Μια αιτιατή ανάλυση μεσολάβησης των συγκεντρωμένων δεδομένων της μελέτης FIDELITY (n = 12.143) δείχνει ότι το καρδιαγγειακό όφελος της φινερονόνης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε πρώιμες μειώσεις του λόγου αλβουμίνης-κρεατινίνης στα ούρα (UACR) και της συστολικής αρτηριακής πίεσης. Εντός τεσσάρων μηνών, οι αλλαγές στο UACR και στη συστολική αρτηριακή πίεση εξήγησαν το 39 % και το 21 %, αντίστοιχα, της μείωσης του καρδιαγγειακού κινδύνου μακροπρόθεσμα, ενώ οι μεταβολές στο σωματικό βάρος και στο ορό κάλιο δεν μεσολάβησαν στα αποτελέσματα. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν το UACR και την αρτηριακή πίεση ως συμπληρωματικούς πρώιμους δείκτες για την παρακολούθηση της καρδιαγγειακής αποτελεσματικότητας κατά την έναρξη της θεραπείας με φινερονόνη.
Εφαρμόσαμε ανάλυση αιτιατής μεσολάβησης χρησιμοποιώντας δεδομένα ατομικών ασθενών από τη μελέτη FIDELITY (συνδυασμός των FIDELIO-DKD και FIGARO-DKD· n = 12.143). Οι παράγοντες μεσολάβησης ήταν η μεταβολή από τη βάση έως τον 4ο μήνα στον λογάριθμο του λόγου αλβουμίνης/κρεατινίνης ούρων (UACR), στη συστολική αρτηριακή πίεση (SBP), στο σωματικό βάρος και στο ορό κάλιο. Το τελικό σημείο ήταν ο χρόνος από τον 4ο μήνα έως το πρώτο καρδιαγγειακό γεγονός (καρδιαγγειακός θάνατος, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας). Τα μοντέλα του τελικού σημείου χρησιμοποίησαν παραμετρική παλινδρόμηση επιταχυνόμενου χρόνου ζωής με κατανομή Weibull. Η συνδυαστική μεσολάβηση από UACR και SBP εκτιμήθηκε με τη μέθοδο bootstrapping.
Στον 4ο μήνα, η φινερενόνη μείωσε το UACR κατά 32,2% (95% CI 30,3 έως 34,2), τη SBP κατά 3,6 mmHg (3,1 έως 4,1) και το σωματικό βάρος κατά 0,23 kg (0,13 έως 0,32), ενώ αύξησε το ορό κάλιο κατά 0,19 mEq/L (0,17 έως 0,20). Παρόλο που και τα τέσσερα βιοδείκτες άλλαξαν σημαντικά, μόνο το UACR και η SBP μεσολάβησαν στα καρδιαγγειακά αποτελέσματα: το UACR μεσολάβησε σε ποσοστό 39% (95% CI 7 έως 71) και η SBP σε ποσοστό 21% (3 έως 40), ενώ το σωματικό βάρος και το κάλιο όχι. Συνδυαστικά, το UACR και η SBP μεσολάβησαν στο 50% (95% CI 21 έως 100) του καρδιαγγειακού οφέλους.
Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο, οι πρώιμες μειώσεις στο UACR και στη SBP εξηγούν συνδυαστικά το ήμισυ του μακροπρόθεσμου καρδιαγγειακού οφέλους της φινερενόνης. Οι αλλαγές στο σωματικό βάρος και στο κάλιο δεν μεσολαβούν στο όφελος, υποστηρίζοντας το UACR και τη SBP ως συμπληρωματικούς δείκτες καρδιαγγειακής αποτελεσματικότητας.
