Ergenlik dönemi kardiyorespiratuvar uygunluk ile atriyal fibrilasyon riski ve kardiyovasküler yararlar arasındaki denge
Ülke çapında, kardeş kontrollü bir kohort çalışması
1972 ile 1995 arasında zorunlu askerlik uygunluk testinden geçen 1.124.049 erkekte (ortalama yaş 18,3 yıl) kardeş kontrollü analizli, ülke çapında İsveç kohortu; Aralık 2023'e kadar takip edildi. 45.179'unda (%4,0) atriyal fibrilasyon gelişti ve 96.404'ünde (%8,6) AF dışı kardiyovasküler hastalık görüldü (olayların ortanca yaşı yaklaşık 55). Tüm popülasyon analizinde en uygun erkekler (en yüksek desil) erken erişkinlikte AF'de küçük bir fazlalık, ancak 45 yaşından itibaren AF dışı KVH'de daha büyük azalmalar gösterdi. Tam kardeş karşılaştırmasında (ortak ailesel faktörler kontrol edilerek) bu denge tamamen ortadan kalktı: 35 yaşından itibaren AF dışı KVH'deki azalma (RD -%0,11) AF fazlalığından (RD +%0,06) zaten daha büyüktü; 65 yaşında sırasıyla -%3,91 ve +%2,30. Dolayısıyla gençlik döneminde yüksek uygunluk net bir kardiyovasküler dezavantaj oluşturmamaktadır: bu durum gençlerin uygunluğunu iyileştirmeye yönelik halk sağlığı çabalarını desteklemekte ve yüksek uygunluk düzeylerinin güvenliği konusunda güvence vermektedir.
Özet
ARKA PLAN:Yüksek kardiyorespiratuvar uygunluğa sahip genç atletler ve ergenlerde atriyal fibrilasyon (AF) riskinin daha yüksek olduğu görülmektedir, ancak bunun nedensel etkileri mi yoksa ortak genetik, davranışsal ve çevresel faktörleri mi yansıttığı belirsizliğini korumaktadır.YÖNTEMLER:Kardeş kontrol analizli bu kohort çalışması, 1972'den 1995'e kadar zorunlu askerlik muayenelerine katılan ve kardiyorespiratuvar uygunluk testini tamamlayan İsveçli erkekleri kapsamıştır. Sonuç ölçütleri, 31 Aralık 2023'e kadar Ulusal Hasta Kaydı ve Ölüm Nedenleri Kaydı'nda tanı veya ölüm olarak tanımlanan bileşik bir sonlanım noktası olarak AF ve AF dışı kardiyovasküler hastalıktı (KVH; örn. inme ve iskemik kalp hastalığı). Esnek parametrik regresyonlar, uygunluk desillerine göre standardize kümülatif risk farklarını (RD) tahmin etti.BULGULAR:1.124.049 erkek arasında (ortalama yaş, 18,3 yıl), 45.179'unda (%4,0) bir AF olayı ve 96.404'ünde (%8,6) AF dışı bir KVH olayı görüldü; ortanca yaş sırasıyla 54,8 ve 54,4 yıldı. Ölçülen karıştırıcı faktörlerin kontrol edildiği tüm popülasyon analizinde, en düşük uygunluk desiliyle karşılaştırıldığında en yüksek desilde AF'de, erken erişkinlikte AF dışı KVH'deki azalmayı aşan küçük bir fazlalık vardı; AF dışı KVH'deki azalma ise 45 yaşından itibaren daha büyük hâle geldi. Ortak ailesel faktörlerin kontrol edildiği tam kardeş karşılaştırmalarında, yaşa bağlı denge tamamen ortadan kalktı ve net bir kardiyovasküler dezavantajı olan hiçbir yaş aralığı kalmadı. 35 yaşından itibaren AF dışı KVH'deki azalma (RD, −%0,11 [%95 GA, −%0,21 ila −%0,01]) AF'deki fazlalıktan (RD, %0,06 [%95 GA, −%0,01 ila %0,12]) zaten daha büyüktü. 65 yaşına gelindiğinde fark daha da açıldı; AF dışı KVH'deki azalma (RD, −%3,91 [%95 GA, −%5,40 ila −%2,42]) AF'deki fazlalığa (RD, %2,30 [%95 GA, %1,15–%3,45]) kıyasla daha da büyüktü.SONUÇLAR:Yüksek ergenlik dönemi kardiyorespiratuvar uygunluğu, erken erişkinlikte AF riskinde küçük bir fazlalıkla ilişkilidir; ailesel karıştırıcılar kontrol edildikten sonra bu fazlalık, AF dışı KVH'deki daha büyük azalmalarla dengelenmektedir. Bu bulgular, gençlerin kardiyorespiratuvar uygunluğunu iyileştirmeye yönelik toplum düzeyindeki çabaları desteklemekte ve yüksek uygunluk düzeylerinin güvenliği ve yararları konusunda güvence sağlamaktadır.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.