Αγωνιστές των υποδοχέων του ομοίου του γλυκαγόνου πεπτιδίου-1 και ρυθμιστές πολυορμονικών υποδοχέων για την προστασία των νεφρών σε νεφρική νόσο μη διαβητικού.

Σύνοψη

Τα αγωνιστές των υποδοχέων του πεπτιδίου-1 παρόμοιου με το γλυκαγόνο (GLP-1 RAs), μαζί με τις νεότερες πολυορμονικούς ρυθμιστές υποδοχέων που στοχεύουν το γλυκόζη-εξαρτώμενο ινσουλινοτροπικό πολυπεπτίδιο (GIP), το γλυκαγόνο και την αμυλίνη, έχουν αναδειχθεί ως υποσχόμενες θεραπείες για τη χρόνια νεφρική νόσο. Αυτή η ανασκόπηση εξετάζει τους μηχανισμούς μέσω των οποίων αυτοί οι παράγοντες μπορεί να προστατεύουν το νεφρό και συνοψίζει τις αναδυόμενες κλινικές αποδείξεις σε πληθυσμούς χωρίς διαβήτη. Η νεφρική προστασία φαίνεται να προκύπτει μέσω συμπληρωματικών άμεσων και έμμεσων οδών. Οι άμεσες επιδράσεις περιλαμβάνουν τη νατριούρηση μέσω της αναστολής του ανταλλάκτη νατρίου-υδρογόνου (NHE)-3, τη ρύθμιση της γλομερουλικής αιμοδυναμικής μέσω επιδράσεων στον τόνο της σπειραματικών αρτηλίδων και τις αγγεισυσπαστικές οδούς, και την εξασθένηση της νεφρικής φλεγμονής· μηχανισμοί που είναι κυρίως ανεξάρτητοι από τη μείωση της γλυκόζης. Οι έμμεσοι μηχανισμοί περιλαμβάνουν μειώσεις στο μεταβολικό, αιμοδυναμικό και καρδιακό φορτίο στο νεφρό μέσω απώλειας βάρους, μείωσης της αρτηριακής πίεσης και βελτίωσης της καρδιακής ανεπάρκειας. Πέραν του εκλεκτικού αγωνιστές του GLP-1R, τα πρόσθετα ορμονικά συστατικά των πολυορμονικούς ρυθμιστών υποδοχέων εμπλέκουν διακριτούς φυσιολογικούς δρόμους των οποίων οι αλληλεπιδράσεις μπορεί να είναι προσθετικές, συνεργιστικές ή αντιδρώντες, αλλά παραμένουν ελλιπώς κατανοητές. Η αποτελεσματικότητα των GLP-1 RAs και των πολυορμονικούς ρυθμιστών υποδοχέων σε άτομα χωρίς διαβήτη υποστηρίζεται επί του παρόντος από αποτελέσματα δευτερογενών νεφρικών τελικών σημείων σε δοκιμές αποτελέσματος παχυσαρκίας και καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων φάσης-3, συμπεριλαμβανομένων μειώσεων στην αλβουμινουρίας και διατήρησης της εκτιμώμενης γλομερουλικής διήθησης. Διάφορες αφιερωμένες μελέτες αποτελεσμάτων για GLP-1 RAs και πολυορμονικούς ρυθμιστές υποδοχέων βρίσκονται τώρα σε εξέλιξη και θα καθορίσουν εάν αυτές οι θεραπείες θα γίνουν ένα νέο θεμέλιο της φροντίδας στη νεφρική νόσο χωρίς διαβήτη.