστεφανιαία παράκαμψη (CABG) σε ασθενείς με de-novo τριαγγειακή νόσο και νόσο του κύριου στελέχους της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας, και ανέφερε αποτελέσματα έως 5 έτη. Αναφέρουμε τώρα τα αποτελέσματα θανάτου από όλες τις αιτίες στα 10 έτη.
Η μελέτη SYNTAX Extended Survival (SYNTAXES) είναι μια καθοδηγούμενη από ερευνητές επέκταση της παρακολούθησης μιας πολυκεντρικής τυχαιοποιημένης ελεγχόμενης μελέτης που διεξήχθη σε 85 νοσοκομεία σε 18 βορειοαμερικανικές και ευρωπαϊκές χώρες. Οι ασθενείς με de-novo τριαγγειακή νόσο και νόσο του κύριου στελέχους της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) στην ομάδα PCI ή στην ομάδα CABG. Ασθενείς με ιστορικό PCI ή CABG, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, ή ένδειξη για συνοδή καρδιοχειρουργική επέμβαση αποκλείστηκαν. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης SYNTAXES ήταν ο θάνατος από όλες τις αιτίες στα 10 έτη, ο οποίος αξιολογήθηκε σύμφωνα με την αρχή πρόθεσης θεραπείας. Πραγματοποιήθηκαν προκαθορισμένες αναλύσεις υποομάδων ανάλογα με την παρουσία ή απουσία νόσου του κύριου στελέχους της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας και διαβήτη, και ανάλογα με τη στεφανιαία πολυπλοκότητα όπως ορίζεται από τα τριτημόρια του σκορ SYNTAX του κεντρικού εργαστηρίου. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρισμένη στο ClinicalTrials.gov, NCT03417050.
Από τον Μάρτιο του 2005 έως τον Απρίλιο του 2007, 1.800 ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία στην ομάδα PCI (n=903) ή CABG (n=897). Οι πληροφορίες κατάστασης επιβίωσης στα 10 έτη ήταν πλήρεις για 841 (93%) ασθενείς στην ομάδα PCI και 848 (95%) ασθενείς στην ομάδα CABG. Στα 10 έτη, 248 (28%) ασθενείς είχαν αποβιώσει μετά από PCI και 212 (24%) μετά από CABG (λόγος κινδύνου 1,19 [ΔΕ 95% 0,99-1,43], p=0,066). Μεταξύ ασθενών με τριαγγειακή νόσο, 153 (28%) από τους 546 είχαν αποβιώσει μετά από PCI έναντι 114 (21%) από τους 549 μετά από CABG (λόγος κινδύνου 1,42 [ΔΕ 95% 1,11-1,81]), και μεταξύ ασθενών με νόσο του κύριου στελέχους της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας, 95 (27%) από τους 357 είχαν αποβιώσει μετά από PCI έναντι 98 (28%) από τους 348 μετά από CABG (0,92 [0,69-1,22], P αλληλεπίδρασης=0,023). Δεν υπήρξε αλληλεπίδραση θεραπείας-υποομάδας με τον διαβήτη (P αλληλεπίδρασης=0,60) ούτε γραμμική τάση στα τριτημόρια του σκορ SYNTAX (P τάσης=0,20).
Στα 10 έτη, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στον θάνατο από όλες τις αιτίες μεταξύ PCI με στεντ έκλυσης πακλιταξέλης πρώτης γενιάς και CABG. Ωστόσο, η CABG προσέφερε σημαντικό όφελος επιβίωσης σε ασθενείς με τριαγγειακή νόσο, αλλά όχι σε ασθενείς με νόσο του κύριου στελέχους της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας.
