Μελέτη κοόρτης σε 2.942 Κινέζους ενήλικες, η οποία αναλύει την πρόσληψη νιτρικών από φυτικές και ζωικές πηγές μέσω ενός επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων, σε σχέση με τις αλλαγές στην αρτηριακή πίεση και την αρτηριακή δυσκαμψία (ταχύτητα αρτηριακού κύματος βραχιονο-αστραγάλου) κατά τη διάρκεια πέντε ετών. Η υψηλότερη πρόσληψη φυτικών νιτρικών συνδέθηκε με μεγαλύτερη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης (SBP) κατά 5 έτη (β -3,51· 95% CI -5,89 έως -1,13) και χαμηλότερη αρτηριακή δυσκαμψία (OR 0,59· 95% CI 0,35-0,98). Αντιθέτως, η υψηλότερη πρόσληψη ζωικών νιτρικών συνδέθηκε με αύξηση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης (DBP) (β +1,95· 95% CI 0,54-3,37). Σε αναλύσεις 2x2, η συνδυασμένη πρόσληψη φυτικών νιτρικών με πολυφαινόλες ή βιταμίνη C παρείχε τη μέγιστη μείωση της αρτηριακής πίεσης, ενώ η συνδυασμένη πρόσληψη ζωικών νιτρικών με αιμικό σίδηρο παρείχε τη μέγιστη αύξηση της DBP. Επομένως, η επίδραση των νιτρικών στην αρτηριακή πίεση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διατροφική υπόσταση, αποτελώντας επιχείρημα για την ενεργή προώθηση των φυτικών πηγών νιτρικών (πράσινα λαχανικά, ραπανάκια) έναντι των ζωικών πηγών (επεξεργασμένα κρέατα).
ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της διατροφικής νιτρικής στην υγεία ενδέχεται να εξαρτώνται από την τροφική πηγή της, καθώς τα συνοδευτικά συστατικά διαφέρουν μεταξύ των τροφών φυτικής προέλευσης (π.χ. πολυφαινόλες) και ζωικής προέλευσης (π.χ. αιμικός σίδηρος), πιθανόν κατευθύνοντας τη νιτρική προς διακριτούς μεταβολικούς δρόμους και αποκλίνουσες αγγειακές επιδράσεις. Εξετάσαμε εάν η κατανάλωση νιτρικής φυτικής και ζωικής προέλευσης παρουσίαζε διαφορετικές συσχετίσεις με τις αλλαγές στην αρτηριακή πίεση (ΑΠ) κατά τη διάρκεια 5 ετών και εάν αυτές οι συσχετίσεις τροποποιούνταν από βασικά συνοδευτικά θρεπτικά συστατικά.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Σε μια κοόρτη 2.942 Κινέζων ενηλίκων, η διατροφική πρόσληψη αξιολογήθηκε με τη χρήση ενός επικυρωμένου ερωτηματολογίου συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων. Η συστολική ΑΠ και η διαστολική ΑΠ μετρήθηκαν στην αρχική αξιολόγηση και μετά από 5 έτη. Η ταχύτητα αρτηριακού κύματος βραχιονίου-αστραγάλου αξιολογήθηκε κατά την παρακολούθηση για τον ορισμό της αρτηριακής δυσκαμψίας. Χρησιμοποιήθηκαν γραμμικά και λογιστικά μοντέλα παλινδρόμησης για την εκτίμηση των συντελεστών β και των λόγων πιθανοτήτων, αντίστοιχα.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η υψηλότερη πρόσληψη νιτρικής φυτικής προέλευσης συσχετίστηκε με μεγαλύτερη μείωση της συστολικής ΑΠ κατά 5 έτη (β, −3,51 [95% CI, −5,89 έως −1,13]) και χαμηλότερη αρτηριακή δυσκαμψία (λόγος πιθανοτήτων, 0,59 [95% CI, 0,35–0,98]). Αντιθέτως, η υψηλότερη πρόσληψη νιτρικής ζωικής προέλευσης συσχετίστηκε με αύξηση της διαστολικής ΑΠ (β, 1,95 [95% CI, 0,54–3,37]). Σε συνδυασμένες αναλύσεις με χρήση προσέγγισης 2×2 βασισμένης στη διάμεση πρόσληψη κάθε συστατικού, οι υψηλές προσλήψεις τόσο νιτρικής φυτικής προέλευσης όσο και πολυφαινόλων ή βιταμίνης C έδειξαν τις ισχυρότερες αντιστρόφως συσχετισμένες σχέσεις με την αλλαγή στη συστολική ΑΠ, ενώ οι υψηλές προσλήψεις τόσο νιτρικής ζωικής προέλευσης όσο και αιμικού σιδήρου έδειξαν τις ισχυρότερες θετικές συσχετίσεις με την αλλαγή στη διαστολική ΑΠ.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η συσχέτιση μεταξύ της διατροφικής νιτρικής και της ΑΠ καθορίζεται από την τροφική της πηγή και ενδέχεται να επηρεάζεται από τα συνοδευτικά θρεπτικά συστατικά, τονίζοντας τη σημασία της λήψης υπόψη του συνολικού διατροφικού πλαισίου στην επιδημιολογία της διατροφής.
