Μια μετα-ανάλυση 139 τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών για την καρδιακή ανεπάρκεια (292.027 ασθενείς, 28,1 % γυναίκες) εξέτασε εάν η φαρμακολογική αποτελεσματικότητα διαφέρει ανά φύλο. Σε 78 μελέτες που αναφέρουν αποτελέσματα διαχωρισμένα κατά φύλο, το αποτέλεσμα στον πρωτογενή τελικό σημείο ήταν ταυτόσημο στις γυναίκες και τους άνδρες (delta ln[REM] 0,00· 95 % CI −0,04 έως 0,03), και η μετα-παλινδρόμηση δεν βρήκε καμία συσχέτιση μεταξύ του ποσοστού των γυναικών που συμπεριλήφθηκαν και της θεραπευτικής επίδρασης. Επομένως, είναι απίθανο η δεκαετιών υποαναπαράσταση των γυναικών να έχει καλύψει κλινικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των φύλων, αν και η καλύτερη ισορροπία φύλων στις μελέτες για την καρδιακή ανεπάρκεια παραμένει απαραίτητη από ηθική και κοινωνική άποψη.
Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση έως τις 21 Μαρτίου 2025, συμπεριλαμβανομένων τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών (RCT) (≥100 ασθενείς) που αξιολογούσαν τη φαρμακολογική θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας (ΚΑ) έναντι εικονικού φαρμάκου ή συνηθισμένης φροντίδας, με τα κλινικά γεγονότα ως πρωτεύον αποτέλεσμα. Οι διαφορές μεταξύ των φύλων ως προς το πρωτεύον αποτέλεσμα αξιολογήθηκαν με χρήση μετα-ανάλυσης τυχαίων επιδράσεων των αναφερόμενων μέτρων σχετικής επίδρασης (REM) και των συγκεντρωτικών εκτιμήσεων. Για τα κύρια κλινικά αποτελέσματα, διεξήχθησαν αναλύσεις μετα-παλινδρόμησης για την εξέταση της συσχέτισης μεταξύ του ποσοστού των γυναικών που συμπεριλήφθηκαν και των διαφορών μεταξύ των φύλων στα REM, καθώς και των συνολικών REM χωρίς διάκριξη φύλου.
Από τις 5.749 αξιολογηθείσες δημοσιεύσεις, οι 139 RCT πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης, με 292.027 ασθενείς (28,1% γυναίκες). Με βάση τις 78 RCT που ανέφεραν επιδράσεις της θεραπείας διαχωρισμένες κατά φύλο, η συγκεντρωτική ανάλυση δεν έδειξε διαφορά στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας μεταξύ γυναικών και ανδρών (delta ln[REM] 0,00· διάστημα εμπιστοσύνης 95% (ΔΕ) -0,04 έως 0,03· P = ,85· I2 = 4,1%). Η μετα-παλινδρόμηση δεν βρήκε συσχέτιση μεταξύ του ποσοστού των γυναικών και των διαφορών μεταξύ των φύλων στα REM (78 RCT, P = ,25), της συνολικής αποτελεσματικότητας (139 RCT, P = ,24) ή άλλων κλινικών αποτελεσμάτων.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η φαρμακολογική αποτελεσματικότητα στην ΚΑ δεν διαφέρει ανά φύλο και ότι η ιστορική υποαναπαράσταση των γυναικών στις μελέτες είναι απίθανο να έχει καλύψει σημαντικές διαφορές μεταξύ των φύλων. Παρόλα αυτά, η βελτίωση της ισορροπίας των φύλων στις μελέτες για την ΚΑ παραμένει απαραίτητη για κοινωνικούς και ηθικούς λόγους.
