Société Française de Médecine Générale (SFMG)
Πληροφορίες σχετικά με τη Société Française de Médecine Générale
Η Société Française de Médecine Générale (http://http://www.sfmg.org) είναι μια επιστημονική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1973 με στόχο την προαγωγή της γενικής ιατρικής. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ανάπτυξης εννοιών στη γενική ιατρική, την έρευνα και τη συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση. Η SFMG έχει περίπου 800 μέλη και 3 ομάδες εργασίας για την καρδιαγγειακή νόσο· 1 για την πολυνοσηρότητα με πολλές παθήσεις του καρδιαγγειακού τομέα, 1 για την υπέρταση και 1 για τον διαβήτη τύπου 2. Τα μέλη της εταιρείας συμμετέχουν ενεργά στην έρευνα σχετικά με τυπολογίες ασθενών, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Observatory of General Medicine, το δίκτυο της SFMG. Εργαζόμαστε στη διαχείριση της πολυνοσηρότητας επειδή αποτελεί πλέον σημαντικό μέρος της κλινικής μας δραστηριότητας. Η Société Française έχει αναπτύξει ένα Λεξικό Αποτελεσμάτων Διαβούλευσης (www.sfmg.org/drc και webdrc.sfmg.org) για να περιγράφει προβλήματα όταν οι ασθενείς εξετάζονται από γενικούς ιατρούς, το οποίο συνδέεται με το ICD-10 και το ICPC. Για 20 χρόνια αναπτυσσόταν το General Medicine Observatory (http://omg.sfmg.org/), με δεδομένα που συλλέγονταν από τους ηλεκτρονικούς ιατρικούς φακέλους γενικών ιατρών, όπως γίνεται στην Αγγλία με το GPRD. Ωστόσο, έκλεισε πρόσφατα επειδή έγινε πολύ δαπανηρό για την εταιρεία. Εδώ και μερικά χρόνια διαθέτουμε ένα εθνικό Κολέγιο Γενικής Ιατρικής, επιπλέον των συνδικάτων γενικών ιατρών, των επιστημονικών εταιρειών και των ενώσεων συνεχιζόμενης εκπαίδευσης. Υπάρχουν περίπου 53.000 γενικοί ιατροί στη Γαλλία, με το 98% να ασκεί ιδιωτική πρακτική. Αυτό αρχίζει τώρα να αλλάζει, καθώς οι νέοι γενικοί ιατροί επιθυμούν πλέον να ασκούν το επάγγελμα σε πολυεπαγγελματική ομάδα με νοσηλευτές, γενικούς ιατρούς και άλλους παραϊατρικούς επαγγελματίες. Επί του παρόντος, η αμοιβή των γενικών ιατρών βασίζεται σε αμοιβή ανά υπηρεσία, με την εισαγωγή ενός μέρους P4P και κατά κεφαλήν αμοιβής. Οι Γάλλοι γενικοί ιατροί διαχειρίζονται ένα ευρύ φάσμα καρδιαγγειακών νοσημάτων με λίγους περιορισμούς στη φαρμακευτική αγωγή και τη θεραπεία. Οι κατευθυντήριες οδηγίες αναπτύσσονται υπό την ευθύνη της Haute Autorité de Santé, ενός κρατικού φορέα, και είναι πολυεπαγγελματικές. Όλες οι ενώσεις συνεχιζόμενης εκπαίδευσης πρέπει να προωθούν τις εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες, και δεν χρησιμοποιούμε ξένες κατευθυντήριες οδηγίες. Για παράδειγμα, η κατευθυντήρια οδηγία για τον διαβήτη τύπου 2 είναι αρκετά κοντά στην κατευθυντήρια οδηγία NICE. Οι κατευθυντήριες οδηγίες της ESC δεν χρησιμοποιούνται στη Γαλλία. Επιπλέον, το ένα τέταρτο των γενικών ιατρών είναι συνδρομητές της la Revue Prescrire, η οποία δεν διαθέτει διαφημίσεις και είναι «σκληρή» απέναντι στη φαρμακευτική βιομηχανία. Οι γενικοί ιατροί στη Γαλλία έχουν πραγματικό περιορισμό στη χρήση της αγγλικής γλώσσας, και τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη γλώσσα είναι και οι δύο τα γαλλικά.