Η εντατική μείωση της αρτηριακής πίεσης μειώνει τη θνησιμότητα και την καρδιαγγειακή νόσο σε κλινικές δοκιμές, αλλά οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης στην πραγματική κλινική πράξη συχνά διαφέρουν από τα τυποποιημένα πρωτόκολλα. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη cohort, η οποία περιελάμβανε πάνω από 2,3 εκατομμύρια βετεράνους των ΗΠΑ με υπέρταση (μέσος ηλικία 66 έτη, 36% διαβήτης, 22% καρδιαγγειακή νόσος, 19% νεφρική νόσος), η συστολική αρτηριακή πίεση αντιμετωπίστηκε ως μεταβλητή εξαρτώμενη από τον χρόνο, σε επτά κατηγορίες. Η χαμηλότερη θνησιμότητα παρατηρήθηκε σε συστολική αρτηριακή πίεση 130-139 mmHg. Σε σύγκριση με ένα έτος με αρτηριακή πίεση ≥160 mmHg, οι προσαρμοσμένοι λόγοι κινδύνου περιελάμβαναν 1,29 για τιμές <110 mmHg, 0,83 για 130-139 mmHg και 0,86 για 140-149 mmHg, παρουσιάζοντας μια J-σχήματος σχέση, η οποία ήταν συνεπής τόσο σε ασθενείς με όσο και χωρίς καρδιαγγειακή ή νεφρική νόσο. Στην καθημερινή κλινική πράξη, επομένως, φαίνεται καταλληλότερος ένας ελαφρώς υψηλότερος στόχος αρτηριακής πίεσης, ιδιαίτερα για τους ηλικιωμένους ασθενείς με συνοδά νοσήματα.
Υπέρταση, Τόμος 83, Έντυπο 6, Σελίδα e25787, 1 Ιουνίου 2026. ΠΡΟΑΓΩΓΗ: Η εντατική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) μειώνει τη θνησιμότητα και την καρδιαγγειακή νόσο σε κλινικές μελέτες. Ωστόσο, οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης στην πραγματική κλινική πράξη συχνά διαφέρουν από τα τυποποιημένα πρωτόκολλα. Αξιολογήσαμε την επίδραση της συστολικής αρτηριακής πίεσης στην πραγματική κλινική πράξη στη θνησιμότητα μεταξύ των Βετεράνων των ΗΠΑ. ΜΕΘΟΔΟΙ: Διεξήγαγαν μια αναδρομική μελέτη ομάδας βετεράνων με υπέρταση, η οποία ορίστηκε με βάση κωδικούς διάγνωσης, συνταγογραφήσεις αντιυπερτασικών φαρμάκων ή ≥2 μετρήσεις αρτηριακής πίεσης στο ιατρείο ≥130/90 mm Hg το 2016 έως 2017, με παρακολούθηση έως τον Μάρτιο του 2021. Η συστολική αρτηριακή πίεση αντιμετωπίστηκε ως μεταβλητός συντελεστής στον χρόνο και κατηγοριοποιήθηκε σε 7 ομάδες: <110, 110−119, 120−129, 130−139, 140−149, 150−159 και ≥160 mm Hg. Τα μοντέλα επιβίωσης διακριτού χρόνου αξιολόγησαν τις συσχετίσεις με τη θνησιμότητα από κάθε αιτία, προσαρμοσμένα για δημογραφικά χαρακτηριστικά, δείκτη μάζας σώματος και συνοδά νοσήματα. Διενεργήθηκαν αναλύσεις στρωματοποίησης με βάση την κατάσταση της καρδιαγγειακής νόσου και της χρόνιας νεφρικής νόσου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μεταξύ >2,3 εκατομμυρίων Βετεράνων (μέσος ηλικία, 66 έτη· 36% με διαβήτη· 22% με καρδιαγγειακή νόσο· και 19% με χρόνια νεφρική νόσο), ο χαμηλότερος κίνδυνος θνησιμότητας παρατηρήθηκε σε εκείνους με συστολική αρτηριακή πίεση 130 έως 139 mm Hg. Σε αυτή την ομάδα, οι προσαρμοσμένοι λόγοι κινδύνου για θνησιμότητα από κάθε αιτία ανά έτος σε κάθε κατηγορία συστολικής αρτηριακής πίεσης ήταν 1,29 για ΑΠ <110· 1,03 για ΑΠ 110 έως 119· 0,88 για ΑΠ 120 έως 129· 0,83 για ΑΠ 130 έως 139· 0,86 για ΑΠ 140 έως 149· και 0,89 για ΑΠ 150 έως 159 mm Hg, σε σύγκριση με ένα έτος με ΑΠ ≥160 mm Hg. Αυτές οι συσχετίσεις παρέμειναν σταθερές σε υποομάδες με καρδιαγγειακή νόσο και χρόνια νεφρική νόσο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι Βετεράνοι με ρουτίνα συστολική αρτηριακή πίεση 130 έως 139 mm Hg είχαν τη χαμηλότερη θνησιμότητα. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι ένας υψηλότερος στόχος αρτηριακής πίεσης μπορεί να είναι κατάλληλος στην κλινική πράξη, ειδικά για τους ηλικιωμένους με συνοδά νοσήματα.
