Obezite ve kronik böbrek hastalığı (KBH) olan diyabetik olmayan yetişkinlerde GLP-1 reseptör agonisti tedavisi ve yeni başlangıçlı atriyal fibrilasyon
propansiyona eşleştirilmiş bir kohort çalışması.
Eğilim skoruyla eşleştirilmiş 7.000'den fazla hastayı içeren bir kohort çalışması, obezite ve kronik böbrek hastalığı (KBH) bulunan diyabeti olmayan yetişkinlerde GLP-1 reseptör agonistlerinin 1 yıllık atriyal fibrilasyon (AF) insidansını %35 oranında azalttığını göstermektedir. Faydalar ventriküler taşiaritmiler ve tüm nedenlere bağlı hastaneye yatışlara da uzanmış olup, 1 ila 3 yıllık takip süresince tutarlı etkiler gözlenmiştir. Bu gerçek dünya bulguları, GLP-1 tedavisinin potansiyel bir kardiyorenal avantajına dikkat çekmekte ve bu yüksek riskli fenotipte özel randomize çalışmaların gerekliliğini vurgulamaktadır.
Arka Plan
Obezite ve kronik böbrek hastalığı (KBH), atriyal fibrilasyon (AF) için güçlü risk faktörleridir; ancak obezite ve KBH'si olan diyabetik olmayan yetişkinlerde GLP-1 reseptör agonistlerinin (GLP-1RA) yeni gelişen AF'yi önleyip önlemediği henüz incelenmemiştir. Bu kardiyorenal fenotipte GLP-1RA tedavisinin 1 yıllık AF insidansını azaltıp azaltmadığını değerlendirdik.
Yöntemler
TriNetX ABD İşbirlikçi Ağı'nı (66 sağlık kuruluşu) kullanarak, 2021-2024 yılları arasında obezite ve 3-5. evre KBH tanısı almış, 18 yaş ve üzeri diyabetik olmayan yetişkinlerde retrospektif bir hedef deneme taklidi (hedef deneme taklidi) gerçekleştirdik. Semaglutid, liraglutid veya tirzepatid alan hastalar (n = 10.985), almayan hastalarla (n = 94.527) karşılaştırıldı. Eğilim skoru eşleştirmesinden sonra her kohortta 7326 hasta kaldı. Birincil sonuç 1. yıldaki yeni gelişen AF idi; ikincil sonuçlar arasında AF alt tipleri, ventriküler taşiaritmiler ve tüm nedenlere bağlı hastaneye yatış yer aldı. Cox modelleri tehlike oranlarını (HR) üretti; hassasiyet analizleri ile takip süresi 2-3 yıla çıkarıldı ve landmark analizleri yapıldı.
Bulgular
- yılda GLP-1RA kullanımı, anlamlı ölçüde daha düşük yeni gelişen AF ile ilişkiliydi (%1,63'e karşı %2,62; HR 0,655, %95 GA 0,508-0,844; p = 0,001), bu da %34,5'lik bir göreceli risk azalması anlamına gelmektedir. Azalma, paroksismal (HR 0,586), persistan (HR 0,482) ve uzun süreli persistan AF'de (HR 0,527; tümü p < 0,05) tutarlıydı; 1. yılda kalıcı AF anlamlı bulunmadı. Ventriküler taşiaritmiler (HR 0,556; p = 0,002) ve hastaneye yatış (HR 0,668; p < 0,001) de anlamlı ölçüde azaldı. Faydalar 2 ve 3 yıllık takipler boyunca devam etti ve landmark analizlerinde tutarlılığını korudu.
Sonuçlar
Obezite ve KBH'si olan diyabetik olmayan yetişkinlerde GLP-1RA tedavisi, yeni gelişen AF, ventriküler aritmiler ve hastaneye yatışta anlamlı ve kalıcı azalmalarla ilişkiliydi. Bu bulgular olası bir kardiyorenal faydayla uyumludur ve bu fenotipin özel randomize çalışmalar için önceliklendirilmesini desteklemektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




