Αυτή η μετα-ανάλυση του JAMA Cardiology επικαιροποίησε τα στοιχεία σχετικά με τα καρδιαγγειακά και νεφρικά αποτελέσματα των αναστολέων SGLT2 στον διαβήτη τύπου 2, επιβεβαιώνοντας συνεπείς μειώσεις σε επίπεδο κατηγορίας στη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, τον καρδιαγγειακό θάνατο, και την εξέλιξη της νεφρικής νόσου σε όλους τους διαθέσιμους παράγοντες.
Να πραγματοποιηθούν μετα-αναλύσεις που αξιολογούν τα CV και νεφρικά αποτελέσματα και των 4 διαθέσιμων αναστολέων SGLT2 σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. ΠΗΓΕΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση βιβλιογραφίας στο PubMed από την 1η Ιανουαρίου 2015 έως τις 31 Ιανουαρίου 2020. ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΛΕΤΩΝ: Αρχικά εντοπίστηκαν εκατόν σαράντα πέντε εγγραφές· 137 αποκλείστηκαν λόγω σχεδιασμού μελέτης ή θέματος ενδιαφέροντος. Ως αποτέλεσμα, εντοπίστηκαν συνολικά 6 τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες CV και νεφρικών αποτελεσμάτων αναστολέων SGLT2 σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, με συνεισφέροντα δεδομένα από 9 δημοσιεύσεις. Όλες οι αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν στον συνολικό πληθυσμό ασθενών αυτών των μελετών. ΕΞΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Πραγματοποιήθηκε τυποποιημένη αναζήτηση και εξαγωγή δεδομένων σύμφωνα με τη δήλωση Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analysis (PRISMA). Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας μοντέλο σταθερής επίδρασης. ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Τα αποτελέσματα περιλάμβαναν τον χρόνο έως το πρώτο συμβάν από (1) το σύνθετο σημείο σοβαρών ανεπιθύμητων CV συμβάντων εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου, ή CV θανάτου, και κάθε συστατικό, (2) το σύνθετο σημείο νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (HHF) ή CV θανάτου (HHF/CV θάνατος) και κάθε συστατικό, και (3) σύνθετα νεφρικά αποτελέσματα. Για τα αποτελέσματα στους συνολικούς πληθυσμούς μελετών και σε επιλεγμένες υποομάδες, οι λόγοι κινδύνου (HR) και τα ΔΕ 95% συνδυάστηκαν και μετα-αναλύθηκαν μεταξύ των μελετών.
Τα δεδομένα από 6 μελέτες περιλάμβαναν 46.969 μοναδικούς ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, συμπεριλαμβανομένων 31.116 (66,2%) με αθηροσκληρωτική CV νόσο. Η μέση (ΤΑ) ηλικία όλων των συμμετεχόντων στις μελέτες ήταν 63,7 (7,9) έτη· 30.939 (65,9%) ήταν άνδρες, και 36.849 (78,5%) ήταν Λευκοί. Ο διάμεσος αριθμός συμμετεχόντων ανά μελέτη ήταν 8.246 (εύρος, 4.401-17.160). Συνολικά, οι αναστολείς SGLT2 σχετίστηκαν με μειωμένο κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων CV συμβάντων (HR, 0,90· ΔΕ 95%, 0,85-0,95· στατιστική Q, P = ,27), HHF/CV θανάτου (HR, 0,78· ΔΕ 95%, 0,73-0,84· στατιστική Q, P = ,09), και νεφρικών αποτελεσμάτων (HR, 0,62· ΔΕ 95%, 0,56-0,70· στατιστική Q, P = ,09), χωρίς σημαντική ετερογένεια συσχετίσεων με το αποτέλεσμα. Η σχετική μείωση κινδύνου για HHF ήταν συνεπής μεταξύ των μελετών (HR, 0,68· ΔΕ 95%, 0,61-0,76· I2 = 0,0%), ενώ παρατηρήθηκε σημαντική ετερογένεια συσχετίσεων με το αποτέλεσμα για τον CV θάνατο (HR, 0,85· ΔΕ 95%, 0,78-0,93· στατιστική Q, P = ,02· I2 = 64,3%). Η παρουσία ή απουσία αθηροσκληρωτικής CV νόσου δεν τροποποίησε τη συσχέτιση με τα αποτελέσματα για σοβαρά ανεπιθύμητα CV συμβάντα (HR, 0,89· ΔΕ 95%, 0,84-0,95 και HR, 0,94· ΔΕ 95%, 0,83-1,07, αντίστοιχα· P = ,63 για την αλληλεπίδραση), με παρόμοια απουσία συσχετίσεων με τροποποίηση αποτελέσματος από επικρατούσα αθηροσκληρωτική CV νόσο για HHF/CV θάνατο (P = ,62 για την αλληλεπίδραση), HHF (P = ,26 για την αλληλεπίδραση), ή νεφρικά αποτελέσματα (P = ,73 για την αλληλεπίδραση).
Σε αυτή τη μετα-ανάλυση, οι αναστολείς SGLT2 σχετίστηκαν με μειωμένο κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων CV συμβάντων· επιπλέον, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν σημαντική ετερογένεια στις συσχετίσεις με τον CV θάνατο. Το μεγαλύτερο όφελος σε ολόκληρη την κατηγορία αφορούσε συσχετιζόμενη μείωση κινδύνου για HHF και νεφρικά αποτελέσματα, με τα οφέλη για τον κίνδυνο HHF να αποτελούν την πιο συνεπή παρατήρηση μεταξύ των μελετών.
