Σε μια συγκεντρωτική ανάλυση κλινικών μελετών σε 2.356 ασθενείς υψηλού κινδύνου (ετεροζυγής FH ή καθιερωμένο ASCVD), ο εκλεκτικός αναστολέας CETP obicetrapib 10 mg ημερησίως μείωσε το LDL-c κατά 37%, την apoB κατά 21% και το Lp(a) κατά 37% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο στις 12 εβδομάδες. Σημειώνεται ότι η απόλυτη μείωση του Lp(a) ήταν παρόμοια σε ασθενείς με ήπια και σημαντικά αυξημένο Lp(a). Το obicetrapib προσφέρει έτσι μια στοματική επιλογή για ασθενείς με ήπια αυξημένο Lp(a) οι οποίοι πιθανότατα δεν πληρούν τα κριτήρια για τις πιο ακριβές θεραπείες Lp(a) που στοχεύουν στο RNA.
Υπάρχει ενδιαφέρον για την ανάπτυξη θεραπειών που μειώνουν την λιποπρωτεΐνη(a) [Lp(a)]. Οι αναστολείς της πρωτεΐνης μεταφοράς εστερών χοληστερόλης μειώνουν την Lp(a), ωστόσο οι επιδράσεις του εκλεκτικού αναστολέα obicetrapib στα επίπεδα Lp(a) σε ασθενείς με υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως. Η παρούσα ανάλυση διερεύνησε την επίδραση του obicetrapib στην Lp(a).
Μια συγκεντρωτική ανάλυση κλινικών μελετών που αξιολόγησαν τα λιπιδικά αποτελέσματα της καθημερινής χορήγησης obicetrapib 10 mg σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με ετεροζυγωτική οικογενή υπερχοληστερολαιμία (HeFH) ή αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο (ASCVD) διερεύνησε την επίδραση του obicetrapib στα επίπεδα Lp(a).
Σε 2356 ασθενείς, ο συγκεντρωτικός πληθυσμός είχε διάμεση ηλικία 66 ετών, το 36% ήταν γυναίκες, με ιστορικό ASCVD στο 82%, HeFH στο 27% και χρήση στατίνης στο 91%. Οι διάμεσες λιπιδικές τιμές στη βάση περιλάμβαναν χοληστερόλη χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (LDL-c) 92 mg/dL, απολιποπρωτεΐνη B (apoB) 87 mg/dL και Lp(a) 42,9 nmol/L. Το obicetrapib προκάλεσε μείωση προσαρμοσμένη προς το εικονικό φάρμακο στην LDL-c κατά 37,0% και 35 mg/dL, στην apoB κατά 21,3% και 20 mg/dL, και στην Lp(a) κατά 37,3% και 14,9 nmol/L. Σε ασθενείς με επίπεδα Lp(a) στη βάση ≥50-<150 nmol/L, το obicetrapib προκάλεσε μείωση της Lp(a) προσαρμοσμένη προς το εικονικό φάρμακο κατά 43,3% και 36,3 nmol/L. Ενώ οι ασθενείς με επίπεδα Lp(a) στη βάση ≥150 nmol/L εμφάνισαν μικρότερη ποσοστιαία μείωση της Lp(a) με το obicetrapib σε σύγκριση με εκείνους με επίπεδα στη βάση ≥50-<150 nmol/L, η απόλυτη μείωση της Lp(a) ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες (-32,3 έναντι -36,3 nmol/L).
Το obicetrapib μείωσε την LDL-c, την apoB και την Lp(a). Η απόλυτη μείωση της Lp(a) με το obicetrapib ήταν παρόμοια σε ασθενείς με ήπια αυξημένα επίπεδα Lp(a), οι οποίοι είναι απίθανο να πληρούν τα κριτήρια για χορήγηση ρυθμιστικών της Lp(a) παραγόντων που στοχεύουν στο RNA.
