FLOW çalışmasında kronik böbrek hastalığı şiddetine göre semaglutidin güvenlilik sonuçları.
Çığır açıcı FLOW çalışmasının önceden belirlenmiş bir ikincil analizi, haftada bir kez uygulanan semaglutid 1,0 mg'ın tip 2 diyabetli hastalarda kronik böbrek hastalığı şiddetinin tüm yelpazesinde güvenli ve iyi tolere edildiğini doğrulamıştır. Ciddi advers olaylar semaglutid ile plaseboya göre daha az sıktı; advers olaylar nedeniyle tedavinin kesilmesi ise gruplar arasında benzerdi ve intoleransın başlıca nedeni gastrointestinal olaylardı. eGFR'si 30 ml/dk/1,73 m²'nin altında olan hastalarda bile beklenmeyen güvenlilik sinyali gözlenmemiştir. Bu bulgular, semaglutidin kardiyorenal risk yönetimindeki rolünü güçlendirmekte ve ileri kronik böbrek hastalığında kullanımını desteklemektedir.
Arka plan
Tip 2 diyabeti (T2D) ve kronik böbrek hastalığı (KBH) olan kişiler, tahmini glomerüler filtrasyon hızı (eGFR) düştükçe kötüleşen ilaç intoleransı ve yan etkiler yaşamaktadır. Bu önceden belirlenmiş ikincil analiz, semaglutidin güvenliliğini başlangıç eGFR'sine göre değerlendirmiştir.
Yöntemler
FLOW (NCT03819153), T2D ve KBH'li katılımcılarda haftada bir kez uygulanan subkütan semaglutid 1,0 mg'ın birincil böbrek sonucu (eGFR'de %50 veya daha fazla azalma, böbrek yetmezliği veya böbrek ya da kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm) üzerindeki etkinliğini test eden çift kör, randomize, plasebo kontrollü bir çalışmaydı. Güvenlilik verileri seçici olarak toplanmış olup ciddi advers olayları (SAE'ler), tedavinin kesilmesine yol açan AE'leri ve önceden belirlenmiş özel ilgi gerektiren AE'leri (AESI'ler) içermiştir. Bu tanımlayıcı değerlendirmede, sistematik olarak toplanan güvenlilik verileri başlangıç eGFR'sine göre sayısal olarak bildirilmiştir.
Bulgular
3533 katılımcının 1767'si semaglutid, 1766'sı plasebo almıştır. Başlangıç eGFR alt grupları genelinde semaglutid ile plaseboya göre daha az SAE bildirilmiştir (60 veya daha fazla ml/dk/1,73 m2 alt grubunda %45,1 ile %50,4, ve 30'un altındaki ml/dk/1,73 m2 alt grubunda %56,4 ile %60,4). Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar; kardiyak bozukluklar; solunum, torasik ve mediastinal bozukluklar; ve metabolizma ve beslenme bozukluklarıyla ilişkili SAE'ler, başlangıç eGFR'sinden bağımsız olarak genellikle semaglutid ile plaseboya göre daha az sıktı. AE'ler nedeniyle tedavinin kesilmesi, tedavi grupları genelinde daha düşük başlangıç eGFR'si ile daha yüksekti (60 veya daha fazla ml/dk/1,73 m2: semaglutid %11,2, plasebo %11,3; 30'un altında ml/dk/ 66 1,73 m2: semaglutid %18,8, plasebo %18,7). Özellikle gastrointestinal AE'lere bağlı bırakmalar, başlangıç eGFR'sinden bağımsız olarak semaglutid ile (%4,5) plaseboya (%1,1) göre daha sık bildirilmiştir. AESI sıklıkları, başlangıç eGFR alt grupları genelinde tedavi grupları arasında benzerdi.
Sonuçlar
Bu güvenlilik değerlendirmesinde SAE'ler semaglutid ile plaseboya göre daha az sıklıkta bildirilmiş, tedavinin kesilmesi ve AESI'ler için de karşılık gelen örüntüler gözlenmiştir. FLOW çalışmasında temsil edilen eGFR yelpazesi genelinde beklenmeyen bir güvenlilik kaygısı saptanmamıştır.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




