Σε αυτή τη δοκιμή φάσης 2, με ελεγχόμενο εικονικό φάρμακο (n=164), η σοτατερκέπτης μείωσε την πνευμονική αγγειακή αντίσταση στην εβδομάδα 24 σε ασθενείς με συνδυασμένη μετα- και προτριχοειδή υπέρταση στον πνευμονικό κύκλο που σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένη καρδιακή παροχή. Η διάμεση μείωση προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα των 0,3 mg/kg. Μέχρι σήμερα, δεν υπήρχε αποδεδειγμένη θεραπεία για αυτόν τον πληθυσμό ασθενών με μετατριχοειδή υπέρταση και καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένη καρδιακή παροχή, ο οποίος περιλαμβάνει αναδιαμόρφωση τόσο στην καρδιά όσο και στην πνευμονική αγγειακή δομή.
Υπόβαθρο: Η μικτή μετα- και προτριχοειδική πνευμονική υπέρταση στην καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εκτόξευσης (CpcPH–HFpEF) περιλαμβάνει αναδιαμόρφωση τόσο στην καρδιά όσο και στο πνευμονικό αγγειακό δίκτυο. Παρά τη σημαντική θνητότητα, δεν υπάρχουν αποδεδειγμένες θεραπείες.
Μέθοδοι: Σε αυτή τη πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, φάσης 2 μελέτη, ενήλικες ασθενείς έλαβαν σοτατερέπτη (0,3 ή 0,7 mg/kg) ή εικονικό φάρμακο κάθε 3 εβδομάδες. Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η μεταβολή της πνευμονικής αγγειακής αντίστασης την εβδομάδα 24. Οι εκτιμήσεις μετατόπισης Hodges–Lehmann περιέγραψαν τις αλλαγές προσαρμοσμένες ως προς το εικονικό φάρμακο.
Αποτελέσματα: 164 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν με αναλογία 54:55:55 σε σοτατερέπτη 0,3 mg/kg, σοτατερέπτη 0,7 mg/kg και εικονικό φάρμακο, ενώ η διάμεση πνευμονική αγγειακή αντίσταση στην αρχική μέτρηση ήταν 5,2 (εμβέλεια ενδοτεταρτημορίου [IQR] 4,0–6,9) μονάδες Wood. Η διάμεση μεταβολή από την αρχική μέτρηση στην πνευμονική αγγειακή αντίσταση την εβδομάδα 24 ήταν –0,67 μονάδες Wood στην ομάδα σοτατερέπτη 0,3 mg/kg, –0,33 μονάδες Wood στην ομάδα σοτατερέπτη 0,7 mg/kg και 0,26 μονάδες Wood στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Η μετατόπιση Hodges–Lehmann
