Ενημερωμένη Μετα-ανάλυση της Κλείσης της Αριστερής Κολπικής Αυλής έναντι της Στοματικής Αντιπηκτικής Αγωγής για την Πρόληψη Αγγειακού Εγκεφαλικού Επεισοδίου στην Κολπική Μαρμαρυγή

Υπόβαθρο

Το ενενήντα τοις εκατό των θρόμβων του αριστερού κόλπου σε ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή προέρχονται από την αριστερή κοιλιακή προσθήκη, η οποία μπορεί να κλείσει διαδερμικά (κλείσιμο αριστερής κοιλιακής προσθήκης [LAAC]). Δύο κλινικές μελέτες του 2026 (CHAMPION-AF [Watchman Flx Versus Non-Vitamin K Antagonist Oral Anticoagulant for Embolic Protection in the Management of Patients With Non-Valvular Atrial Fibrillation] και CLOSURE-AF [Left Atrial Appendage Closure in Patients With Atrial Fibrillation Compared to Medical Therapy]) διπλασίασαν σχεδόν τα διαθέσιμα δεδομένα από τυχαιοποιημένες μελέτες που συγκρίνουν το LAAC με την στοματική αντιθρομβωτική αγωγή. Αξιολογήσαμε τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα του LAAC σχετικά με το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, την αιμορραγία και τη θνησιμότητα, ανάλογα με τον κίνδυνο αιμορραγίας, την καταλληλότητα για αντιθρομβωτική αγωγή και τον συγκριτικό παράγοντα.

Μέθοδοι

Σε αυτή τη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, αναζητήσαμε στο PubMed, το Scopus και το Embase από την αρχή έως τις 15 Απριλίου 2026 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες που συγκρίνουν το διαδερμικό LAAC με την στοματική αντιθρομβωτική αγωγή σε ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο Cochrane Risk of Bias 2. Τα αποτελέσματα συσσωρευτικής επίπτωσης συγκεντρώθηκαν ως λόγοι πιθανοτήτων (odds ratios) χρησιμοποιώντας μοντέλα τυχαίων επιδράσεων, με διαστήματα πρόβλεψης, προκαθορισμένους υποομάδες και ανάλυση ακολουθίας μελετών.

Αποτελέσματα

Έξι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες (2014-2026· 358 κέντρα στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία· 7028 ασθενείς) συγκρίνουν το LAAC με βαρφαρίνη (2 μελέτες) ή με άμεσο στοματικό αντιπηκτικό (4 μελέτες). Ο πληθυσμός ήταν κυρίως καταλληλός για αντιθρομβωτική αγωγή, με χαμηλή προϋπάρχουσα συχνότητα αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, συν δύο μελέτες σε ασθενείς υψηλού κινδύνου αιμορραγίας και μία μελέτη μετά από αφαίρεση. Οι συνολικοί ρυθμοί αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ήταν παρόμοιοι μεταξύ των ομάδων (λόγος πιθανοτήτων, 1,10 [95% CI, 0,78-1,56]). Το ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ήταν πιο συχνό με το LAAC (λόγος πιθανοτήτων, 1,41 [95% CI, 1,07-1,86]), αλλά δεν έφτασε το απαιτούμενο μέγεθος πληροφορίας. Η μη διαδικαστική αιμορραγία ήταν χαμηλότερη με το LAAC (λόγος πιθανοτήτων, 0,58 [95% CI, 0,35-0,96]), το μόνο αποτέλεσμα που έφτασε σε επαρκές μέγεθος πληροφορίας, σε ασθενείς τυπικού κινδύνου και μετά από αφαίρεση, αλλά όχι σε ασθενείς υψηλού κινδύνου αιμορραγίας.

Συμπεράσματα

Το LAAC είναι καλύτερα τοποθετημένο για τη μείωση της μη διαδικαστικής αιμορραγίας σε ασθενείς καταλληλούς για αντιθρομβωτική αγωγή με κίνδυνο αιμορραγίας από τυπικό έως μέτριο, παρά ως ισοδύναμη υποκατάσταση του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου για την στοματική αντιθρομβωτική αγωγή. ΕΓΓΡΑΦΗ: URL: https://www.crd.york.ac.uk/PROSPERO/; Μοναδικός αναγνωριστικός κωδικός: CRD420261370546.