Ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca w przypadku agonistów receptora GLP-1 w porównaniu z inhibitorami DPP-4 lub inhibitorami SGLT-2 u pacjentów z cukrzycą typu 2
Emulacja docelowego badania
Ta emulacja docelowego badania z wykorzystaniem szwedzkich danych populacyjnych porównała agonistów receptora GLP-1 z inhibitorami DPP-4 i inhibitorami SGLT2 pod względem ryzyka hospitalizacji z powodu niewydolności serca w cukrzycy typu 2, dostarczając porównawczych danych z rzeczywistej praktyki klinicznej przydatnych w wyborze leków sercowo-metabolicznych.
Podsumowanie
WSTĘP:Potrzebne są nowe metody leczenia w profilaktyce pierwotnej i wtórnej niewydolności serca u pacjentów z cukrzycą typu 2, w tym u osób z niewydolnością serca w wywiadzie i bez niej. Istnieją sprzeczne dane z badań dotyczące tego, czy agoniści receptora peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1RA) zmniejszają ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca (HHF) w tej szerokiej populacji i czy jest to efekt klasy, czy zależy od konkretnego leku. Ponadto nieznana jest ich skuteczność porównawcza wobec inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT-2i).METODY:Przeprowadziliśmy emulację 2 docelowych badań z wykorzystaniem populacyjnych danych dotyczących opieki zdrowotnej ze Sztokholmu w Szwecji (2010–2021). Docelowe badanie 1 obejmowało dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy nowo rozpoczęli leczenie GLP-1RA w porównaniu z inhibitorami dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4i), a docelowe badanie 2 porównywało GLP-1RA z SGLT-2i. Pierwszorzędowym punktem końcowym była HHF. Do oszacowania hazard ratio zgodnie z zamiarem leczenia zastosowano regresję Coxa, z odwrotnym prawdopodobieństwem leczenia
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




