PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Wpływ monoterapii inhibitorem P2Y12 w porównaniu z podwójną terapią przeciwpłytkową na zdarzenia sercowo-naczyniowe u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej

Randomizowane badanie kliniczne SMART-CHOICE.

Badanie SMART-CHOICE wykazało, że monoterapia inhibitorem P2Y12 po 3 miesiącach DAPT nie ustępowała kontynuowanej 12-miesięcznej DAPT pod względem zdarzeń sercowo-naczyniowych po PCI, co przemawia za strategią deeskalacji do pojedynczej terapii przeciwpłytkowej.

Cele

Określenie, czy monoterapia inhibitorem P2Y12 po 3 miesiącach DAPT nie ustępuje 12-miesięcznej DAPT u pacjentów poddawanych PCI. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: Badanie SMART-CHOICE było otwartym, randomizowanym badaniem nie mniejszej skuteczności, przeprowadzonym w 33 szpitalach w Korei, do którego włączono 2993 pacjentów poddawanych PCI z implantacją stentów uwalniających lek. Rekrutacja rozpoczęła się 18 marca 2014 roku, a obserwację zakończono 19 lipca 2018 roku.

Metody

Pacjentów losowo przydzielano do otrzymywania kwasu acetylosalicylowego z inhibitorem P2Y12 przez 3 miesiące, a następnie samego inhibitora P2Y12 (n = 1495) albo DAPT przez 12 miesięcy (n = 1498). GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym punktem końcowym były poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe i mózgowe (złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu) po 12 miesiącach od zabiegu index. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały składowe pierwszorzędowego punktu końcowego oraz krwawienie zdefiniowane jako typ 2 do 5 według Bleeding Academic Research Consortium. Margines nie mniejszej skuteczności wynosił 1,8%.

Wyniki

Spośród 2993 pacjentów poddanych randomizacji (średni wiek 64 lata; 795 kobiet [26,6%]) badanie ukończyło 2912 (97,3%). Przestrzeganie protokołu badania wynosiło 79,3% w grupie monoterapii inhibitorem P2Y12 i 95,2% w grupie DAPT. Po 12 miesiącach poważne niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe i mózgowe wystąpiły u 42 pacjentów w grupie monoterapii inhibitorem P2Y12 i u 36 pacjentów w grupie DAPT (2,9% vs 2,5%; różnica 0,4% [jednostronny 95% CI od -∞% do 1,3%]; p = 0,007 dla nie mniejszej skuteczności). Nie stwierdzono istotnych różnic między 2 grupami w zakresie zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (21 [1,4%] vs 18 [1,2%]; hazard ratio [HR] 1,18; 95% CI 0,63-2,21; p = 0,61), zawału mięśnia sercowego (11 [0,8%] vs 17 [1,2%]; HR 0,66; 95% CI 0,31-1,40; p = 0,28) ani udaru mózgu (11 [0,8%] vs 5 [0,3%]; HR 2,23; 95% CI 0,78-6,43; p = 0,14). Częstość krwawień była istotnie mniejsza w grupie monoterapii inhibitorem P2Y12 niż w grupie DAPT (2,0% vs 3,4%; HR 0,58; 95% CI 0,36-0,92; p = 0,02).

Wnioski

U pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej monoterapia inhibitorem P2Y12 po 3 miesiącach DAPT w porównaniu z przedłużoną DAPT skutkowała częstością poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych i mózgowych nie mniejszą pod względem skuteczności. Ze względu na ograniczenia dotyczące populacji badanej i przestrzegania protokołu konieczne są dalsze badania w innych populacjach.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski