PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Nefroprotekcyjne działanie loksenatydu sprzężonego z glikolem polietylenowym w cukrzycy typu 2 w warunkach rzeczywistej praktyki

wieloośrodkowe badanie kohortowe z ambispektywnym zbieraniem danych.

W wieloośrodkowej kohorcie z ambispektywnym zbieraniem danych obejmującej 3305 pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek loksenatyd sprzężony z glikolem polietylenowym wykazał istotne działanie nefroprotekcyjne w porównaniu ze standardową opieką niezawierającą inkretyn. Po medianie obserwacji wynoszącej 36,4 miesiąca lek wiązał się z istotnie mniejszym ryzykiem złożonego wyniku nerkowego (HR 0,44 w kohorcie dobranej na podstawie propensity score), przy korzyściach narastających w analizach punktów odniesienia po 6 i 12 miesiącach. Choć w kohorcie niedobranej zaobserwowano początkowe zmniejszenie trzypunktowego MACE, efekt ten zniknął po dobraniu, co sprawia, że wyniki sercowo-naczyniowe mają charakter eksploracyjny. Te dane z rzeczywistej praktyki klinicznej potwierdzają korzyści nerkowe PEG-loksenatydu u pacjentów sercowo-metabolicznych wysokiego ryzyka, choć do potwierdzenia wyników sercowo-naczyniowych potrzebne są badania randomizowane.

Podsumowanie

Pacjenci z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek są narażeni na utrzymujące się ryzyko mimo standardowej opieki. W przypadku loksenatydu sprzężonego z glikolem polietylenowym brakuje danych o działaniu nefroprotekcyjnym z rzeczywistej praktyki klinicznej w chińskich populacjach wysokiego ryzyka w porównaniu ze standardową opieką niezawierającą inkretyn. W tym wieloośrodkowym badaniu kohortowym z ambispektywnym zbieraniem danych włączono 3305 pacjentów z cukrzycą typu 2, zaburzeniem czynności nerek i zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym w sześciu chińskich ośrodkach trzeciego stopnia referencyjności (mediana obserwacji 36,4 miesiąca; rejestracja badania: ChiCTR2300073001). Dane wyodrębniono za pomocą potoku wspomaganego sztuczną inteligencją. Współpierwszorzędowe analizy obejmowały regresję Coxa ze skorygowaniem wielozmiennowym oraz dobieranie według propensity score w stosunku 1:1 (332 w każdej grupie); zdefiniowane a priori analizy punktów odniesienia po 6 i 12 miesiącach uwzględniały błąd czasu nieśmiertelnego. Loksenatyd sprzężony z glikolem polietylenowym wiązał się ze zmniejszonym ryzykiem pierwszorzędowego złożonego wyniku nerkowego w kohorcie pierwotnej (hazard ratio [HR] 0,49; 95% CI 0,25-0,95; p = 0,035), co potwierdzono w kohorcie dobranej według propensity score (HR 0,44; 95% CI 0,20-0,97; p = 0,043), a efekt narastał w punktach odniesienia po 6 miesiącach (HR 0,40; 95% CI 0,19-0,84) i 12 miesiącach (HR 0,33; 95% CI 0,14-0,75). Choć w kohorcie niedobranej zaobserwowano zmniejszenie trzypunktowych poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (HR 0,60; 95% CI 0,43-0,85; p = 0,004), związek ten nie utrzymał się w analizie po dobraniu (HR 0,92; 95% CI 0,57-1,48; p = 0,735). Podsumowując, długotrwałe leczenie wiązało się ze zmniejszonym ryzykiem poważnych zdarzeń nerkowych. Ze względu na neutralne wyniki w kohorcie dobranej obserwacje sercowo-naczyniowe mają charakter eksploracyjny i wymagają potwierdzenia w badaniach randomizowanych.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski