Αυτή η μετα-ανάλυση έδειξε ότι η συσχέτιση μεταξύ μείωσης τριγλυκεριδίων και μείωσης καρδιαγγειακού κινδύνου εξαρτάται από ταυτόχρονες μειώσεις των λιποπρωτεϊνών που περιέχουν απολιποπρωτεΐνη Β. Η μείωση των τριγλυκεριδίων αυτή καθαυτή, χωρίς μείωση της apoB, δεν μειώνει αξιόπιστα τα καρδιαγγειακά συμβάντα.
Οι τυχαιοποιημένες μελέτες θεραπειών που μείωναν κυρίως τα τριγλυκερίδια δεν έχουν δείξει σταθερά μειώσεις στα καρδιαγγειακά συμβάντα.
Διεξαγάγαμε συστηματική ανασκόπηση και ανάλυση μετα-παλινδρόμησης σε επίπεδο μελέτης 3 κατηγοριών υπολιπιδαιμικών θεραπειών που μειώνουν τα τριγλυκερίδια σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι τη χοληστερόλη LDL (LDL-C): φιμπράτες, νιασίνη, και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα θαλάσσιας προέλευσης. Τα βασικά κριτήρια ένταξης ήταν τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη που ανέφερε σοβαρά αγγειακά συμβάντα. Ενσωματώσαμε επίσης δεδομένα από προηγούμενη μετα-παλινδρόμηση 25 μελετών στατινών. Το κύριο μέτρο αποτελέσματος ήταν ο λόγος κινδύνου (RR) για σοβαρά αγγειακά συμβάντα που σχετίζεται με απόλυτες μειώσεις στις παραμέτρους λιπιδίων.
Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 197.270 συμμετέχοντες από 24 μελέτες μη στατινικής θεραπείας με 25.218 σοβαρά αγγειακά συμβάντα και 177.088 συμμετέχοντες από 25 μελέτες θεραπείας με στατίνη με 20.962 σοβαρά αγγειακά συμβάντα, για σύνολο 374.358 ασθενών και 46.180 σοβαρών καρδιαγγειακών συμβάντων. Ξεκινώντας από τη μη-HDL χοληστερόλη, ένα υποκατάστατο για λιποπρωτεΐνες πολύ χαμηλής πυκνότητας και λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας, το RR ανά μείωση 1 mmol/L στη μη-HDL χοληστερόλη ήταν 0,79 (ΔΕ 95%, 0,76-0,82· P<0,0001· 0,78 ανά 40 mg/dL). Σε ένα πολυμεταβλητό μοντέλο μετα-παλινδρόμησης που περιελάμβανε όρους τόσο για την LDL-C όσο και για τα τριγλυκερίδια (υποκατάστατα για λιποπρωτεΐνες χαμηλής πυκνότητας και πολύ χαμηλής πυκνότητας, αντίστοιχα), το RR ήταν 0,80 (ΔΕ 95%, 0,76-0,85· P<0,0001) ανά μείωση 1 mmol/L (0,79 ανά 40 mg/dL) στην LDL-C και 0,84 (ΔΕ 95%, 0,75-0,94· P=0,0026) ανά μείωση 1 mmol/L (0,92 ανά 40 mg/dL) στα τριγλυκερίδια. Η μελέτη REDUCE-IT (Reduction of Cardiovascular Events With Icosapent Ethyl-Intervention Trial) ήταν μια σημαντική ακραία τιμή και ισχυρά επιδραστική μελέτη στη μετα-παλινδρόμηση. Όταν αφαιρέθηκε, τα RR έγιναν 0,79 (ΔΕ 95%, 0,76-0,83· P<0,0001) ανά μείωση 1 mmol/L (0,78 ανά 40 mg/dL) στην LDL-C και 0,91 (ΔΕ 95%, 0,81-1,006· P=0,06) ανά μείωση 1 mmol/L (0,96 ανά 40 mg/dL) στα τριγλυκερίδια. Όσον αφορά τη δόση ωμέγα-3, κάθε 1 g/ημέρα χορηγούμενου εικοσαπεντανοϊκού οξέος συσχετίστηκε με μείωση σχετικού κινδύνου 7% στα σοβαρά αγγειακά συμβάντα (RR, 0,93 [ΔΕ 95%, 0,91-0,95]· P<0,0001), ενώ δεν υπήρξε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της δόσης δοκοσαεξαενοϊκού οξέος και της μείωσης σχετικού κινδύνου στα σοβαρά αγγειακά συμβάντα (RR 0,96 [ΔΕ 95%, 0,89-1,03]).
Σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, η μείωση των τριγλυκεριδίων συσχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο σοβαρών αγγειακών συμβάντων, ακόμη και μετά από προσαρμογή για τη μείωση της LDL-C, αν και η επίδραση είναι μικρότερη από εκείνη της LDL-C και εξασθενεί όταν αποκλειστεί η μελέτη REDUCE-IT. Επιπλέον, τα οφέλη των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων θαλάσσιας προέλευσης, ιδίως του εικοσαπεντανοϊκού οξέος σε υψηλή δόση, φαίνεται να υπερβαίνουν τις υπολιπιδαιμικές τους επιδράσεις.
