Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι συχνή σε άτομα στα οποία ανιχνεύεται κολπική μαρμαρυγή κατά τον έλεγχο, σύμφωνα με μια παρουσίαση
Η κολπική μαρμαρυγή (AF) επηρεάζει σχεδόν 38 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, με τον επιπολασμό να προβλέπεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 35 χρόνια.2 Το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι μια φοβερή έκβαση της AF, αλλά η καρδιακή ανεπάρκεια (HF) εμφανίζεται επίσης συχνά σε ασθενείς με AF και αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου.3
«Η HF και η AF έχουν αμφίδρομη σχέση και επιταχύνουν η μία την εξέλιξη της άλλης, γι' αυτό είναι σημαντικό να εντοπίζεται και να αντιμετωπίζεται έγκαιρα η HF σε ασθενείς με AF», εξήγησε η Δρ. Gina Sado από το Danderyd Hospital, Στοκχόλμη, Σουηδία. «Η HF έχει μελετηθεί καλά σε ασθενείς με κλινικά γνωστή AF, αλλά είναι γνωστά λίγα για την επίπτωση και τον χρόνο εμφάνισης της HF σε άτομα των οποίων η AF έχει ανιχνευτεί κατά τον έλεγχο.»
Στις σουηδικές μελέτες STROKESTOP και STROKESTOP II,4,5 άτομα ηλικίας 75–76 ετών κατανεμήθηκαν τυχαία είτε σε έλεγχο AF βασισμένο σε ΗΚΓ είτε ως ομάδα ελέγχου. Αυτή η post-hoc ανάλυση μελέτησε την επίπτωση νέας διάγνωσης HF με βάση διάμεση παρακολούθηση 6,9 ετών για το STROKESTOP και 5,1 ετών για το STROKESTOP II. Τα δεδομένα σχετικά με τις διαγνώσεις HF και τη θνησιμότητα ελήφθησαν από εθνικά μητρώα. Χρησιμοποιήθηκε παλινδρόμηση Cox για την εκτίμηση των λόγων κινδύνου (HR) για επίπτωση HF μεταξύ ομάδων.
Στο STROKESTOP, η AF που ανιχνεύθηκε με έλεγχο συσχετίστηκε με τριπλάσιο αυξημένο κίνδυνο HF σε σύγκριση με άτομα χωρίς AF (προσαρμοσμένο HR 3,19· 95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI] 2,42 έως 4,21) και με συγκρίσιμο κίνδυνο HF με ασθενείς με προηγουμένως γνωστή AF (προσαρμοσμένο HR 2,86· 95% CI 2,34 έως 3,50). Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στο STROKESTOP II.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η HF διαγνώστηκε νωρίς, εντός 6 μηνών από την ανίχνευση της AF, και στις δύο μελέτες και στις δύο ομάδες AF.
Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα, η Δρ. Sado κατέληξε: «Σε άτομα με AF που ανιχνεύθηκε μέσω ελέγχου, ο κίνδυνος ανάπτυξης HF ήταν τριπλάσιος από αυτόν των συμμετεχόντων χωρίς AF και συγκρίσιμος με αυτόν των ασθενών με κλινικά γνωστή AF. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ασυμπτωματική AF δεν είναι καλοήθης κατάσταση και αναδεικνύουν την ανάγκη για έγκαιρη ανίχνευση τόσο της AF όσο και της HF.»
