Spożycie azotanów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego w diecie a 5-letnie zmiany ciśnienia tętniczego
Badanie kohortowe u 2942 dorosłych Chińczyków, w którym analizowano spożycie azotanów pochodzenia roślinnego w porównaniu ze zwierzęcym za pomocą zwalidowanego kwestionariusza częstości spożycia żywności w odniesieniu do 5-letnich zmian ciśnienia tętniczego i sztywności tętnic (prędkość fali tętna ramienno-skokowa). Wyższe spożycie azotanów roślinnych wiązało się z większym 5-letnim spadkiem SBP (β -3,51; 95% CI -5,89 do -1,13) i mniejszą sztywnością tętnic (OR 0,59; 95% CI 0,35-0,98). Wyższe spożycie azotanów zwierzęcych wiązało się natomiast ze wzrostem DBP (β +1,95; 95% CI 0,54-3,37). W analizach 2×2 azotany roślinne w połączeniu z polifenolami lub witaminą C dawały największy spadek ciśnienia tętniczego, a azotany zwierzęce w połączeniu z żelazem hemowym największy wzrost DBP. Wpływ azotanów na ciśnienie tętnicze zależy zatem w dużym stopniu od kontekstu dietetycznego: przemawia to za aktywnym promowaniem roślinnych źródeł azotanów (zielone warzywa, burak) w porównaniu ze źródłami zwierzęcymi (przetworzone mięso).
Podsumowanie
WSTĘP: Długoterminowy wpływ azotanów z diety na zdrowie może zależeć od źródła pokarmowego, ponieważ składniki spożywane łącznie różnią się między żywnością pochodzenia roślinnego (np. polifenole) a zwierzęcego (np. żelazo hemowe), co prawdopodobnie kieruje azotany na odmienne szlaki metaboliczne i prowadzi do rozbieżnych skutków naczyniowych. Zbadaliśmy, czy spożycie azotanów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego wykazuje odmienne związki z 5-letnimi zmianami ciśnienia tętniczego (BP) oraz czy związki te są modyfikowane przez kluczowe składniki odżywcze spożywane łącznie.METODY: W kohorcie 2942 dorosłych Chińczyków spożycie pokarmowe oceniano za pomocą zwalidowanego kwestionariusza częstości spożycia żywności. Skurczowe i rozkurczowe BP mierzono na początku badania i po 5 latach. Ramienno-skokową prędkość fali tętna oceniano podczas obserwacji w celu zdefiniowania sztywności tętnic. Do oszacowania współczynników β i ilorazów szans zastosowano odpowiednio modele regresji liniowej i logistycznej.WYNIKI: Wyższe spożycie azotanów pochodzenia roślinnego wiązało się z większym 5-letnim spadkiem skurczowego BP (β, −3,51 [95% CI, −5,89 do −1,13]) i mniejszą sztywnością tętnic (iloraz szans, 0,59 [95% CI, 0,35–0,98]). Natomiast wyższe spożycie azotanów pochodzenia zwierzęcego wiązało się ze wzrostem rozkurczowego BP (β, 1,95 [95% CI, 0,54–3,37]). W analizach łącznych metodą 2×2, opartych na medianach spożycia każdego ze składników, wysokie spożycie zarówno azotanów pochodzenia roślinnego, jak i polifenoli lub witaminy C wykazywało najsilniejsze odwrotne związki ze zmianą skurczowego BP, natomiast wysokie spożycie zarówno azotanów pochodzenia zwierzęcego, jak i żelaza hemowego wykazywało najsilniejsze dodatnie związki ze zmianą rozkurczowego BP.WNIOSKI: Związek między azotanami z diety a BP jest determinowany przez źródło pokarmowe i może być modyfikowany przez towarzyszące składniki odżywcze, co podkreśla znaczenie uwzględniania pełnego kontekstu dietetycznego w epidemiologii żywieniowej.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




