Αυτή η ανάλυση έδειξε ότι ο συνδυασμός αναστολέων SGLT2 με ανταγωνιστές αλδοστερόνης στη HFpEF παρέχει προσθετικό καρδιαγγειακό όφελος πέραν της κάθε φαρμακευτικής κατηγορίας μεμονωμένα, υποστηρίζοντας την αναδυόμενη προσέγγιση των τεσσάρων πυλώνων για την καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.
Οι αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) και οι ανταγωνιστές του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών βελτίωσαν τα αποτελέσματα της καρδιακής ανεπάρκειας σε καρδιακή ανεπάρκεια με ήπια μειωμένο κλάσμα εξώθησης ή καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης· ωστόσο, ο συνδυασμός τους δεν δοκιμάστηκε με τυχαιοποιημένο τρόπο. Το κατά πόσο ο συνδυασμός SGLT2i/ανταγωνιστή του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών προσφέρει οφέλη σε σύγκριση με τον SGLT2i μόνο απαιτεί ειδικές δοκιμές.
Στόχος αυτής της μελέτης είναι να συγκρίνει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του συνδυασμού δαπαγλιφλοζίνης/σπιρονολακτόνης έναντι της δαπαγλιφλοζίνης μόνης σε καρδιακή ανεπάρκεια με ήπια μειωμένο κλάσμα εξώθησης και καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης.
Επρόκειτο για μια προοπτική, τυχαιοποιημένη, ανοικτή, διασταυρούμενη δοκιμή με τυφλή αξιολόγηση καταληκτικού σημείου. Το μέγεθος δείγματος των 108 ασθενών είχε επαρκή ισχύ για την ανίχνευση διαφοράς 0,15 Log στο Ν-τελικό προ-Β τύπου νατριουρητικό πεπτίδιο (NT-proBNP) μεταξύ των ακολουθιών συνδυασμού δαπαγλιφλοζίνης/σπιρονολακτόνης και δαπαγλιφλοζίνης μόνης, ως πρωτεύον αποτέλεσμα της μελέτης. Κάθε ακολουθία θεραπείας χορηγήθηκε για 12 εβδομάδες.
Κατανεμήθηκαν τυχαία 108 ασθενείς. Η διάμεση ηλικία ήταν 76 έτη (Q1-Q3: 71-81 έτη), το 57% ήταν γυναίκες, ο εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης (eGFR) ήταν 72 ml/min/1,73 m2 (Q1-Q3: 49-89 ml/min/1,73 m2), το κάλιο 4,3 mmol/l (Q1-Q3: 4,0-4,6 mmol/l), και το 45% είχε διαβήτη. Το διάμεσο NT-proBNP ήταν 746 pg/ml (Q1-Q3: 401-1493 pg/ml) και το διάμεσο LogNT-proBNP 6,6 μονάδες Log (Q1-Q3: 6,0-7,3 μονάδες Log). Σε σύγκριση με τη δαπαγλιφλοζίνη, ο συνδυασμός δαπαγλιφλοζίνης/σπιρονολακτόνης μείωσε τα επίπεδα LogNT-proBNP: -0,11 (95% ΔΕ: -0,22 έως -0,01) μονάδες Log (p = 0,035), που αντιστοιχεί σε σχετική μείωση 11%, και αύξησε τις πιθανότητες επίτευξης μείωσης NT-proBNP ≥20% (OR: 2,27· 95% ΔΕ: 1,16-4,44· p = 0,016). Σε σύγκριση με τη δαπαγλιφλοζίνη, ο συνδυασμός δαπαγλιφλοζίνης/σπιρονολακτόνης μείωσε τη συστολική αρτηριακή πίεση (-5,2 mmHg· 95% ΔΕ: -8,4 έως -2,0 mmHg), μείωσε τον λόγο Log λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων (-0,32 Log· 95% ΔΕ: -0,54 έως -0,11 Log), μείωσε το eGFR (-6,4 ml/min/1,73 m2· 95% ΔΕ: -8,3 έως -4,4 ml/min/1,73 m2), και αύξησε το κάλιο ορού (+0,32 mmol/l· 95% ΔΕ: 0,23-0,41 mmol/l) καθώς και τη συχνότητα καλίου ορού (>5,5 mmol/l: 5 [4,8%] έναντι 1 [0,9%]).
Ο συνδυασμός δαπαγλιφλοζίνης/σπιρονολακτόνης μείωσε το NT-proBNP περισσότερο από τη δαπαγλιφλοζίνη. Παρατηρήθηκε μεγαλύτερη μείωση του eGFR και αύξηση του καλίου με τον συνδυασμό δαπαγλιφλοζίνης/σπιρονολακτόνης (SOGALDI-PEF [Dapagliflozin With or Without Spironolactone for HFpEF]; NCT05676684).
