Aktywność fizyczna określona za pomocą akcelerometrii a jakość życia w kardiomiopatii przerostowej
W tym badaniu użyto akcelerometrii do obiektywnego pomiaru aktywności fizycznej u pacjentów z HCM, wykazując, że zmniejszony poziom aktywności wiąże się z gorszą jakością życia, co podważa założenie, że ograniczenie wysiłku poprawia bezpieczeństwo.
Podsumowanie
Wstęp
Pacjenci z kardiomiopatią przerostową (HCM) często ograniczają swoją aktywność fizyczną z obawy przed nagłą śmiercią sercową. Jednak obiektywne dane dotyczące wzorców aktywności w HCM, zwłaszcza w odniesieniu do fenotypu klinicznego i jakości życia (QoL), pozostają ograniczone.
Metody
Oceniono aktywność fizyczną za pomocą 7-dniowej akcelerometrii u 203 pacjentów z HCM i 37 osób z genotypem dodatnim i fenotypem ujemnym (G+/P–). Wyniki obejmowały dzienną liczbę kroków, czas spędzony na aktywności fizycznej o umiarkowanej do dużej intensywności (MVPA) oraz siedzący tryb życia. QoL mierzono za pomocą Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ) i EuroQoL 5-domain 5-level (EQ-5D-5L).
Wyniki
Pacjenci z HCM wykonywali mniej kroków dziennie (5254 vs 6573), mniej czasu poświęcali na MVPA (3,4% vs 4,5% doby) i częściej prowadzili siedzący tryb życia (61% vs 35% spędzało >80% doby w pozycji siedzącej) w porównaniu z grupą kontrolną G+/P– (wszystkie p<0,01). Symptomat
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





