PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Początkowa strategia inwazyjna lub zachowawcza w stabilnej chorobie wieńcowej.

Badanie ISCHEMIA wykazało, że początkowa strategia inwazyjna z rewaskularyzacją nie zmniejszała liczby zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych ani MI w porównaniu z samym optymalnym leczeniem farmakologicznym u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową i niedokrwieniem o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Wyniki wzmocniły pozycję leczenia farmakologicznego jako racjonalnego podejścia pierwszego rzutu nawet w obecności istotnego niedokrwienia.

Wstęp

U pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową i niedokrwieniem umiarkowanym lub ciężkim nie wiadomo, czy wyniki kliniczne są lepsze u osób, które otrzymują interwencję inwazyjną w połączeniu z leczeniem farmakologicznym, niż u osób, które otrzymują samo leczenie farmakologiczne.

Metody

Losowo przydzielono 5179 pacjentów z niedokrwieniem umiarkowanym lub ciężkim do początkowej strategii inwazyjnej (angiografia i rewaskularyzacja, gdy jest wykonalna) z leczeniem farmakologicznym lub do początkowej strategii zachowawczej obejmującej samo leczenie farmakologiczne i angiografię w przypadku niepowodzenia leczenia farmakologicznego. Pierwszorzędowym wynikiem był złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego lub hospitalizację z powodu niestabilnej dławicy piersiowej, niewydolności serca lub zatrzymania krążenia zakończonego skuteczną resuscytacją. Kluczowym drugorzędowym wynikiem był zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub zawał mięśnia sercowego.

Wyniki

W czasie mediany 3,2 roku w grupie strategii inwazyjnej wystąpiło 318 zdarzeń pierwszorzędowego wyniku, a w grupie strategii zachowawczej 352. Po 6 miesiącach skumulowana częstość zdarzeń wynosiła 5,3% w grupie strategii inwazyjnej i 3,4% w grupie strategii zachowawczej (różnica 1,9 punktu procentowego; 95% przedział ufności [CI], 0,8 do 3,0); po 5 latach skumulowana częstość zdarzeń wynosiła odpowiednio 16,4% i 18,2% (różnica -1,8 punktu procentowego; 95% CI, -4,7 do 1,0). Wyniki były podobne w odniesieniu do kluczowego drugorzędowego wyniku. Częstość pierwszorzędowego wyniku zależała od definicji zawału mięśnia sercowego; analiza drugorzędowa wykazała więcej zawałów mięśnia sercowego związanych z zabiegiem o niepewnym znaczeniu klinicznym. W grupie strategii inwazyjnej było 145 zgonów, a w grupie strategii zachowawczej 144 zgony (hazard ratio, 1,05; 95% CI, 0,83 do 1,32).

Wnioski

U pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową i niedokrwieniem umiarkowanym lub ciężkim nie znaleziono dowodów na to, że początkowa strategia inwazyjna, w porównaniu z początkową strategią zachowawczą, zmniejszała ryzyko niedokrwiennych zdarzeń sercowo-naczyniowych lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny w czasie mediany 3,2 roku. Wyniki badania zależały od zastosowanej definicji zawału mięśnia sercowego. (Finansowanie: National Heart, Lung, and Blood Institute i inne podmioty; numer ISCHEMIA w ClinicalTrials.gov: NCT01471522.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski