Διαχείριση καρδιορενικού κινδύνου στο σημείο τομής της πρωτοβάθμιας φροντίδας και της καρδιολογίας

Δείτε τη διάλεξη

Καθ. Richard Hobbs, Διευθυντής, Ινστιτούτο Ψηφιακής Υγείας του Οξφόρδης, Καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Mercian, Oxford Primary Care, Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο

Πρόεδρος της EPCCS - Ευρωπαϊκής Εταιρείας Πρωτοβάθμιας Καρδιονεφρομεταβολικής Φροντίδας

Μέσω εξειδικευμένων παρουσιάσεων, διαδραστικής συζήτησης και μιας πραγματικής κλινικής περίπτωσης ασθενούς, η επιτροπή ειδικών διερευνά τα τρέχοντα κενά στην αξιολόγηση καρδιαγγειακού κινδύνου και στη διαχείριση της χρόνιας νεφρικής νόσου, αναθεωρεί τις πιο πρόσφατες συστάσεις από τις κύριες διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και συζητά πώς η νωρίτερη εφαρμογή θεμελιωδών θεραπειών μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα για τους ασθενείς.

Η επιτροπή εξερευνά επίσης τον ρόλο των αναστολέων SGLT2 στην καρδιονεφρική προστασία, συμπεριλαμβανομένου του πότε να ξεκινήσει η θεραπεία, πώς να διαχειριστεί τους ασθενείς κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής τους πορείας και πρακτικές προσεγγίσεις για τη διατήρηση της θεραπείας στην καθημερινή κλινική πράξη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνεδρίας, τονίζουν τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ πρωτοβάθμιας φροντίδας, καρδιολογίας και άλλων ειδικοτήτων για την υποστήριξη της νωρίτερης παρέμβασης και τη βελτιστοποίηση της μακροπρόθεσμης φροντίδας των ασθενών.

Αποκάλυψη

Αυτό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα υποστηρίζεται από έναν ανεξάρτητο εκπαιδευτικό επιχορήγηση από την Boehringer Ingelheim.

Πιστοποίηση CME

Αυτό το πρόγραμμα θα διατίθεται σύντομα ως πιστοποιημένο μάθημα CME

Radcliffe Cardiology

Μετάφραση κειμένου

[00:00.0]

Γεια σας, είμαι ο καθηγητής Richard Hobbs, Καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας στο Πανεπιστήμιο του Οξφόρδης, και θα μιλήσω σε λίγα λεπτά για τη διαχείριση του καρδιονεφρικού κινδύνου στο σημείο τομής της πρωτοβάθμιας φροντίδας και της καρδιολογίας. Και πιστεύω ότι θα καταλήξω επίσης στο συμπέρασμα ότι αυτό το σημείο τομής μεταξύ πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας είναι κρίσιμο.

[00:20.3]

Επειδή στην πραγματικότητα, τελικά, η επαφή με τους ασθενείς θα εξαρτηθεί από το πόσο αποτελεσματικά διαχειριζόμαστε αυτή τη σχέση. Αυτές είναι οι ανταγωνιστικές συμφέροντά μου. Απλώς ως υπόβαθρο, οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την καρδιαγγειακή νόσο είναι προφανώς πολύ γνωστοί σε εμάς, αλλά πρόσθετοι παράγοντες κινδύνου έχουν γίνει.

[00:43.3]

Πολύ πιο εμφανείς τα τελευταία χρόνια, και από αυτούς το πιο αξιοσημείωτο είναι η χρόνια νεφρική νόσος και ο διαβήτης, οι οποίοι είναι ενισχυτές κινδύνου, συνδεδεμένοι με όλα τα κύρια καρδιαγγειακά αποτελέσματα και πράγματι έχει οδηγήσει σε επαναπροσδιορισμό της καρδιαγγειακής νόσου ως πραγματικά καρδιο-νεφρο-μεταβολικής όσον αφορά τα αποτελέσματα και αυτό που μπορείτε να δείτε από αυτά.

[01:07.8]

Η διαφάνεια είναι ότι η επίδραση της χρόνιας νεφρικής νόσου και του διαβήτη αισθάνεται σε οποιοδήποτε στάδιο αυτού του ταξιδιού CKM, είτε πρόκειται για ασθενείς με παράγοντες κινδύνου αλλά χωρίς υπάρχουσα νόσο, είτε για ασθενείς με υποκλινική νόσο, αυτοί οι παράγοντες κινδύνου στην πραγματικότητα θα τροποποιήσουν τα αποτελέσματα.

[01:29.1]

Και προφανώς, αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να αποφύγουμε τους ασθενείς να υποστούν επεισόδια. Τα οποία μπορεί να είναι προφανώς καταστροφικά για τα άτομα και τις οικογένειές τους, αλλά στην πραγματικότητα οδηγούν και σε πολύ σημαντικές δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη. Έτσι, το θέμα είναι πολύ σημαντικό.

[01:46.8]

Τώρα, ένα από τα μεγάλα ζητήματα σε σχέση με τη χρόνια νεφρική νόσο είναι η διάγνωση, και αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι στην πραγματικότητα υπάρχει υποβέλτιστη δοκιμασία για τη χρόνια νεφρική νόσο αυτή τη στιγμή, και αυτό είναι ιδιαίτερα γύρω από τη δοκιμασία UACR. Όπου αναζητάτε την έκκριση πρωτεΐνης από τα νεφρά, όχι μόνο τη βλάβη που σχετίζεται με εξετάσεις όπως το EGFR.

[02:08.8]

Και επαναλαμβανόμενες έρευνες έχουν δείξει ότι αν και στην πραγματικότητα η υιοθέτηση της δοκιμασίας EGFR είναι καλή στα περισσότερα συστήματα υγείας, υπάρχει πολύ δρόμος να διανυθεί με τη δοκιμασία UACR, και ακόμη και σε συστήματα υψηλού κόστους όπως οι ΗΠΑ. Λιγότερο από 40% των ασθενών που έχουν πραγματικά διαβήτη, και πραγματικά απαιτούν δοκιμασία που επιβάλλεται από τις κατευθυντήριες οδηγίες, μόνο το 40% των ασθενών λαμβάνουν πραγματικά UACR, και γύρω από τον υπόλοιπο κόσμο, οι ρυθμοί είναι πιθανότατα ακόμη χαμηλότεροι, με μια πολύ πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση 30 μελετών, το 2026 που έδειξε ότι οι ρυθμοί δοκιμών για UACR σε ασθενείς με διαβήτη ή υπέρταση ή και τα δύο, κυμαίνονταν από 22 έως 49 τοις εκατό.

[02:54.3]

Φαίνεται ότι ένα από τα κύρια ζητήματα για τις κλινικές ως προς το γιατί δεν χρησιμοποιούν δοκιμασίες είναι η έλλειψη κατανόησης όσον αφορά το να μην συνειδητοποιούν ότι στην πραγματικότητα η υποδιάγνωση της χρόνιας νεφρικής νόσου μπορεί να συνδεθεί με σημαντικά αρνητικά αποτελέσματα, και πραγματικά γι' αυτόν τον λόγο, αυτό είναι ένα τόσο σημαντικό εκπαιδευτικό θέμα, σήμερα.

[03:18.3]

Έτσι, όσον αφορά, τις δοκιμασίες, κάνετε δοκιμασίες, για να εξετάσετε, θεραπείες, και ένα από τα μεγαλύτερα, θεραπευτικά, βήματα σε σχέση με τη χρόνια νεφρική νόσο τα τελευταία χρόνια. Είναι προφανώς η χρήση αναστολέων SGLT2, και παρόμοια με τα δεδομένα που μόλις είδαμε σε σχέση με τη διάγνωση, δυστυχώς υπάρχουν σημαντικά δεδομένα που δείχνουν υποδιαχείριση της εγκατεστημένης χρόνιας νεφρικής νόσου σε πολλά συστήματα υγείας.

[03:46.8]

Αυτά τα δεδομένα είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια μεγάλη μελέτη πραγματικών δεδομένων σε 3 εκατομμύρια. Ασθενείς, και δείχνοντας ακόμη και σε ασθενείς με διαβήτη, μια προφανή ομάδα ασθενών όπου θα μπορούσατε να εξετάσετε τους SGLT2 παραδοσιακά, ακόμη και σε αυτόν τον πληθυσμό, που έχει σύσταση βαθμού 1A για έναν SGLT2, μόνο περίπου 12% των ασθενών, ήταν υπό θεραπεία, με, έναν SGLT2, και σε ασθενείς χωρίς διαβήτη, αλλά με πρωταρχική ένδειξη.

[04:16.6]

Ο αριθμός ήταν στην πραγματικότητα ακόμη χαμηλότερος, περίπου 3%. Έτσι, τι λένε οι κατευθυντήριες οδηγίες; Λοιπόν, οι κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν ότι στην πραγματικότητα υπάρχει πολύ καλύτερη επικοινωνία, και πολύ καλύτερη, εστίαση στη διαχείριση πολυδιαγνωστικών, ασθενών με σύνδρομο CKM, και αυτό απαιτεί από εμάς να βρούμε στα δικά μας ιδιαίτερα συστήματα υγείας πώς, λειτουργεί αυτό το σημείο τομής, μεταξύ.

[04:42.9]

Πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας μεταξύ άλλων ειδικοτήτων που μπορεί να εμπλακούν στη διαχείριση των ασθενών, και τελικά πώς αυτές οι διαφορετικές ομάδες αλληλεπιδρούν πραγματικά με τους ασθενείς. Και αυτό πιστεύω ότι είναι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα για εμάς σήμερα. Και συζητώντας τα βασικά εμπόδια και τις λύσεις σε αυτά τα εμπόδια, πιστεύω ότι είναι ένα σημαντικό εκπαιδευτικό καθήκον.

Σύνοψη διάλεξης

Διαχείριση Καρδιονεφρικού Κινδύνου στο Σημείο Τομής της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και της Καρδιολογίας

Καθηγητής Richard Hobbs, Καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, Πανεπιστήμιο του Οξφόρδης

Σε αυτή την ομιλία, ο καθηγητής Hobbs εξετάζει πώς η χρόνια νεφρική νόσος (χρόνια νεφρική νόσος) και ο διαβήτης αλλάζουν τον τρόπο σκέψης μας για τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Υποστηρίζει ότι ο δεσμός μεταξύ πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας είναι καθοριστικός για καλύτερα αποτελέσματα για τους ασθενείς.

Από καρδιαγγειακό σε καρδιο-νεφρο-μεταβολικό

Οι κλασικοί παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα είναι well known. Η χρόνια νεφρική νόσος και ο διαβήτης έχουν πλέον γίνει κύριοι ενισχυτές κινδύνου, συνδεδεμένοι με όλα τα κύρια καρδιαγγειακά αποτελέσματα. Αυτό οδήγησε στον επαναπροσδιορισμό της καρδιαγγειακής νόσου ως καρδιο-νεφρο-μεταβολικής (CKM). Η χρόνια νεφρική νόσος και ο διαβήτης επιδεινώνουν τα αποτελέσματα σε κάθε στάδιο του ταξιδιού CKM, από ασθενείς μόνο με παράγοντες κινδύνου, έως εκείνους με υποκλινική νόσο, έως εκείνους με εγκατεστημένη νόσο. Η πρόληψη επεισοδίων έχει σημασία για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, αλλά και επειδή τα επεισόδια οδηγούν σε μεγάλες δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης.

Το κενό στη διάγνωση: Δοκιμασία UACR

Οι δοκιμασίες eGFR γίνονται ευρέως, αλλά η δοκιμασία λόγου αλβουμίνης-κρεατινίνης ούρων (UACR), η οποία ανιχνεύει τη διαρροή πρωτεΐνης από τα νεφρά, δεν γίνεται:

• Στις ΗΠΑ, λιγότερο από 40% των ασθενών με διαβήτη λαμβάνουν τη δοκιμασία UACR που απαιτούν οι κατευθυντήριες οδηγίες.
• Μια συστηματική ανασκόπηση του 2026 30 μελετών βρήκε ρυθμούς δοκιμών UACR 22–49% σε ασθενείς με διαβήτη, υπέρταση ή και τα δύο.
• Ένας κύριος λόγος φαίνεται να είναι ότι οι κλινικές δεν συνειδητοποιούν ότι η μη ανίχνευση χρόνιας νεφρικής νόσου μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά αρνητικά αποτελέσματα.

Το κενό στη θεραπεία: Αναστολείς SGLT2

Οι αναστολείς SGLT2 είναι ένα από τα μεγαλύτερα πρόσφατα βήματα στη θεραπεία της χρόνιας νεφρικής νόσου, αλλά χρησιμοποιούνται ελάχιστα. Μια αμερικανική μελέτη πραγματικών δεδομένων περίπου 3 εκατομμυρίων ασθενών βρήκε:

• Μόνο περίπου 12% των ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο και διαβήτη λάμβαναν αναστολέα SGLT2, παρά τη σύσταση βαθμού 1A.
• Σε ασθενείς χωρίς διαβήτη που είχαν πρωταρχική ένδειξη, ο αριθμός ήταν μόνο περίπου 3%.

Ο δρόμος μπροστά: συνεργασία

Οι κατευθυντήριες οδηγίες καλούν για καλύτερη επικοινωνία και πολυδιαγνωστική φροντίδα για ασθενείς με σύνδρομο CKM. Κάθε σύστημα υγείας πρέπει να βρει πώς η πρωτοβάθμια φροντίδα, η καρδιολογία και άλλες ειδικότητες συνεργάζονται, και πώς αυτές οι ομάδες αλληλεπιδρούν με τους ασθενείς. Ο εντοπισμός εμποδίων και λύσεων σε αυτό το σημείο τομής είναι ένα βασικό εκπαιδευτικό προτεραιότητα.

Βασικά συμπεράσματα

• Κάντε δοκιμασίες και για eGFR και UACR σε ασθενείς με κίνδυνο, ειδικά εκείνους με διαβήτη και/ή υπέρταση.
• Η μη ανιχνευόμενη χρόνια νεφρική νόσος φέρει πραγματικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.
• Εξετάστε αναστολείς SGLT2 σε επιλέξιμους ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, με ή χωρίς διαβήτη.
• Ενισχύστε τη συνεργασία μεταξύ πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας.