Εθνική σουηδική μελέτη cohort με ανάλυση ελεγχόμενη από αδελφούς, σε 1.124.049 άνδρες (μέσος ηλικία 18,3 έτη) που υπέστησαν υποχρεωτική στρατιωτική εξέταση φυσικής κατάστασης μεταξύ 1972 και 1995, με παρακολούθηση έως τον Δεκέμβριο του 2023. 45.179 (4,0%) ανέπτυξαν κολπική μαρμαρυγή και 96.404 (8,6%) εμφάνισαν μη-ΚΜ καρδιαγγειακή νόσο (διάμεση ηλικία εμφάνισης γύρω στα 55 έτη). Σε ανάλυση σε επίπεδο πληθυσμού, οι πιο φυσικά καταρτισμένοι άνδρες (υψηλότερο δεκατημόριο) παρουσίασαν μικρή περίσσεια ΚΜ στην πρώιμη ενήλικη ζωή, αλλά μεγαλύτερες μειώσεις στη μη-ΚΜ καρδιαγγειακή νόσο από την ηλικία των 45 ετών. Σε σύγκριση πλήρων αδελφών (ελέγχοντας για κοινούς οικογενειακούς παράγοντες), το εμπόρευμα εξαφανίστηκε πλήρως: από την ηλικία των 35 ετών, η μείωση στη μη-ΚΜ καρδιαγγειακή νόσο ήταν ήδη μεγαλύτερη (RD -0,11%) από την περίσσεια ΚΜ (RD +0,06%); στην ηλικία των 65 ετών, αντίστοιχα -3,91% έναντι +2,30%. Επομένως, η υψηλή φυσική κατάσταση στην εφηβεία δεν συνεπάγεται καθαρό καρδιαγγειακό μειονέκτημα, υποστηρίζοντας τις προσπάθειες δημόσιας υγείας για τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης των νέων και παρέχοντας ανακούφιση σχετικά με την ασφάλεια των υψηλών επιπέδων φυσικής κατάστασης.
ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Οι νέοι αθλητές και οι έφηβοι με υψηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα φαίνεται να έχουν αυξημένο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής (ΚΜ), αλλά το βαθμό στον οποίο αυτό αντανακλά αιτιώδεις επιδράσεις ή κοινούς γενετικούς, συμπεριφορικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες παραμένει αβέβαιος.
ΜΕΘΟΔΟΙ: Η παρούσα μελέτη cohort με ανάλυση ελέγχου μεταξύ αδελφών περιελάμβανε Σουηδούς άνδρες που συμμετείχαν στις υποχρεωτικές εξετάσεις στρατολόγησης από το 1972 έως το 1995 και ολοκλήρωσαν δοκιμασίες καρδιοαναπνευστικής ικανότητας. Τα αποτελέσματα ήταν ΚΜ και μη ΚΜ καρδιαγγειακή νόσος (ΚΑΝ· π.χ. αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και ισχαιμική καρδιακή νόσος), ορισμένα ως σύνθετο τελικό σημείο διάγνωσης ή θανάτου στο Εθνικό Μητρώο Νοσηλευόμενων Ασθενών και στο Μητρώο Αιτιών Θανάτου, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023. Ευέλικτες παραμετρικές παλινδρομήσεις εκτίμησαν τις τυποποιημένες διαφορές συσσωρευμένου κινδύνου (ΔΣΚ) ανά δεκατημόριο ικανότητας.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από 1 124 049 άνδρες (μέση ηλικία, 18,3 έτη), 45 179 (4,0%) εμφάνισαν γεγονός ΚΜ και 96 404 (8,6%) είχαν γεγονός μη ΚΜ ΚΑΝ σε διάμεση ηλικία 54,8 και 54,4 ετών, αντίστοιχα. Στην ανάλυση του γενικού πληθυσμού, ελέγχοντας για μετρημένους συγχυτικούς παράγοντες, σε σύγκριση με το χαμηλότερο δεκατημόριο ικανότητας, το υψηλότερο δεκατημόριο παρουσίασε μικρή περίσσεια κινδύνου ΚΜ που ξεπέρασε τη μείωση της μη ΚΜ ΚΑΝ κατά την πρώιμη ενήλικη ζωή, ενώ η μείωση της μη ΚΜ ΚΑΝ έγινε μεγαλύτερη από την ηλικία των 45 ετών και έπειτα. Σε συγκρίσεις μεταξύ πλήρων αδελφών, ελέγχοντας για κοινούς οικογενειακούς παράγοντες, ο εξαρτώμενος από την ηλικία συμβιβασμός εξαφανίστηκε εντελώς, χωρίς να παραμείνει χρονικό παράθυρο ηλικίας με καθαρό καρδιαγγειακό μειονέκτημα. Ήδη από την ηλικία των 35 ετών, η μείωση της μη ΚΜ ΚΑΝ ήταν μεγαλύτερη (ΔΣΚ, −0,11% [95% ΠΣ, −0,21% έως −0,01%]) από την περίσσεια κινδύνου ΚΜ (ΔΣΚ, 0,06% [95% ΠΣ, −0,01% έως 0,12%]). Μέχρι την ηλικία των 65 ετών, το χάσμα διευρύνθηκε περαιτέρω, με ακόμη μεγαλύτερη μείωση της μη ΚΜ ΚΑΝ (ΔΣΚ, −3,91% [95% ΠΣ, −5,40% έως −2,42%]) σε σύγκριση με την περίσσεια κινδύνου ΚΜ (ΔΣΚ, 2,30% [95% ΠΣ, 1,15%–3,45%]).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η υψηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα στην εφηβεία συνδέεται με μια μικρή περίσσεια κινδύνου ΚΜ κατά την πρώιμη ενήλικη ζωή, η οποία υπερκαλύπτεται από μεγαλύτερες μειώσεις στη μη ΚΜ ΚΑΝ, μετά τον έλεγχο για οικογενειακούς συγχυτικούς παράγοντες. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τις προσπάθειες σε επίπεδο πληθυσμού για τη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας των νέων και παρέχουν ανακούφιση σχετικά με την ασφάλεια και τα οφέλη των υψηλών επιπέδων ικανότητας.
