Μελέτη περίπτωσης-μάρτυρα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Haukeland (Νορβηγία, 2012-2023) που συγκρίνει 71 ασθενείς με μολυσματική ενδοκαρδίτιδα σχετιζόμενη με TAVI (TAVI-IE) με 213 μάρτυρες ταιριασμένους κατά ηλικία και φύλο χωρίς ενδοκαρδίτιδα (αναλογία 1:3). Η επίπτωση ήταν 1,2% ανά έτος ασθενούς· ο διάμεσος χρόνος από την TAVI έως τη λοίμωξη ήταν 13 μήνες (IQR 4-29). Ο διαβήτης ήταν ο μόνος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας TAVI-IE στην πολυμεταβλητή ανάλυση ανταγωνιστικών κινδύνων (SHR 2,08· 95% CI 1,19-3,65). Η παχυσαρκία (27% έναντι 15%) και η χρήση βαλβίδων διατατικής διαστολής (28% έναντι 13%) ήταν συχνότερες στους ασθενείς με ενδοκαρδίτιδα. Η Enterococcus faecalis ήταν το πιο συχνό παθογόνο (30%). Η TAVI-IE συσχετιζόταν με περίπου διπλάσιο υψηλότερο θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία (aHR 2,13· 95% CI 1,48-3,07), με τον υψηλότερο κίνδυνο στις πρώιμες λοιμώξεις. Τα ευρήματα μπορούν να καθοδηγήσουν τον στοχευμένο έλεγχο και την πρόληψη σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Η μολυσματική ενδοκαρδίτιδα μετά από εμφύτευση αορτικής βαλβίδας μέσω καθετήρα (TAVI-IE) είναι μια σπάνια αλλά κλινικά καταστροφική επιπλοκή. Σκοπός μας ήταν να εντοπίσουμε τους παράγοντες κινδύνου για TAVI-IE και να εκτιμήσουμε τη συσχέτισή της με τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες.
Διεξήγαγμε μελέτη περίπτωσης-μάρτυρα που περιελάμβανε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TAVI στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Haukeland της Νορβηγίας, μεταξύ 2012 και 2023. Οι ασθενείς που ανέπτυξαν TAVI-IE (n=71) συγκρίθηκαν με μάρτυρες ταιριασμένους κατά ηλικία και φύλο χωρίς ενδοκαρδίτιδα (n=213, αναλογία 1:3). Ο θάνατος αντιμετωπίστηκε ως ανταγωνιστικό γεγονός στις αναλύσεις της ενδοκαρδίτιδας και εκτιμήσαμε τους υποκατανομικούς λόγους κινδύνου (SHR) για την ενδοκαρδίτιδα χρησιμοποιώντας παλινδρόμηση ανταγωνιστικού κινδύνου Fine-Gray. Μοντέλα παλινδρόμησης Cox με την ενδοκαρδίτιδα ως μεταβλητή εξαρτώμενη από τον χρόνο αξιολόγησαν την επίδραση της λοίμωξης στη θνησιμότητα.
Η επίπτωση της TAVI-IE ήταν 1,2% ανά έτος-ασθενούς, με διάμεσο χρόνο από το TAVI έως τη λοίμωξη 13 μήνες (IQR 4–29). Στην πολυμεταβλητή ανάλυση ανταγωνιστικού κινδύνου, ο σακχαρώδης διαβήτης παρέμεινε ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για TAVI-IE (SHR 2,08, 95% CI 1,19 έως 3,65, p=0,010). Η παχυσαρκία (27% έναντι 15%, p=0,019) και η χρήση βαλβίδων διατατικής διαστολής (28% έναντι 13%, p=0,003) παρατηρούνταν συχνότερα σε ασθενείς με TAVI-IE. Η Enterococcus faecalis ήταν ο πιο συχνός παθογόνος οργανισμός (30%). Η TAVI-IE συσχετίστηκε με περίπου διπλάσια αύξηση στη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες (προσαρμοσμένος HR 2,13, 95% CI 1,48 έως 3,07, p<0,001), με τον υψηλότερο κίνδυνο να παρατηρείται στις πρώιμες λοιμώξεις.
Η TAVI-IE είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή που συσχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα. Ο σακχαρώδης διαβήτης ήταν ο κυρίαρχος ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου και η E. faecalis ο κυρίαρχος παθογόνος οργανισμός. Τα ευρήματα αυτά ενδέχεται να βοηθήσουν στον στοχευμένο έλεγχο και την πρόληψη σε ασθενείς με τον υψηλότερο κίνδυνο.
