Μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση 29 τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών (n=67.873) αξιολόγησε τη συσχέτιση μεταξύ των αναστολέων DPP-4 και της καρδιακής ανεπάρκειας σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2. Συνολικά, η χρήση αναστολέων DPP-4 δεν συνδέθηκε σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας (ΑΑ 1,06· 95% ΕΚ 0,94-1,12), αν και η ανάλυση υποομάδων εντόπισε σημαντική αύξηση του κινδύνου συγκεκριμένα με τη σαξαγλιπτίνη. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν τις υφιστάμενες προειδοποιήσεις ασφαλείας και υποστηρίζουν τις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες που συνιστούν προσοχή ή εναλλακτικά σκευάσματα σε ασθενείς με καθιερωμένη καρδιακή ανεπάρκεια ή υψηλό κίνδυνο εμφάνισής της.
Έχει αναφερθεί ότι η χρήση αναστολέων DPP-4 προκαλεί επεισόδια καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Η FDA είχε επίσης εκδώσει προειδοποιήσεις σχετικά με την αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης επεισοδίων καρδιακής ανεπάρκειας για την αλογκλιπτίνη, τη σαξασαγλιπτίνη και τον συνδυασμό τους με τη μετφορμίνη.
Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες (RCTs) σε ενήλικες ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, με ή χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακών διαταραχών. Εξαιρέθηκαν μελέτες κοhortών, μελέτες περίπτωσης-μάρτυρων και άλλες μη RCTs, καθώς και μελέτες που περιλάμβαναν παιδιατρικούς ασθενείς. Οι βάσεις δεδομένων που εξετάστηκαν ήταν οι PubMed/Medline, DOAJ, MDPI, Google Scholar και clinicaltrials.gov. Η αναζήτηση διενεργήθηκε στα τέλη Ιανουαρίου του 2026. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας το εργαλείο RoB-2 για τις RCTs. Τα επιμέρους αποτελέσματα των μελετών παρουσιάστηκαν σε πίνακες και το συνολικό μέτρο συντέθηκε μέσω μετα-ανάλυσης υπό μοντέλο τυχαίων επιδράσεων· χρησιμοποιήθηκε η βεβαιότητα των αποδείξεων κατά GRADE· διενεργήθηκε ανάλυση υποομάδων με βάση τους επιμέρους αναστολείς DPP-4, τη διάρκεια παρακολούθησης και τη χρήση εικονικού φαρμάκου ή άλλων ελεγχών· η συστηματική ανασκόπηση διενεργήθηκε σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες Οδηγίες PRISMA 2020.
Η μετα-ανάλυση διενεργήθηκε υπό μοντέλο υπολογισμού τυχαίων επιδράσεων για όλες τις 29 συμπεριλαμβανόμενες μελέτες. Η ανάλυση για το συνολικό αριθμό 67.873 ασθενών έδειξε στατιστικά μη σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης αναστολέων DPP-4 και καρδιακής ανεπάρκειας, με Λόγο Κινδύνου (RR) = 1,06 και 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης (ΔΕ) 0,94-1,12. Η ανάλυση υποομάδων βρήκε σημαντική συσχέτιση της χρήσης σαξασαγλιπτίνης με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας.
Τα αποτελέσματα θα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή λόγω των αρκετών περιορισμών της μελέτης. ΕΓΓΡΑΦΗ ΔΟΚΙΜΗΣ: PROSPERO, CRD420261288081.
