Μια νορβηγική κοόρτη εντός της μελέτης FH-FEMINA παρακολούθησε 27 γυναίκες με οικογενή υπερχοληστερολαιμία από την 36η εβδομάδα της κύησης έως ένα έτος μετά τον τοκετό ή το τέλος του θηλασμού. Ο διάμεσος χρόνος διακοπής της θεραπείας σχετιζόμενος με την κύηση ανά γυναίκα ήταν 2,9 έτη (εύρος 0,8–12) σε όλους τους τοκετούς. Η ίδια η κύηση ευθυνόταν μόνο για το 42% του χρόνου διακοπής της θεραπείας· τα διαστήματα πριν και μετά την κύηση μαζί ευθυνόταν για το 58%. Συμπεριλαμβανομένων των ετών χωρίς θεραπεία στην παιδική ηλικία και πριν τη διάγνωση, ο συνολικός χρόνος διακοπής της θεραπείας σε όλη τη διάρκεια της ζωής έφτασε σε διάμεση τιμή του 66% του συνολικού προσδόκιμου ζωής. Οι συγγραφείς — συμπεριλαμβανομένης της Jeanine Roeters van Lennep (Erasmus MC) και της Janneke Mulder, και οι δύο ενεργά απασχολούμενες στο πρόγραμμα αλυσιδωτού ελέγχου LEEFH της Ολλανδίας — καλούν για νωρίτερη διάγνωση της οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας σε κορίτσια, άμεση επανεκκίνηση της λιπιδε lowering θεραπείας αμέσως μετά το θηλασμό και μεταξύ των κύήσεων, καθώς και για επείγουσα ανάγκη σε στοιχεία σχετικά με την ασφάλεια των στατινών κατά την κύηση και τον θηλασμό.
Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν γυναίκες με οικογενή υπερχοληστερολαιμία (FH) στη Νορβηγία, οι οποίες είχαν ολοκληρώσει την τρέχουσα μελέτη FH-FEMINA (ClinicalTrials.gov ID NCT05367310). Οι γυναίκες παρακολουθούνταν από την 36η εβδομάδα της κύησης έως ένα έτος μετά τον τοκετό ή έως το τέλος του θηλασμού. Συλλέχθηκαν πληροφορίες σχετικά με τη χρήση φαρμάκων πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις τρέχουσες και προηγούμενες εγκυμοσύνες. Ο χρόνος διακοπής της θεραπείας σχετιζόμενος με την εγκυμοσύνη υπολογίστηκε από τη διακοπή της υπολιπιδαιμικής θεραπείας κατά τον προγραμματισμό της εγκυμοσύνης, καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης και μετά τον τοκετό.
Η συνολική διάρκεια του χρόνου διακοπής της θεραπείας σχετιζόμενου με την εγκυμοσύνη μετά από όλους τους τοκετούς (διάμεσος 1, εύρος 1-3) ανά γυναίκα ήταν διάμεση τιμή 2,9 έτη (25η-75η εκατοστιαία θέση· 1,6-4,0), με εύρος από 0,8 έως 12 έτη. Η ίδια η κύηση αντιστοιχούσε σε διάμεσο ποσοστό 42,1% του χρόνου διακοπής της θεραπείας σχετιζόμενου με την εγκυμοσύνη, ενώ ο χρόνος πριν και μετά την εγκυμοσύνη αντιστοιχούσε σε διάμεσο ποσοστό 57,9% (εύρος 11,4% έως 91,2%). Περιλαμβάνοντας τα έτη χωρίς θεραπεία στην παιδική ηλικία και/ή πριν τη διάγνωση, ο χρόνος χωρίς θεραπεία καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής αντιπροσώπευε διάμεσο ποσοστό 66,3% (εύρος 41,9 έως 100%) του χρόνου ζωής χωρίς θεραπεία.
Η έγκαιρη διάγνωση και έναρξη θεραπείας είναι απαραίτητη για κορίτσια με οικογενή υπερχοληστερολαιμία (FH), προκειμένου να αντισταθμιστεί ο χρόνος διακοπής της θεραπείας σχετιζόμενος με την εγκυμοσύνη αργότερα στη ζωή. Για να ελαχιστοποιηθούν αυτοί οι περίοδοι διακοπής της θεραπείας σχετιζόμενες με την εγκυμοσύνη, οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να υποστηρίζουν τις γυναίκες με FH να επαναλάβουν την υπολιπιδαιμική θεραπεία αμέσως μετά το θηλασμό και μεταξύ των εγκυμοσυνών. Επιπλέον, απαιτείται επείγουσα απόκτηση περισσότερης γνώσης σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις της χρήσης στατίνης κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό στην υγεία της μητέρας και του απογόνου.
