Αυτή η αναδρομική ανασκόπηση περιγράφει την εξελισσόμενη εικόνα της διαχείρισης των λιπιδίων για την πρόληψη της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD) στην πρωτοβάθμια φροντίδα και την καρδιολογία. Πέραν των παραδοσιακών βαθμολογιών κινδύνου, οι κλινικοί γιατροί χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο την αξιολόγηση του κινδύνου σε όλη τη διάρκεια της ζωής, τη λιποπρωτεΐνη(a), την απολιποπρωτεΐνη Β και τη βαθμολογία στεφανιαίου ασβεστίου (CAC) για τον εντοπισμό του υπολειπόμενου κινδύνου και την καθοδήγηση της θεραπείας. Ενώ οι στατίνες παραμένουν θεμελιώδεις, οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες της ACC/AHA και της ESC/EAS τονίζουν την έγκαιρη εντατικοποίηση της θεραπείας και τη στρατηγική χρήση μη στατινικών παραγόντων. Το άρθρο παρέχει ένα πρακτικό πλαίσιο σύμφωνο με τις κατευθυντήριες οδηγίες για τη βελτιστοποίηση των στρατηγικών δευτερογενούς και πρωτογενούς πρόληψης.
Η πρόληψη της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD) είναι θεμελιώδους σημασίας τόσο για τους καρδιολόγους όσο και για τους γιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας. Από την εκτίμηση κινδύνου έως τη φαρμακευτική αγωγή για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη, η διαχείριση εξελίσσεται παράλληλα με την αυξανόμενη επιστημονική τεκμηρίωση. Η εκτίμηση κινδύνου μετατοπίζεται προς ένα μοντέλο που δίνει έμφαση στον κίνδυνο όλης της ζωής, πέραν του παραδοσιακού βραχυπρόθεσμου κινδύνου, και υιοθετεί μια ολιστική προσέγγιση του καρδιαγγειακού κινδύνου του ατόμου, λαμβάνοντας υπόψη τη γενετική προδιάθεση και τις συννοσηρότητες που ενισχύουν τον κίνδυνο. Η μέτρηση της λιποπρωτεΐνης(a) και της απολιποπρωτεΐνης B, καθώς και η βαθμολόγηση του κοροναίου ασβεστώματος (CAC), έχουν αναδειχθεί ως εργαλεία για τον εντοπισμό του υπολειπόμενου κινδύνου και τη λήψη αποφάσεων σε περιπτώσεις οριακού κινδύνου. Ενώ οι στατίνες παραμένουν θεμέλιο της διαχείρισης, τα νεότερα θεραπευτικά πρωτόκολλα δίνουν έμφαση στην έγκαιρη εντατικοποίηση της θεραπείας και στην προσθήκη μη στατινικών φαρμάκων. Οι τάσεις αυτές αντανακλώνται στις πρόσφατες ενημερώσεις των κατευθυντήριων οδηγιών του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας/Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας (ACC/AHA) και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας/Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αθηροσκλήρωσης (ESC/EAS). Στο μέλλον, η βαθμολόγηση πολυγονιδιακού κινδύνου και οι θεραπείες με βάση το RNA ενδέχεται να προσφέρουν ευκαιρίες για τον εντοπισμό και τη θεραπεία των ατόμων με τον υψηλότερο υπολειπόμενο κίνδυνο.
