Zaktualizowana metaanaliza zamknięcia uszka lewego przedsionka w porównaniu z doustną antykoagulacją w zapobieganiu udarowi mózgu w migotaniu przedsionków.
Zaktualizowana metaanaliza sześciu badań randomizowanych (7028 pacjentów) porównujących przezskórne zamknięcie uszka lewego przedsionka (LAAC) z doustną antykoagulacją w niezastawkowym migotaniu przedsionków wykazała podobną ogólną częstość udarów mózgu w obu strategiach, ale istotne zmniejszenie krwawień niezwiązanych z zabiegiem przy LAAC (OR 0,58). Częstość udarów niedokrwiennych była liczbowo wyższa przy LAAC (OR 1,41), choć nie osiągnięto wymaganej wielkości informacji. Wyniki te lokują LAAC przede wszystkim jako strategię zmniejszania krwawień u pacjentów kwalifikujących się do antykoagulacji, o standardowym do umiarkowanego ryzyku krwawienia, a nie jako bezpośredni zamiennik doustnych leków przeciwkrzepliwych w zapobieganiu udarowi mózgu.
Wstęp
Dziewięćdziesiąt procent skrzeplin w lewym przedsionku w niezastawkowym migotaniu przedsionków powstaje w uszku lewego przedsionka, które można zamknąć przezskórnie (zamknięcie uszka lewego przedsionka [LAAC]). Dwa badania z 2026 roku (CHAMPION-AF [Watchman Flx Versus Non-Vitamin K Antagonist Oral Anticoagulant for Embolic Protection in the Management of Patients With Non-Valvular Atrial Fibrillation] i CLOSURE-AF [Left Atrial Appendage Closure in Patients With Atrial Fibrillation Compared to Medical Therapy]) ponad dwukrotnie zwiększyły dostępne dane z badań randomizowanych porównujących LAAC z doustną antykoagulacją. Oceniliśmy zbiorcze efekty LAAC dotyczące udaru mózgu, krwawień i śmiertelności w zależności od ryzyka krwawienia, kwalifikacji do antykoagulacji i leku porównawczego.
Metody
W niniejszym przeglądzie systematycznym i metaanalizie przeszukaliśmy PubMed, Scopus i Embase od początku ich istnienia do 15 kwietnia 2026 roku w celu odnalezienia randomizowanych badań kontrolowanych porównujących przezskórne LAAC z doustną antykoagulacją w niezastawkowym migotaniu przedsionków. Ryzyko błędu systematycznego oceniono za pomocą narzędzia Cochrane Risk of Bias 2. Wyniki w postaci skumulowanej częstości połączono jako ilorazy szans z zastosowaniem modeli efektów losowych, z przedziałami predykcji, zdefiniowanymi a priori podgrupami i sekwencyjną analizą badań.
Wyniki
Sześć randomizowanych badań kontrolowanych (2014-2026; 358 ośrodków w Ameryce Północnej, Europie i Azji; 7028 pacjentów) porównywało LAAC z warfaryną (2 badania) lub doustnym antykoagulantem niebędącym antagonistą witaminy K (4 badania); populacje były w przeważającej mierze kwalifikujące się do antykoagulacji, z małą częstością wcześniejszego udaru mózgu, a ponadto uwzględniono 2 badania z grupą dużego ryzyka krwawienia i 1 badanie po ablacji. Ogólna częstość udarów mózgu była podobna w obu ramionach (iloraz szans 1,10 [95% CI 0,78-1,56]). Udar niedokrwienny występował częściej przy LAAC (iloraz szans 1,41 [95% CI 1,07-1,86]), ale nie osiągnięto wymaganej wielkości informacji. Krwawienia niezwiązane z zabiegiem występowały rzadziej przy LAAC (iloraz szans 0,58 [95% CI 0,35-0,96]), co było jedynym wynikiem osiągającym wystarczającą wielkość informacji, u pacjentów o standardowym ryzyku i po ablacji, ale nie u pacjentów z dużym ryzykiem krwawienia.
Wnioski
LAAC najlepiej nadaje się do zmniejszania krwawień niezwiązanych z zabiegiem u pacjentów kwalifikujących się do antykoagulacji o standardowym do umiarkowanego ryzyku krwawienia, a nie jako zamiennik doustnej antykoagulacji równoważny pod względem zapobiegania udarowi mózgu. REJESTRACJA: URL: https://www.crd.york.ac.uk/PROSPERO/; Unikalny identyfikator: CRD420261370546.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




