Επίδραση της ομπεκτραπίμπης στη γλυκαιμία και τον νεοεμφανιζόμενο διαβήτη
Συνδυασμένη ανάλυση των BROADWAY/BROOKLYN και επικαιροποιημένη μετα-ανάλυση δοκιμών αναστολέων CETP.
Μια συγκεντρωτική ανάλυση των κλινικών μελετών φάσης 3 (BROADWAY/BROOKLYN) και μια ενημερωμένη μετα-ανάλυση αξιολόγησαν τον αντίκτυπο του αναστολέα CETP ομικετραπίμπη στη γλυκαιμία και την εμφάνιση νέου διαβήτη σε 1.700 συμμετέχοντες χωρίς διαβήτη στη βάση. Η ομικετραπίμπη δεν αύξησε την HbA1c σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο και συνδέθηκε με αριθμητικά χαμηλότερο κίνδυνο νέου διαβήτη (OR 0,69· 95% CI 0,47–1,03), σε συμφωνία με ένα σήμα σε όλη την κατηγορία μειωμένου κινδύνου διαβήτη σε έξι μελέτες αναστολέων CETP (RR 0,84· 95% CI 0,79–0,90). Τα ευρήματα αυτά απαντούν σε ένα βασικό ζήτημα ασφαλείας με την εντατική θεραπεία μείωσης των λιπιδίων, αν και τα οριστικά καρδιαγγειακά αποτελέσματα αναμένονται από τη συνεχιζόμενη μελέτη PREVAIL.
Στόχοι
Ο διαβήτης νέας έναρξης (NoD) είναι αναγνωρισμένη επίδραση της θεραπείας με στατίνη, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει την αποδοχή της εντατικής μείωσης του LDL-C. Αντιθέτως, η αναστολή της πρωτεΐνης μεταφοράς εστέρων χοληστερόλης (CETP) έχει συσχετιστεί με χαμηλότερο κίνδυνο NoD σε προηγούμενες κλινικές μελέτες. Αξιολογήσαμε την επίδραση του εξαιρετικά εκλεκτικού αναστολέα CETP, ομικετραπίμπης, στη γλυκαιμία και τον NoD, σε πλαίσιο ενημερωμένης μετα-ανάλυσης των μελετών αναστολέων CETP.
Μέθοδοι
Τα δεδομένα ατόμων ανά μελέτη από τις φάσης 3 μελέτες BROADWAY και BROOKLYN συγκεντρώθηκαν σε 1.700 συμμετέχοντες χωρίς διαβήτη στην αρχή της μελέτης (899 με φυσιολογική γλυκαιμία, 801 με προδιαβήτη· 38,8% γυναίκες), οι οποίοι τυχαίως κατανεμήθηκαν με αναλογία 2:1 σε ομικετραπίμπη 10 mg ή εικονικό φάρμακο για 52 εβδομάδες. Η συστηματική ανασκόπηση, συμμορφούμενη με τις οδηγίες PRISMA και καταχωρισμένη στο PROSPERO, εντόπισε έξι επιλέξιμες μελέτες που αναφέρουν NoD. Οι συνδυασμένοι λόγοι κινδύνου (risk ratios) υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας σταθερά μοντέλα επίδρασης Mantel-Haenszel, με προκαθορισμένες αναλύσεις υποομάδων βάσει της γλυκαιμικής κατάστασης στην αρχή της μελέτης και της ισχύος του αναστολέα CETP, καθώς και μετα-παλινδρόμηση σε επίπεδο μελέτης.
Αποτελέσματα
Η ομικετραπίμπη δεν αύξησε την HbA1c την εβδομάδα 52 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (διαφορά μέσων τιμών LSMD -0,02%, 95% CI -0,04 έως 0,00). Ο NoD εμφανίστηκε στο 6,4% (ομικετραπίμπη) έναντι του 8,5% (εικονικό φάρμακο) (προσαρμοσμένο OR 0,69, 95% CI 0,47-1,03), με κατεύθυνση συνεπή σε όλα τα γλυκαιμικά στρώματα. Οι αναλύσεις περιορισμένων κυβικών τετραγωνισμών εντόπισαν συσχετίσεις μεταξύ των αλλαγών στο HDL-C, apoA1 και Lp(a) και του κινδύνου NoD, αλλά όχι της αλλαγής στην HbA1c. Στη μετα-ανάλυση, η αναστολή της CETP συσχετίστηκε με 16% χαμηλότερο κίνδυνο NoD (RR 0,84, 95% CI 0,79-0,90; I2 = 0%).
Συμπεράσματα
Η ομικετραπίμπη δεν επηρέασε αρνητικά τη γλυκαιμία και συσχετίστηκε με αριθμητικά χαμηλότερο κίνδυνο NoD, κάτι που είναι συνεπές με ένα σήμα της τάξης των αναστολέων CETP για ελαφρώς χαμηλότερο κίνδυνο. Η μελέτη PREVAIL θα παρέχει μεγαλύτερα και μακροχρόνια δεδομένα σχετικά με την ομικετραπίμπη και τον NoD.
Γίνετε μέλος
Γίνετε μέλος του παγκόσμιου καρδιαγγειακού δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.
Θέλετε να μας πείτε περισσότερα για εσάς;
Ενδιαφέροντα
Θα σας στείλουμε ένα email με σύνδεσμο για την επιβεβαίωση της εγγραφής σας.
