Optymalne formy i dawki wysiłku fizycznego w kontroli ciśnienia tętniczego u dorosłych ze stanem przednadciśnieniowym i nadciśnieniem tętniczym
Przegląd systematyczny i bayesowska metaanaliza sieciowa.
W bayesowskiej metaanalizie sieciowej 284 badań RCT (18 750 uczestników) oceniono dziesięć form wysiłku fizycznego oraz optymalne dawkowanie pod kątem obniżania ciśnienia tętniczego u dorosłych ze stanem przednadciśnieniowym lub nadciśnieniem tętniczym. Ćwiczenia w wodzie dawały największe obniżenie ciśnienia skurczowego (-10,28 mmHg), natomiast ćwiczenia typu ciało-umysł dawały największy spadek ciśnienia rozkurczowego (-4,69 mmHg). Modelowanie zależności dawka-odpowiedź wskazało 750 MET-minut/tydzień jako optymalną dawkę dla treningu izometrycznego (-13,52 mmHg dla ciśnienia skurczowego) oraz 3600 MET-minut/tydzień dla wysiłku aerobowego (-7,11 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego). Wyniki te stanowią solidne, oparte na dowodach ramy do dostosowywania zaleceń dotyczących wysiłku fizycznego do poszczególnych fenotypów nadciśnienia tętniczego, wspierając ustrukturyzowane interwencje dotyczące stylu życia w praktyce klinicznej.
Wstęp
Celem tego badania było zidentyfikowanie najskuteczniejszych form wysiłku fizycznego i optymalnego szacunkowego zakresu dawek w obniżaniu ciśnienia tętniczego u dorosłych ze stanem przednadciśnieniowym i nadciśnieniem tętniczym, aby wspierać precyzyjniejsze zalecanie wysiłku fizycznego.
Metody
Przeprowadziliśmy przegląd systematyczny i bayesowską metaanalizę sieciową. Przeszukano PubMed, Web of Science, Embase i Cochrane Library od początku istnienia baz danych do 28 grudnia 2025 roku. Do analizy kwalifikowano randomizowane badania kontrolowane, jeżeli obejmowały dorosłych ze stanem przednadciśnieniowym lub nadciśnieniem tętniczym 1. lub 2. stopnia, oceniały ustrukturyzowane interwencje polegające na wysiłku fizycznym i podawały spoczynkowe ciśnienie skurczowe i/lub rozkurczowe.
Wyniki
Uwzględniono łącznie 284 randomizowane badania kontrolowane, obejmujące 18 750 uczestników o średnim wieku 56,8 roku, dotyczące dziesięciu form wysiłku fizycznego. Ćwiczenia w wodzie dawały największe obniżenie ciśnienia skurczowego, ze średnią różnicą -10,28 mmHg i 95% przedziałem wiarygodności od -13,05 do -7,49; pole pod skumulowaną krzywą rankingową wynosiło 93,26%. Wibracja całego ciała i jazda na rowerze również wykazywały korzystne oszacowania dla ciśnienia skurczowego. Ćwiczenia typu ciało-umysł wykazywały największe szacowane obniżenie ciśnienia rozkurczowego, ze średnią różnicą -4,69 mmHg i 95% przedziałem wiarygodności od -6,45 do -2,92; pole pod skumulowaną krzywą rankingową wynosiło 85,90%. Ćwiczenia w wodzie i trening izometryczny również wykazywały korzystne oszacowania efektu. Modelowanie zależności dawka-odpowiedź wskazało, że 750 minut ekwiwalentu metabolicznego zadania na tydzień było szacunkową dawką związaną z maksymalną modelowaną korzyścią dla ciśnienia skurczowego w przypadku treningu izometrycznego, ze średnią różnicą -13,52 mmHg i 95% przedziałem wiarygodności od -23,22 do -3,86. Natomiast 3600 minut ekwiwalentu metabolicznego zadania na tydzień było szacunkową dawką związaną z maksymalną modelowaną korzyścią dla ciśnienia rozkurczowego w przypadku wysiłku aerobowego, ze średnią różnicą -7,11 mmHg i 95% przedziałem wiarygodności od -11,89 do -2,18.
Wnioski
Dziesięć form wysiłku fizycznego wiązało się z obniżeniem ciśnienia tętniczego, ze szczególnie silnym działaniem ćwiczeń w wodzie, ćwiczeń typu ciało-umysł i ćwiczeń izometrycznych przy określonych dawkach. Wyniki te mogą stanowić podstawę bardziej dopasowanych strategii zalecania wysiłku fizycznego dorosłym w różnych fenotypach nadciśnienia tętniczego.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




