PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Kardiomiopatia ATTR w Chicago

pacjenci, którzy otrzymywali wutrisiran od początku badania HELIOS-B, mają o 37% mniej zgonów lub zdarzeń sercowo-naczyniowych do miesiąca 48 niż ci, którzy rozpoczęli leczenie po fazie placebo, a eplontersen mierzalnie zmniejsza amyloid w mięśniu sercowym w MRI w badaniu CARDIO-TTRansform

Dwie prace z Circulation stojące za sesją FS.11 podczas AHA 2026 (poniedziałek 9 listopada); dane z opublikowanych abstraktów. Otwarte przedłużenie badania HELIOS-B (Garcia-Pavia i wsp., online 3 listopada; wśród autorów Peter van der Meer z UMCG): spośród 654 losowo przydzielonych pacjentów z kardiomiopatią amyloidową związaną z transtyretyną 478 ukończyło fazę podwójnie zaślepioną, a 466 (243 stale otrzymujących wutrisiran, 223 najpierw placebo, a następnie wutrisiran 25 mg co trzy miesiące) weszło w fazę przedłużenia. Do miesiąca 48, stały wutrisiran wobec placebo/wutrisiran: pierwsze zdarzenie sercowo-naczyniowe lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny HR 0,63 (95% CI 0,51 do 0,79, p = 0,0001); zgon z jakiejkolwiek przyczyny HR 0,63 (0,46 do 0,84, p = 0,0023); różnica średnich najmniejszych kwadratów w KCCQ-OS 9,0 punktu (5,3 do 12,6); poprawa lub stabilizacja klasy NYHA OR 1,6 (1,1 do 2,2); współczynnik NT-proBNP 0,66, współczynnik troponiny I 0,71; bez nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa. Autorzy interpretują to jako koszt 33- do 36-miesięcznego opóźnienia w rozpoczęciu leczenia. Badanie CMR w CARDIO-TTRansform (Razvi, Fontana i wsp., online 9 listopada): z góry zaplanowane badanie podrzędne badania fazy 3 z eplontersenem obejmującego 1432 pacjentów, 120 uczestników z wyjściowym i co najmniej jednym kolejnym badaniem CMR (58 eplontersen, 62 placebo; średni wiek 76,7, 95% mężczyzn, 12,5% stosujących stabilizator na początku badania). W tygodniu 140 eplontersen wobec placebo: objętość pozakomórkowa minus 6,7 punktu procentowego (minus 8,7 do minus 4,7, p < 0,001), natywny T1 minus 25,9 ms, masa LV minus 19,1 g, LVEF plus 5,1 punktu, RVEF plus 4,6 punktu, lepsze odkształcenie LV i RV; regresja amyloidu (ECV zmniejszona o 5 punktów lub więcej) u 12,5 wobec 0%, progresja u 12,5 wobec 76%. Główne badanie nie osiągnęło klinicznego pierwszorzędowego punktu końcowego podczas ESC 2026; obrazowanie pokazuje, że biologia działa nawet tam, gdzie wyniki kliniczne się nie rozdzieliły.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski