Μελέτη κοόρτης σε 2.942 Κινέζους ενήλικες, η οποία αναλύει την πρόσληψη νιτρικών από φυτικές και ζωικές πηγές μέσω ενός επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων, σε σχέση με τις αλλαγές στην αρτηριακή πίεση και την αρτηριακή δυσκαμψία (ταχύτητα αρτηριακού κύματος βραχιονίου-αστραγάλου) κατά τη διάρκεια πέντε ετών. Η υψηλότερη πρόσληψη φυτικών νιτρικών συνδέθηκε με μεγαλύτερη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης (SBP) κατά 5 έτη (β -3,51· 95% CI -5,89 έως -1,13) και με χαμηλότερη αρτηριακή δυσκαμψία (OR 0,59· 95% CI 0,35-0,98). Αντιθέτως, η υψηλότερη πρόσληψη ζωικών νιτρικών συνδέθηκε με αύξηση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης (DBP) (β +1,95· 95% CI 0,54-3,37). Σε αναλύσεις 2x2, η συνδυασμένη πρόσληψη φυτικών νιτρικών με πολυφαινόλες ή βιταμίνη C παρείχε τη μέγιστη μείωση της αρτηριακής πίεσης, ενώ η συνδυασμένη πρόσληψη ζωικών νιτρικών με αιμικό σίδηρο παρείχε τη μέγιστη αύξηση της DBP. Επομένως, η επίδραση των νιτρικών στην αρτηριακή πίεση εξαρτάται έντονα από το διατροφικό πλαίσιο, γεγονός που υποστηρίζει την ενεργή προώθηση των φυτικών πηγών νιτρικών (πράσινα λαχανικά, ρόκα) έναντι των ζωικών πηγών (επεξεργασμένα κρέατα).
ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της διατροφικής νιτρικής στην υγεία ενδέχεται να εξαρτώνται από την τροφική πηγή της, καθώς τα συγκαταναλούμενα συστατικά διαφέρουν μεταξύ των φυτικής βάσης (π.χ. πολυφαινόλες) και ζωικής βάσης (π.χ. αιμικός σίδηρος) τροφών, πιθανώς κατευθύνοντας τη νιτρική προς διακριτούς μεταβολικούς δρόμους και αποκλίνουσες αγγειακές επιδράσεις. Εξετάσαμε εάν η κατανάλωση νιτρικής φυτικής και ζωικής προέλευσης παρουσίαζε διαφορετικές συσχετίσεις με τις μεταβολές της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) σε διάστημα 5 ετών και εάν αυτές οι συσχετίσεις τροποποιούνταν από σημαντικά συγκαταναλούμενα θρεπτικά συστατικά.
ΜΕΘΟΔΟΙ: Σε μια κοόρτη 2.942 Κινέζων ενηλίκων, η διατροφική πρόσληψη αξιολογήθηκε με τη χρήση ενός επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων. Η συστολική ΑΠ και η διαστολική ΑΠ μετρήθηκαν στην αρχική αξιολόγηση και μετά από 5 έτη. Η ταχύτητα αρτηριακού κύματος πλάτους βραχιονίου-αστραγάλου αξιολογήθηκε κατά την παρακολούθηση για τον ορισμό της αρτηριακής δυσκαμψίας. Γραμμικά και λογιστικά μοντέλα παλινδρόμησης χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση των συντελεστών β και των λόγων πιθανοτήτων, αντίστοιχα.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η υψηλότερη πρόσληψη νιτρικής φυτικής προέλευσης συσχετίστηκε με μεγαλύτερη μείωση της συστολικής ΑΠ σε 5 έτη (β, −3,51 [95% CI, −5,89 έως −1,13]) και χαμηλότερη αρτηριακή δυσκαμψία (λόγος πιθανοτήτων, 0,59 [95% CI, 0,35–0,98]). Αντιθέτως, η υψηλότερη πρόσληψη νιτρικής ζωικής προέλευσης συσχετίστηκε με αύξηση της διαστολικής ΑΠ (β, 1,95 [95% CI, 0,54–3,37]). Σε συνδυασμένες αναλύσεις με χρήση προσέγγισης 2×2 βασισμένης στη διάμεση πρόσληψη κάθε συστατικού, η υψηλή πρόσληψη τόσο νιτρικής φυτικής προέλευσης όσο και πολυφαινόλων ή βιταμίνης C έδειξε τις ισχυρότερες αντιστρόφως συσχετισμένες σχέσεις με τη μεταβολή της συστολικής ΑΠ, ενώ η υψηλή πρόσληψη τόσο νιτρικής ζωικής προέλευσης όσο και αιμικού σιδήρου έδειξε τις ισχυρότερες θετικές συσχετίσεις με τη μεταβολή της διαστολικής ΑΠ.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η συσχέτιση μεταξύ της διατροφικής νιτρικής και της ΑΠ καθορίζεται από την τροφική της πηγή και ενδέχεται να επηρεάζεται από τα συνοδευτικά θρεπτικά συστατικά, τονίζοντας τη σημασία της λήψης υπόψη του συνολικού διατροφικού πλαισίου στην επιδημιολογία της διατροφής.
