Σύγκριση των συμμετεχόντων στις μελέτες BETAMI (n=2.867) και DANBLOCK (n=2.707) με τον εθνικό νορβηγικό μητρώο εμφράγματος του μυοκαρδίου (NORMI, n=20.804) — όλοι οι ασθενείς με πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, κλάσμα εκροής της αριστερής κοιλίας (LVEF) ≥40% και χωρίς καρδιακή ανεπάρκεια. Οι ασθενείς του NORMI ήταν κατά μέσο όρο μεγαλύτερης ηλικίας (66 έναντι 63 ετών) και παρουσίαζαν περισσότερο διαβήτη, προηγούμενη στεφανιαία νόσο και LVEF 40-49%. Οι απόλυτοι κίνδυνοι σε τριετή βάση ήταν υψηλότεροι στον NORMI (θνητότητα/έμφραγμα 12,0%) σε σύγκριση με τις μελέτες (7,7-7,8%). Μια ανάλυση μεταφερσιμότητας (επαναζύγιση του πληθυσμού της μελέτης ώστε να ανταποκρίνεται στα χαρακτηριστικά του NORMI) έδειξε ότι το θεραπευτικό αποτέλεσμα της θεραπείας με β-αναστολείς παρέμεινε συνεπές. Επομένως, τα ευρήματα των BETAMI-DANBLOCK γενικεύονται στον ευρύτερο νορβηγικό πληθυσμό — και κατ' επέκταση τον ευρωπαϊκό — μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Συμμετέχοντες στις μελέτες BETAMI (n = 2867) και DANBLOCK (n = 2707) συγκρίθηκαν με μια ομάδα ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου που είχαν υποβληθεί σε επεμβατική αγγειοπλαστική ή εκ νέου αγγειοπλαστική, με κλάσμα εκροής αριστερής κοιλίας (LVEF) ≥40% και χωρίς καρδιακή ανεπάρκεια, από το Νορβηγικό Μητρώο Έμφραγματος του Μυοκαρδίου (η ομάδα NORMI) (n = 20 804). Αξιολογήθηκαν τα χαρακτηριστικά στην αρχική αξιολόγηση και εκτιμήθηκαν οι απόλυτοι κίνδυνοι θνησιμότητας από κάθε αιτία και/ή εμφράγματος του μυοκαρδίου. Διενεργήθηκε ανάλυση μεταφερσιμότητας (transportability analysis) με τη χρήση σταθμίσεων του πληθυσμού BETAMI-DANBLOCK βάσει της ομάδας NORMI.
Η διάμεση ηλικία ήταν 66 έτη (τεταρτημόρια [IQR]: 57-74) στην ομάδα NORMI και 63 έτη (IQR: 55-70) στις μελέτες BETAMI και DANBLOCK. Οι ασθενείς στην ομάδα NORMI παρουσίαζαν υψηλότερη συχνότητα διαβήτη, προηγούμενης στεφανιαίας νόσου και LVEF 40-49%, σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες στη μελέτη. Σε παρακολούθηση 3 ετών, ο απόλυτος κίνδυνος θνησιμότητας από κάθε αιτία ή εμφράγματος του μυοκαρδίου ήταν 12,0% στην ομάδα NORMI, 7,7% στη BETAMI και 7,8% στη DANBLOCK. Οι αντίστοιχοι κίνδυνοι εμφράγματος του μυοκαρδίου ήταν 6,3%, 5,6% και 4,3%, αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα της θεραπείας με β-αναστολείς ήταν παρόμοια όταν ο πληθυσμός της μελέτης σταθμίστηκε βάσει των χαρακτηριστικών της ομάδας NORMI.
Σε σύγκριση με την ομάδα NORMI, οι συμμετέχοντες στις μελέτες BETAMI και DANBLOCK ήταν νεότεροι, παρουσίαζαν μικρότερο ποσοστό ορισμένων συνοζώντων παθήσεων και είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία και εμφράγματος του μυοκαρδίου. Παρά τις διαφορές αυτές, η επίδραση των β-αναστολέων παρέμεινε σταθερή όταν ο πληθυσμός της μελέτης σταθμίστηκε βάσει της ομάδας NORMI.
