Θεραπεία με αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 και επίπτωση κολπικής μαρμαρυγής σε μη διαβητικούς ενήλικες με παχυσαρκία και χρόνια νεφρική νόσος
μελέτη cohort με αντιστοίχιση κατά τον δείκτη πιθανότητας.
Μια μελέτη συμμοτάτων ομάδων με αντιστοίχιση κατά την τάση (propensity-matched) σε πάνω από 7.000 ασθενείς δείχνει ότι τα αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 μειώνουν την ετήσια επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής κατά 35% σε μη διαβητικούς ενήλικες με παχυσαρκία και χρόνια νεφρική νόσο. Τα οφέλη επεκτάθηκαν στις κοιλιακές ταχυκαρδίες και στις νοσηλείες για όλους τους λόγους, με συνεπείς επιδράσεις κατά τη διάρκεια παρακολούθησης 1 έως 3 ετών. Τα ευρήματα από την πραγματική κλινική πράξη τονίζουν ένα πιθανό καρδιο-νεφρικό πλεονέκτημα της θεραπείας με GLP-1 και υπογραμμίζουν την ανάγκη για εξειδικευμένες τυχαιοποιημένες μελέτες σε αυτόν τον υψηλού κινδύνου φαινότυπο.
Ιστορικό
Η παχυσαρκία και η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) είναι ισχυροί παράγοντες κινδύνου για κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ), ωστόσο δεν έχει διερευνηθεί εάν οι αγωνιστές των υποδοχέων γλυκαγόνης-ομοίου πεπτιδίου-1 (GLP-1RA) προλαμβάνουν την εμφάνιση ΚΜ σε μη διαβητικούς ενήλικες με παχυσαρκία και ΧΝΝ. Αξιολογήσαμε εάν η θεραπεία με GLP-1RA μειώνει την επίπτωση ΚΜ σε 1 έτος σε αυτό το καρδιονεφρικό φαινότυπο.
Μέθοδοι
Χρησιμοποιώντας το αμερικανικό συνεργατικό δίκτυο TriNetX (66 οργανισμοί παροχής υγειονομικής περίθαλψης), διεξήγαγαν μια αναδρομική προσομοίωση στοχευμένης κλινικής μελέτης σε μη διαβητικούς ενήλικες ηλικίας 18 ετών ή μεγαλύτερους με παχυσαρκία και ΧΝΝ σταδίων 3-5, οι οποίοι διαγνώστηκαν την περίοδο 2021-2024. Οι ασθενείς που έλαβαν σεμαγλουτίδη, λιραγλουτίδη ή τιρζεπατίδη (n = 10.985) συγκρίθηκαν με μη εκτεθειμένους ασθενείς (n = 94.527). Μετά την αντιστοίχιση με βάση τους συντελεστές propensity, παρέμειναν 7.326 ασθενείς ανά ομάδα. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η εμφάνιση ΚΜ σε 1 έτος· τα δευτερεύοντα αποτελέσματα περιελάμβαναν υποτύπους ΚΜ, κοιλιακές ταχυαρρυθμίες και νοσηλεία για οποιαδήποτε αιτία. Τα μοντέλα Cox παρήγαγαν λόγους κινδύνου (HRs), ενώ οι αναλύσεις ευαισθησίας επέκτειναν την περίοδο παρακολούθησης σε 2-3 έτη με αναλύσεις ορόσημων (landmark analyses).
Αποτελέσματα
Σε 1 έτος, η χρήση GLP-1RA συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερη επίπτωση ΚΜ (1,63% έναντι 2,62%· HR 0,655, 95% CI 0,508-0,844· p = 0,001), που αντιστοιχεί σε μείωση σχετικού κινδύνου 34,5%. Οι μειώσεις ήταν συνεπείς για την παροξυσμική (HR 0,586), τη διαρκή (HR 0,482) και τη μακροχρόνια διαρκή ΚΜ (HR 0,527· όλα p < 0,05)· η μόνιμη ΚΜ δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά σε 1 έτος. Οι κοιλιακές ταχυαρρυθμίες (HR 0,556· p = 0,002) και οι νοσηλείες (HR 0,668· p < 0,001) μειώθηκαν επίσης σημαντικά. Τα οφέλη επιβίωσαν κατά την παρακολούθηση 2 και 3 ετών και παρέμειναν συνεπή στις αναλύσεις ορόσημων.
Συμπεράσματα
Σε μη διαβητικούς ενήλικες με παχυσαρκία και ΧΝΝ, η θεραπεία με GLP-1RA συσχετίστηκε με σημαντικές και βιώσιμες μειώσεις στην επίπτωση ΚΜ, στις κοιλιακές αρρυθμίες και στις νοσηλείες. Τα ευρήματα αυτά είναι συνεπή με ένα πιθανό καρδιονεφρικό όφελος και υποστηρίζουν την προτεραιοποίηση αυτού του φαινοτύπου για εξειδικευμένες τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες.
Γίνετε μέλος
Γίνετε μέλος του παγκόσμιου καρδιαγγειακού δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.
Θέλετε να μας πείτε περισσότερα για εσάς;
Ενδιαφέροντα
Θα σας στείλουμε ένα email με σύνδεσμο για την επιβεβαίωση της εγγραφής σας.




