Η μελέτη ISAR-REACT 5 διαπίστωσε ότι η πρασουγρέλη ήταν ανώτερη από την τικαγρελόρη στη μείωση του σύνθετου σημείου θανάτου, MI, ή εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς με οξέα στεφανιαία σύνδρομα που προγραμματίζονταν για επεμβατική διαχείριση, χωρίς σημαντική διαφορά στην αιμορραγία. Αυτή η πρώτη σημαντική απευθείας σύγκριση νεότερων αναστολέων P2Y12 επηρέασε την επιλογή αντιαιμοπεταλιακής αγωγής στο ACS.
Τα σχετικά πλεονεκτήματα της τικαγρελόρης σε σύγκριση με την πρασουγρέλη σε ασθενείς με οξέα στεφανιαία σύνδρομα για τους οποίους προγραμματίζεται επεμβατική αξιολόγηση παραμένουν αβέβαια.
Σε αυτή την πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης μελέτη, κατανείμαμε τυχαία ασθενείς που παρουσιάστηκαν με οξέα στεφανιαία σύνδρομα και για τους οποίους προγραμματιζόταν επεμβατική αξιολόγηση να λάβουν είτε τικαγρελόρη είτε πρασουγρέλη. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το σύνθετο σημείο θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή εγκεφαλικού επεισοδίου στο 1 έτος. Ένα σημαντικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο (το καταληκτικό σημείο ασφάλειας) ήταν η αιμορραγία.
Συνολικά 4.018 ασθενείς υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση. Συμβάν πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου εμφανίστηκε σε 184 από τους 2.012 ασθενείς (9,3%) στην ομάδα τικαγρελόρης και σε 137 από τους 2.006 ασθενείς (6,9%) στην ομάδα πρασουγρέλης (λόγος κινδύνου, 1,36· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 1,09 έως 1,70· P = 0,006). Οι αντίστοιχες επιπτώσεις των επιμέρους στοιχείων του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου στην ομάδα τικαγρελόρης και στην ομάδα πρασουγρέλης ήταν οι εξής: θάνατος, 4,5% και 3,7%· έμφραγμα του μυοκαρδίου, 4,8% και 3,0%· και εγκεφαλικό επεισόδιο, 1,1% και 1,0%. Βέβαιη ή πιθανή θρόμβωση στεντ εμφανίστηκε στο 1,3% των ασθενών που έλαβαν τικαγρελόρη και στο 1,0% των ασθενών που έλαβαν πρασουγρέλη, και βέβαιη θρόμβωση στεντ εμφανίστηκε στο 1,1% και 0,6%, αντίστοιχα. Σοβαρή αιμορραγία (όπως ορίζεται από την κλίμακα Bleeding Academic Research Consortium) παρατηρήθηκε στο 5,4% των ασθενών στην ομάδα τικαγρελόρης και στο 4,8% των ασθενών στην ομάδα πρασουγρέλης (λόγος κινδύνου, 1,12· ΔΕ 95%, 0,83 έως 1,51· P = 0,46).
Μεταξύ ασθενών που παρουσιάστηκαν με οξέα στεφανιαία σύνδρομα με ή χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST, η επίπτωση θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή εγκεφαλικού επεισοδίου ήταν σημαντικά χαμηλότερη μεταξύ εκείνων που έλαβαν πρασουγρέλη σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν τικαγρελόρη, και η επίπτωση σοβαρής αιμορραγίας δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων. (Χρηματοδοτήθηκε από το German Center for Cardiovascular Research και το Deutsches Herzzentrum München· αριθμός ClinicalTrials.gov της μελέτης ISAR-REACT 5, NCT01944800.).
