PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Agoniści receptora peptydu glukagonopodobnego-1 i modulatory receptorów wielu hormonów w ochronie nerek w chorobie nerek bez cukrzycy.

W tym przeglądzie omówiono nefroprotekcyjne działanie agonistów receptora GLP-1 i nowszych modulatorów receptorów wielu hormonów u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek bez cukrzycy. Korzyści wynikają z mechanizmów bezpośrednich, w tym natriurezy i modulacji hemodynamiki kłębuszkowej, a także ze szlaków pośrednich związanych ze zmniejszeniem masy ciała, obniżeniem ciśnienia tętniczego i poprawą stanu niewydolności serca. Rodzące się dane z badań fazy 3 dotyczących wyników sercowo-naczyniowych i otyłości już wykazują zmniejszenie albuminurii i lepsze zachowanie eGFR. Wyniki te lokują te leki jako obiecujący nowy filar nefroprotekcji, a badania przeznaczone do oceny wyników klinicznych, mające potwierdzić skuteczność kliniczną, są obecnie w toku.

Podsumowanie

Agoniści receptora peptydu glukagonopodobnego-1 (GLP-1 RA), wraz z nowszymi modulatorami receptorów wielu hormonów, które celują w glukozozależny peptyd insulinotropowy (GIP), glukagon i amylinę, stali się obiecującymi terapiami przewlekłej choroby nerek. W niniejszym przeglądzie omówiono mechanizmy, za pośrednictwem których te leki mogą chronić nerki, oraz podsumowano rodzące się dane kliniczne w populacjach bez cukrzycy. Ochrona nerek wydaje się wynikać z uzupełniających się dróg bezpośrednich i pośrednich. Efekty bezpośrednie obejmują natriurezę poprzez hamowanie wymiennika sodowo-wodorowego (NHE)-3, modulację hemodynamiki kłębuszkowej poprzez wpływ na napięcie tętniczki doprowadzającej i szlaki naczynioskurczowe oraz osłabienie zapalenia w nerkach; mechanizmy te są w dużej mierze niezależne od obniżania stężenia glukozy. Mechanizmy pośrednie obejmują zmniejszenie obciążenia metabolicznego, hemodynamicznego i sercowego nerek poprzez zmniejszenie masy ciała, obniżenie ciśnienia tętniczego i poprawę niewydolności serca. Poza selektywnym agonizmem GLP-1R dodatkowe składowe hormonalne modulatorów receptorów wielu hormonów uruchamiają odrębne szlaki fizjologiczne, których interakcje mogą być addytywne, synergistyczne lub przeciwstawne, ale pozostają niecałkowicie poznane. Skuteczność GLP-1 RA i modulatorów receptorów wielu hormonów u osób bez cukrzycy jest obecnie poparta wynikami drugorzędowych punktów końcowych dotyczących nerek w badaniach fazy 3 dotyczących otyłości i wyników sercowo-naczyniowych, w tym zmniejszeniem albuminurii i zachowaniem szacunkowej wartości współczynnika filtracji kłębuszkowej. Obecnie trwa kilka badań przeznaczonych do oceny wyników klinicznych GLP-1 RA i modulatorów receptorów wielu hormonów, które rozstrzygną, czy te terapie staną się nowym filarem opieki w chorobie nerek bez cukrzycy.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski