Εθνική σουηδική μελέτη cohort με ανάλυση ελέγχου με αδελφούς, σε 1.124.049 άνδρες (μέσος ηλικία 18,3 έτη) που υπέστησαν υποχρεωτική στρατιωτική εξέταση σωματικής κατάστασης μεταξύ 1972 και 1995, με παρακολούθηση έως τον Δεκέμβριο του 2023. 45.179 (4,0%) ανέπτυξαν κολπική μαρμαρυγή και 96.404 (8,6%) εμφάνισαν μη-ΚΜ καρδιαγγειακή νόσο (διάμεση ηλικία εμφάνισης γύρω στα 55 έτη). Στην ανάλυση του γενικού πληθυσμού, οι πιο ικανοί άνδρες (υψηλότερο δεκατημόριο) παρουσίασαν μικρή περίσσεια ΚΜ στην πρώιμη ενήλικη ζωή, αλλά μεγαλύτερες μειώσεις στη μη-ΚΜ καρδιαγγειακή νόσο από την ηλικία των 45 ετών. Στην σύγκριση μεταξύ πλήρων αδελφών (ελέγχοντας για κοινούς οικογενειακούς παράγοντες), το εμπόρευμα εξαφανίστηκε πλήρως: από την ηλικία των 35 ετών, η μείωση στη μη-ΚΜ καρδιαγγειακή νόσο ήταν ήδη μεγαλύτερη (RD -0,11%) από την περίσσεια ΚΜ (RD +0,06%); στα 65 έτη, αντίστοιχα -3,91% έναντι +2,30%. Επομένως, η υψηλή σωματική ικανότητα στην νεανική ηλικία δεν συνεπάγεται καθαρό καρδιαγγειακό μειονέκτημα, υποστηρίζοντας τις δημόσιες προσπάθειες βελτίωσης της σωματικής κατάστασης των νέων και παρέχοντας ασφάλεια σχετικά με την ασφάλεια των υψηλών επιπέδων σωματικής ικανότητας.
ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Οι νέοι αθλητές και οι έφηβοι με υψηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα φαίνεται να έχουν αυξημένο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής (ΚΜ), αλλά το βαθμό στον οποίο αυτό αντανακλά αιτιώδεις επιδράσεις ή κοινούς γενετικούς, συμπεριφορικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες παραμένει αβέβαιος.
ΜΕΘΟΔΟΙ: Η παρούσα μελέτη κοόρτης με ανάλυση ελέγχου μεταξύ αδελφών περιελάμβανε Σουηδούς άνδρες που συμμετείχαν σε υποχρεωτικές εξετάσεις στρατολόγησης από το 1972 έως το 1995 και ολοκλήρωσαν δοκιμασίες καρδιοαναπνευστικής ικανότητας. Τα αποτελέσματα ήταν ΚΜ και μη-ΚΜ καρδιαγγειακή νόσος (ΚΑΝ· π.χ. αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και ισχαιμική καρδιακή νόσος), ορισμένα ως σύνθετο τελικό σημείο διάγνωσης ή θανάτου στο Εθνικό Μητρώο Ασθενών και στο Μητρώο Αιτιών Θανάτου, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023. Ευέλικτες παραμετρικές παλινδρομήσεις εκτίμησαν τις τυποποιημένες διαφορές συσσωρευμένου κινδύνου (ΔΣΚ) ανά δεκατημόριο ικανότητας.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε 1 124 049 άνδρες (μέση ηλικία, 18,3 έτη), 45 179 (4,0%) εμφάνισαν γεγονός ΚΜ και 96 404 (8,6%) γεγονός μη-ΚΜ ΚΑΝ σε διάμεση ηλικία 54,8 και 54,4 ετών, αντίστοιχα. Σε ανάλυση σε επίπεδο πληθυσμού που ελέγχθηκε για μετρημένους συγχυτικούς παράγοντες, σε σύγκριση με το χαμηλότερο δεκατημόριο ικανότητας, το υψηλότερο δεκατημόριο παρουσίασε μικρή περίσσεια κινδύνου ΚΜ που ξεπέρασε τη μείωση της μη-ΚΜ ΚΑΝ κατά την πρώιμη ενήλικη ζωή, ενώ η μείωση της μη-ΚΜ ΚΑΝ έγινε μεγαλύτερη από την ηλικία των 45 ετών και μετά. Σε συγκρίσεις μεταξύ πλήρων αδελφών που ελέγχθηκαν για κοινούς οικογενειακούς παράγοντες, ο εξαρτώμενος από την ηλικία συμβιβασμός εξαφανίστηκε εντελώς, χωρίς να υπάρχει παράθυρο ηλικίας με καθαρό καρδιαγγειακό μειονέκτημα. Ήδη από την ηλικία των 35 ετών, η μείωση της μη-ΚΜ ΚΑΝ ήταν μεγαλύτερη (ΔΣΚ, −0,11% [95% CI, −0,21% έως −0,01%]) από την περίσσεια ΚΜ (ΔΣΚ, 0,06% [95% CI, −0,01% έως 0,12%]). Μέχρι την ηλικία των 65 ετών, το χάσμα διευρύνθηκε περαιτέρω, με ακόμη μεγαλύτερη μείωση της μη-ΚΜ ΚΑΝ (ΔΣΚ, −3,91% [95% CI, −5,40% έως −2,42%]) σε σύγκριση με την περίσσεια ΚΜ (ΔΣΚ, 2,30% [95% CI, 1,15%–3,45%]).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η υψηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα στην εφηβεία συνδέεται με μια μικρή περίσσεια κινδύνου ΚΜ κατά την πρώιμη ενήλικη ζωή, η οποία υπερκαλύπτεται από μεγαλύτερες μειώσεις στη μη-ΚΜ ΚΑΝ μετά τον έλεγχο για οικογενειακούς συγχυτικούς παράγοντες. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τις προσπάθειες σε επίπεδο πληθυσμού για τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας των νέων και παρέχουν ανακούφιση σχετικά με την ασφάλεια και τα οφέλη των υψηλών επιπέδων φυσικής κατάστασης.
